«Η επίγνωση του φοίνικα» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου
 «Η επίγνωση του φοίνικα» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου
Φωτογραφία: Αλέξιος Μάινας

«Η επίγνωση του φοίνικα» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου

Ι.

Και ξέρεις κάτι;
έσπασα.
Κάποτε είχα γράψει ψέματα
είμαι άτρωτος
αλλά άκου με λίγο:
έσπασα.
Πλέον έχω κάτι από την επίγνωση
του φοίνικα
το γεγονός ότι ανασταίνεται
δεν κάνει τίποτα μπροστά στην ανάμνηση
του κάθε φορά θανάτου του
των όσων προηγήθηκαν.
Η ζωή επανέρχεται
αλλά η μνήμη μένει.

 

ΙΙ.

Κι είναι που ήξερε πόσα βουνά
που είχε πάνω τους πετάξει
είχαν σβηστεί και γίνει ένα με το χώμα.
Κι είναι που ήξερε πως τα λουλούδια κάτω του
θα ζούσαν για λίγες μέρες μοναχά
όσο όμορφα κι αν ήταν.

Θα μπορούσε κι αυτός κάποτε έτσι να τελειώσει
θεαματικά, να μην ξαναφουντώσει απ’ τις στάχτες
να τον σκεφτεί ένα μικρό λουλούδι
σαν κάτι όμορφο που χάθηκε
κυρίως: να πάψει να κουράζεται
χωρίς να ξέρει το γιατί
το πού πηγαίνει.

Όμως δεν μπορεί.
Ξέρει και νιώθει πως πρέπει ο κύκλος να μην σπάσει
πρέπει να συνεχίσει να γδέρνει τον αέρα με τα νύχια
και να βλέπει τον κόσμο από κάτω να πεθαίνει
αυτός
σαν να του έλαχε από κάπου να τραβάει με τις φτερούγες του
το αντίβαρο στον θάνατο.

Τόση ζωή δεν τη βαστώ
σκέφτεται
καθώς ετοιμάζεται για την επόμενη φωτιά.



 «Η επίγνωση του φοίνικα» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου                                                     Φωτογραφία: Κυριάκος Συφιλτζόγλου

Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος γεννήθηκε στη Χιμάρα το 1988 και μεγάλωσε στη Σκάλα Λακωνίας. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή Ανεκπλήρωτοι φόβοι (εκδόσεις Πολύτροπον, 2012 –Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 2013–, 2η έκδοση: Μελάνι, 2016), το μυθιστόρημα Η λάσπη (Μελάνι, 2014) και τη συλλογή διηγημάτων Τραμπάλα (Μελάνι, 2016).

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Το έγραψε στο δέρμα» του Δημήτρη Δημητριάδη

Σύντομα Τα δάκρυα στάζουν μολύβιπέφτουν με κρότο στα γόνατακι όπως με κλαίει, του γελώκι όπως με ντύνει το μικρό κοστούμι του χαϊδεύω το μέτωποαφήνω τον άνεμο να μας σηκώσει πάνω από τον τόπο...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«So long, Marianne – Ποιήματα στη Μαρία» του Σταύρου Σταυρόπουλου

I. Και μετά ήρθες ξανάΚαι αγκάλιασεςΕκείνες τις νεκρές ώρεςΜε μια πυρκαγιά αδιάσειστηΤότε άλλαξαν πολλά πράγματα Τα χρώματα έγιναν ετικέτες χρυσούΟ αναπνευστήρας έσπασεΚαι από μια μεγάλη οθόνηΣτο νότιο μέρος...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Ρέκβιεμ» της Μαρίνας Τσβετάγεβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Πόσοι να ’χουν πέσει μέσα σ’ αυτό βάραθροπου έχει ανοίξει μακριά!Κοντεύει η ώρα να χαθώμέσα σ’ αυτή τη γη. Όλα θα νεκρωθούν, τραγούδια και αγώνες,που ήταν τόσο λαμπερά ή είχαν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: