A+ A A-

Δημήτρης Γ. Μαγριπλής: «Τα καναπεδάκια της ανεργίας» κριτική της Έρης Ρίτσου

Τα καναπεδάκια της ανεργίας Δημήτρης Γ. Μαγριπλής e-book Κριτική


Μια συλλογή «μικροδιηγημάτων», όπως τα αποκαλεί ο ίδιος ο συγγραφέας, είναι η συλλογή Τα καναπεδάκια της ανεργίας. Πραγματικά πρόκειται για μικρά σε έκταση διηγήματα, που όμως το καθένα αποκαλύπτει έναν κόσμο ολόκληρο.

Η συλλογή εισάγεται με το διήγημα «Η χώρα της αφθονίας» που, με τον όποιο συμβολισμό του, ξεκινά σχεδόν σαν μια αφήγηση επιστημονικής φαντασίας. Ο αφηγητής ακολουθεί έναν γηγενή που επιστρέφει στη χώρα της αφθονίας περνώντας «όλα τα χρώματα της δικής μας επικράτειας» και φτάνοντας στην πύλη ενός τεράστιου τείχους, το οποίο φρουρεί ένας αμίλητος φύλακας. Σε μια παράξενη πολιτεία που δημιουργεί κλειστοφοβικά αισθήματα, και που μοιάζει σαν μια τεράστια παγίδα. Κλειστή ολούθε, χωρίς διαφυγή, μουντή, με έναν διαρκή βόμβο να ακούγεται, με τον λόγο και κάθε προσπάθεια ομιλίας και επικοινωνίας να έχουν καταργηθεί. Το μόνο που μπορούν να κάνουν οι κάτοικοί της είναι να καταναλώνουν. Να αγοράζουν τα πάντα. Χωρίς χρήματα. Μόνο με τη χρήση κάρτας. Και φυσικά να εργάζονται διαρκώς αμίλητοι. Δυνατότητα λόγου αποκτούν μόνο μετά από χρήση φαρμάκων αλλά και τότε μιλούν μόνο σε καθρέφτες απέναντί τους. Ο αφηγητής, μην μπορώντας να αντέξει τη χώρα της αφθονίας, δραπετεύει. Γαντζωμένος πάνω του, τον ακολουθεί και ο γηγενής στη χώρα των αισθήσεων.

 

Εμφανίσεις: 945

Περισσότερα...

Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Γραφικός χαρακτήρας» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη

Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Γραφικός χαρακτήρας» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη


Θα μπορούσε να ήταν ασπρόμαυρο φωτογραφικό album με μεγαλύτερα κείμενα από ό,τι συνήθως, ένα είδος αυτοβιογραφίας του συγγραφέα σε μικρά κεφάλαια, μια συλλογή 67 μικροδιηγημάτων ή ένα μυθιστόρημα σε ανάλογα κεφάλαια. Θα μπορούσε να ήταν όλα αυτά μαζί και όλα αυτά ξεχωριστά και κάπως έτσι θα μπορούσαμε να δεχτούμε το νέο βιβλίο –έκτο τον αριθμό– του Νίκου Παναγιωτόπουλου με τον τίτλο Γραφικός χαρακτήρας.

 

Εμφανίσεις: 559

Περισσότερα...

Ούρσουλα Φωσκόλου: «Το κήτος» κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου

Το κήτος Ούρσουλα Φωσκόλου Κίχλη


Είναι παρήγορο, ελπιδοφόρο και σημαντικό το γεγονός ότι οι νέοι άνθρωποι με σπουδές, διπλώματα και επιστημονικές περγαμηνές στρέφονται προς τη λογοτεχνία, καταθέτοντας εξαιρετικά έργα τα οποία στο μέλλον θα γίνουν ακόμα πιο σημαντικά –αποτελώντας το αύριο σε όλα τα είδη του λόγου– ποίηση, διήγημα, νουβέλα, μυθιστόρημα. Αυτό το γεγονός δεν είναι πρωτόγνωρο, καθώς πάντα νεοφερμένοι λογοτέχνες διεκδικούσαν τη θέση τους από τους προηγηθέντες πιο μεγάλους σε ηλικία και πιο καταξιωμένους. Όπως επίσης γινόταν κάποτε η είσοδος στο χώρο των γραμμάτων μιας ορισμένης γενιάς, ενός συνόλου δηλαδή συγγραφέων που είτε γεννήθηκαν την ίδια περίοδο είτε εξέδωσαν την ίδια εποχή, και η συγκεκριμένη γενιά εκτόπιζε, επεσκίαζε ή ίσως μετρίαζε τη λάμψη και το κύρος των παλαιότερων, σε σημείο μάλιστα που να προκαλεί αφενός ατέρμονες συζητήσεις, αφετέρου έντονες αντεγκλήσεις και διαξιφισμούς τόσο για το μέγεθος όσο και για την αξία των εισερχόμενων στη δημιουργία.

 

Εμφανίσεις: 1136

Περισσότερα...

Μαρία Κουγιουμτζή: «Όλα μπορούν να συμβούν μ’ ένα άγγιγμα» κριτική της Ζωής Σαμαρά

Όλα μπορούν να συμβούν μ’ ένα άγγιγμα Μαρία Κουγιουμτζή Καστανιώτης


Οι ανθρώπινες σχέσεις, με όλη τους την ομορφιά και όλη τους την αγριότητα, ξεκινούν από ένα άγγιγμα και χάνονται μέσα σε ένα τοπίο μεταφυσικών αποχρώσεων, σε ένα «σπίτι αιχμαλωσίας», που εξαφανίζεται και επανεμφανίζεται μυστηριωδώς μπροστά στα μάτια μας. Στην αγωνιώδη ερώτηση πότε άρχισε ο εγκλεισμός μας, υπάρχει μόνο μια απάντηση: από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής μας.

Η καταξιωμένη πεζογράφος Μαρία Κουγιουμτζή ανοίγει τη νέα συλλογή διηγημάτων της με μια αλληγορία του βάλτου –ύπουλη αιχμαλωσία του βάθους, του βυθού–, που μας κρατά σε εγρήγορση καθ’ όλη τη διάρκεια των αφηγήσεών της, καθώς ο βάλτος μεταμορφώνεται σε σπίτι, σε κλουβί, σε κλειδωμένο δωμάτιο με το κλειδί άφαντο, ή ακόμη σε ανθρώπινο κορμί, με τα μάτια να γίνονται «άφωτες χαραμάδες». Στο πρώτο διήγημα, ο γιατρός που επισκέπτεται ασθενή μέσα στη νύχτα νιώθει μια αόρατη απειλή να αναδύεται από τα βάθη της γης. Όταν φτάσει στον προορισμό του, αντιλαμβάνεται ότι μόνο άνθρωποι χωρίς ηθικές αναστολές, θεόρατοι άνδρες και πανύψηλες γυναίκες, επιζούν στη χέρσα γη, βολεμένοι πάνω στην απειλή του βάλτου.

 

Εμφανίσεις: 903

Περισσότερα...

Στέφανος Δάνδολος: «Όταν θα δεις τη θάλασσα» κριτική της Τέσυς Μπάιλα

 Όταν θα δεις τη θάλασσα Στέφανος Δάνδολος Ψυχογιός


Πάθος, εντάσεις, πολιτική, διπλωματία και Ιστορία είναι τα στοιχεία εκείνα που κυριαρχούν στο Όταν θα δεις τη θάλασσα του Στέφανου Δάνδολου, ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε, τρία χρόνια μετά τη Χορεύτρια του Διαβόλου, επίσης από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Και παράλληλα είναι ένα βιβλίο με διαχρονικές προεκτάσεις, που μιλά για τη σημερινή κρίση μέσα από μια ιστορία που εκτυλίσσεται τον 19ο αιώνα, σε μια χώρα που προσπαθεί να συνέλθει και να σταθεί στα πόδια της, αντιμετωπίζοντας εξαιρετικά ριζοσπαστικές κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές.

Μια νέα γυναίκα του 1886, η Μαργαρίτα, βρίσκεται εγκλωβισμένη σε έναν αταίριαστο γάμο με έναν διπλωμάτη, ο οποίος κινεί παρασκηνιακά τα νήματα του δανεισμού της Ελλάδας, δουλεύοντας για τη βρετανική κυβέρνηση. Η ίδια είναι ένας άνθρωπος με ανησυχίες. Το φεμινιστικό κίνημα ό,τι έχει αρχίσει να δονεί τις γυναικείες συνειδήσεις και η Μαργαρίτα ανακαλύπτει τις αλήθειες του μέσα στις αναζητήσεις της Καλλιρόης Παρρέν, διαβάζει τη Μαντάμ Μποβαρί, γράφει και η ίδια τις δικές της μαρτυρίες, σε μια προσπάθεια να γεμίσει τη ζωή της και να την προστατεύσει από το τέλμα της οικογενειακής ρουτίνας που ασφυκτικά την τυλίγει.

 

Εμφανίσεις: 1804

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr