A+ A A-

Κυριάκος Χαρίτος: «Το Επί ματαίω» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Το επί ματαίω Κυριάκος Χαρίτος Κέδρος


Πρόκειται για την πρώτη και καθ’ όλα αξιόλογη ποιητική συλλογή του Κυριάκου Χαρίτου, γνωστού κυρίως από την ενασχόλησή του με την παιδική λογοτεχνία.

Ω, Κύριε, χρονιά μου έδωσες κακή: Με αυτό τον απαισιόδοξο στίχο ο ποιητής ξεκινάει το Επί Ματαίω• το όνομα του Θεού εννοεί προφανώς, ήτοι την τρίτη από τις δέκα εντολές του μωσαϊκού νόμου: «Ου λήψει το όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω». Αυτό το «επί ματαίω» απασχολεί τον ποιητή. Είναι μάταιο ή όχι να λέει όσα λέει ή, καλύτερα, καταγγέλλει. Προτιμότερο το «καταγγέλλει» από το «λέει» στην περίπτωση, εφόσον κραδαίνει σαν φραγγέλιο την οργή και την αγανάκτησή του για έναν κόσμο που επιθετικά προβάλλεται σε όλα τα ποιήματα.

 

Εμφανίσεις: 506

Περισσότερα...

Ελένη Γκίκα: «Εν ύπνω» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Εν ύπνω... Ελένη Γκίκα


Η Ελένη Γκίκα ως δημοσιογράφος, ως συγγραφέας, πρωτίστως ως αισθαντική ποιήτρια και ως κριτικός λογοτεχνίας, είναι γνωστή και καταξιωμένη. Ωστόσο, με κάθε καινούργια της ποιητική συλλογή ανοίγει ένα καινούριο κεφάλαιο προσφοράς, ξεδιπλώνει μπροστά μας μια άλλη πτυχή της προσωπικότητάς της και του τρόπου με τον οποίο διαχειρίζεται ποιητικά τα θέματα που την απασχολούν: Όπως ο χρόνος, όχι σαν μονοδιάστατη πραγματικότητα, αλλά ως κυκλική, ανακυκλούμενη σε συνδυασμό με το χώρο, οι λέξεις με τις οποίες βρίσκεται διαρκώς σε «διαπραγματεύσεις», η χρήση των συμβόλων και η σχέση της με αυτά είναι παραπάνω κι από φιλική. Τα έχει καταστήσει πειθήνια όργανά της.

 

Εμφανίσεις: 666

Περισσότερα...

Ανδρονίκη Γωγοπούλου: «Ευτοπία» κριτική της Ζωής Σαμαρά

Ευτοπία Ανδρονίκη Γωγοπούλου Σαιξπηρικόν


Πώς ένα «ου» μετατρέπεται σε «ευ» και η μίζερη ύπαρξή μας αντικρίζει το φως της ημέρας; Στην πρώτη ποιητική συλλογή της με τίτλο Ευτοπία, η ποιήτρια Ανδρονίκη Γωγοπούλου βλέπει κατάματα τις δυστυχίες που καραδοκούν και ταξιδεύει θαρραλέα μέσα στο Κενό, για να εξορκίσει τις αναπόφευκτες κακοτοπιές της ζωής ή και για να συγκρουστεί ηρωικά μαζί τους. Η ποιήτρια ακολουθεί ένα οδοιπορικό στο χώρο και το χρόνο, φαίνεται να παίζει με την εγελιανή διαλεκτική και να ανάγει την αντίθεση σε ανατρεπτική αποδοχή της πραγματικότητας, τη μόνη δυνατή για τους θνητούς. Το άτομο, ενώ ερωτοτροπεί με το μηδέν, το απορροφά, το διαλύει εις τα εξ ων συνετέθη, με άλλα λόγια το εκμηδενίζει.

 

Εμφανίσεις: 744

Περισσότερα...

Χριστίνα Οικονομίδου: «4 εποχές στον δρόμο» κριτική της Γιώτας Καραγιάννη

4 εποχές στον δρόμο Χριστίνα Οικονομίδου Απόπειρα


Περίπου δεκαπέντε χρόνια πριν, άρχισα να παρακολουθώ τα βιβλιοκριτικά κείμενα της Χριστίνας Οικονομίδου στο «Βήμα», για βιβλία εσωτερικής και εξωτερικής παραγωγής, και ορμώμενη από αυτά προμηθεύτηκα τα πρώτα της βιβλία ποίησης, Η γυναίκα και το δέντρο της σιωπής/Μύθοι και Ωδίνες (1994) και Χειρονομίες της Αισθητικής (1997) από τις εκδόσεις Απόπειρα∙ δεν υπήρχε άλλωστε και τόσο μεγάλο εκδοτικό ποιητικό boom από νέους τη δεκαετία εκείνη. Και συνέχισα να την παρακολουθώ στα κριτικά της κείμενα αλλά και όταν αποφάσισε να ξαναπιάσει εκδοτικά το νήμα της ποίησης με το Matthew και Shirley (2009, Απόπειρα), πιθανώς γιατί είχε κάτι να προσθέσει στο ρητορικό ερώτημα μέσα μου: «Τι έχει να πει η ποίηση για την αλήθεια που δεν το λέει η επιστήμη;». Για το συγκεκριμένο ποιητικό βιβλίο της 4 εποχές στον δρόμο, με τη λοξή ματιά που συνεχίζω να έχω προς την ποίηση, θα στραφώ εδώ σε δύο κεντρικές παρατηρήσεις που βαπτίζω ως εξής:

 

Εμφανίσεις: 938

Περισσότερα...

Γιώργος Ανδρέου: «Ο απερίσκεπτος πλοηγός» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Ο απερίσκεπτος πλοηγός Γιώργος Ανδρέου Μικρή Άρκτος


Η ποιητική συλλογή Ο απερίσκεπτος πλοηγός του Γιώργου Ανδρέου είναι μια ενδιαφέρουσα ποιητική σύνθεση που επιμερίζεται, όχι χωρίς λόγο, σε τέσσερα άτιτλα αριθμημένα μέρη-ενότητες, όσες και οι εποχές του έτους αλλά και τα στάδια που ακολουθεί η εξελικτική πορεία του ανθρώπου προς την ενηλικίωση.

Ο Γιώργος Ανδρέου, όντας ενήμερος της κλασικής παιδείας και των ιερών γραμμάτων, έχει έναν ιδιάζοντα, έναν δικό του τρόπο να αντιλαμβάνεται τα δρώμενα της κάθε μέρας, να κρίνει και να αντιμετωπίζει τις καταστάσεις. Κινείται σε διαφορετικό μήκος κύματος από πολλούς ομότεχνους σύγχρονούς του. Ο λόγος του είναι λαγαρός, δυναμικός, μαχητικός, εδώ προβλέψιμος εκεί απρόβλεπτος. Είναι χαρακτηριστικό το ολιγόστιχο ποίημα που προτάσσει και φέρει τον συμβολικό τίτλο «Άνοιξη δειλή»:

Δειλή/ μικρή μου/ άνοιξη/ παιδί των Λωτοφάγων/
Εδώ είναι Βαλκάνια, η θάλασσα διαρκής
Οι λεύκες των ανέμων τους της πέτρας του το στάχυ
Των ποιητών το πουργκατόριο ανελέητο
Μικρή / δειλή μου /άνοιξη.

 

Εμφανίσεις: 727

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr