A+ A A-

Δημήτρης Λαμπρέλλης: «Ποιήματα» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Δημήτρης Λαμπρέλλης: «Ποιήματα» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη


Πρώτη φορά έρχομαι σε επαφή με το ποιητικό έργο του σημαντικού ποιητή και σπουδαίου επιστήμονα Δημήτρη Λαμπρέλλη. Είναι καθηγητής φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, έχει και πολλές άλλες σημαντικές δραστηριότητες: είναι κριτικός λογοτεχνίας, Διευθυντής της σειράς Θεύθ/Λογοτεχνική Βιβλιοθήκη των εκδόσεων Ρώμη, έχει εκδώσει δεκαπέντε βιβλία φιλοσοφικά, τέσσερα λευκώματα φωτογραφιών, μάλιστα κάποιες φωτογραφίες του έχουν διακριθεί. Ωστόσο, πέρα και πάνω από όλα είναι πρωτίστως ποιητής. Αυτό φαίνεται από την πρώτη φράση στο σύντομο βιογραφικό του σημείωμα, ένας ιδιότυπος φιλόσοφος ποιητής.

 

Εμφανίσεις: 251

Περισσότερα...

Ανδρέας Λασκαράτος: «Δημοτικά τραγουδάκια εθνικά μαζευμένα από τους τραγουδιστάδες εις το Ληξούρι» κριτική του Παναγιώτη Στυλ. Σκορδά

Ανδρέας Λασκαράτος: «Δημοτικά τραγουδάκια εθνικά μαζευμένα από τους τραγουδιστάδες εις το Ληξούρι» κριτική του Παναγιώτη Στυλ. Σκορδά


Οπού αγαπάει γνωρίζεται

οχ την περπατησιά του.
Αλλού πατεί, αλλού βρίσκεται
κι αλλού είν’ το νόημά του

Και μόνο το γεγονός ότι μια άγνωστη συλλογή δημοτικών τραγουδιών δημοσιοποιείται δύο σχεδόν αιώνες μετά την καταγραφή της είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό εκδοτικό γεγονός. Τύχη αγαθή θέλησε αυτή η δημοσίευση να γίνει από δύο εξαιρετικά ικανούς μελετητές, τον Γιάννη Παπακώστα και τον Παντελή Μπουκάλα.

 

Εμφανίσεις: 604

Περισσότερα...

Οδυσσέας Ελύτης: «Ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας Οδυσσέας Ελύτης Με τη μουσική του Γιώργου Κουρουπού Επιμέλεια: Ιουλίτα Ηλιοπούλου Ίκαρος


Εν αρχή ην ο Οδυσσέας Ελύτης και η άλλη άκρη της αρχής η νέα πεντάγλωσση έκδοση μιας ανθολογίας πεζών και ποιημάτων του, διανθισμένη και κοσμημένη από τα κολάζ του. Την τιμή, πέραν της Ελληνικής γλώσσας που ευδόκησε να αποκτήσει τέτοιον ποιητή, έχουν η Αγγλική, η Γαλλική, η Ιταλική και η Ισπανική γλώσσα. Όλες, πλην της Αγγλικής, μεσογειακές. Γλώσσες από τις χώρες του ήλιου, με έντονες τις συγγένειες και προφανείς τις σχέσεις, με κοινές καταβολές τον θαλασσινό χώρο, το καμένο χόρτο, την εμπεδόκλεια καταγωγή. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ελύτης κάποτε είχε συγκατανεύσει σε μια συνεργασία με τον René Char και τον Albert Camus που σκόπευαν να εκδώσουν ένα περιοδικό με τίτλο Εμπεδοκλής «πάνω στην αυστηρή γραμμή της μάχης για το φως και της Μεσογειακής αίσθησης, όπως αυτά είχανε αρχίσει να ιχνογραφούνται με σπάνια ενάργεια στα ποιήματα του ενός, με διαύγεια διαμαντένια στα δοκίμια του άλλου» (Ανοιχτά χαρτιά, σελ. 322).

 

Εμφανίσεις: 893

Περισσότερα...

Αντώνης Σκιαθάς: «Ευγενία» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Αντώνης Σκιαθάς: «Ευγενία» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη


Ο ποιητής Αντώνης Σκιαθάς είναι ευρύτερα γνωστός και από το περισπούδαστο έντυπο λογοτεχνικό περιοδικό Ελί-τροχος με έδρα την Πάτρα, του οποίου είχε τη διεύθυνση έξι χρόνια (1993-1999). Έχει εκδώσει δέκα ποιητικές συλλογές, μία ποιητική ανθολογία, έχει γράψει ένα θεατρικό και μια βιογραφία του Νικολάου Γύζη.

Η Ευγενία, που φέρει το όνομα της κορούλας του (Ευγενία-Μιχαέλα) περιέχει ποιήματα που «θα μπορούσαν να είχαν εκδοθεί σε τρεις αυτόνομες εκδόσεις» αλλά ο ποιητής προτίμησε «να εκδοθούν υπό τον γενικό τίτλο Ευγενία, μια συλλογή συμπληρωμένη από αναγκαία σχόλια και αντίστοιχες σελίδες ημερολογίου, υπηρετώντας με αυτό τον τρόπο το όλον της πυθαγόρειας σιωπής και της πλατωνικής θέασης τους κώδικες του ποιητικού βίου».

 

Εμφανίσεις: 1046

Περισσότερα...

Ανδρέας Αρνάκης: «Μεταλλαγές της σιωπής» κριτική του Γιάννη Πλαχούρη

Μεταλλαγές της σιωπής Ανδρέας Πλαχούρης University Studio Press


Οι Μεταλλαγές της σιωπής του Ανδρέα Αρνάκη, ποιήματα που κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις University Studio Press, είναι σημεία μιας σκληρής διαδρομής ενός σύγχρονου Έλληνα από το 1940 μέχρι τις ημέρες μας: Κατοχή, πείνα, Εμφύλιος, μετανάστευση, Αντιδικτατορικός αγώνας, κρίση ηθικών αξιών και προσώπων σε διάφορους τόπους και χρόνους.

Στο πρώτο του βιβλίο (Τα άγουρα βερίκοκα, 2012) ο Ανδρέας περιέγραφε με τρυφερότητα τα γεγονότα, έτσι όπως έρχονται, ακουμπούν και φεύγουν, αναπολώντας τα. Υπήρχε δεσμός με αυτά. Κάλυπταν ένα προσδιορισμένο κενό, που ήταν στο μεγαλύτερο μέρος του πολιτικό, με την έννοια ότι συνέχιζαν να διεκδικούν την ολοκλήρωση του ανεκπλήρωτου. Έψαχναν τα γιατί κι έδιναν, κάπως δειλά, τα διότι τους. Μπορεί να γέμιζαν τις όποιες απουσίες, επειδή πονούσαν –όντας ακόμα ανοιχτά τραύματα–, όμως ταυτόχρονα πιστοποιούσαν στην πράξη τη δυνατότητα της ποίησης να οργίζεται και να μη συγχωρεί.

 

Εμφανίσεις: 631

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr