A+ A A-

R. J. Palacio: «Ο Όγκι & εγώ» κριτική της Γεωργίας Γαλανοπούλου

R. J. Palacio: «Ο Όγκι & εγώ» κριτική της Γεωργίας Γαλανοπούλου


Έτυχε να συναντήσω στις διακοπές του Πάσχα σχολική ομάδα από τη Νέα Υόρκη που βρισκόταν στη χώρα μας στο πλαίσιο εκπαιδευτικού προγράμματος. Μερικά από τα παιδιά φορούσαν πολύχρωμα μπλουζάκια με τυπωμένα σλόγκαν του τύπου «Keep calm» και αμέσως πιο κάτω κάποιες προτροπές με αναφορά στα ονόματα Auggie και Julian. «Keep calm and let Auggie handle it» («Χαλάρωσε κι άσε να το χειριστεί ο Όγκι») ή «Keep calm and don’t be a Julian» («Χαλάρωσε και μην είσαι Τζούλιαν»).

 

Εμφανίσεις: 213

Περισσότερα...

Σπύρος Γιαννακόπουλος: «Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί» κριτική της Δήμητρας Μακροπούλου

Σπύρος Γιαννακόπουλος: «Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί» κριτική της Δήμητρας Μακροπούλου


Οπλιστείτε, πάρτε θέσεις

Ο εχθρός είναι παρών
Πάρτε ξίφη, Πάρτε τόξα
Ο εχθρός προ των πυλών

Στην παιδική λογοτεχνία τις περισσότερες φορές το κεντρικό πρόσωπο είναι αγόρι. Τα κορίτσια δεν καταλαμβάνουν συχνά πρωταγωνιστικούς ρόλους ή σε πολλές περιπτώσεις μένουν σε έναν ρόλο άτολμο. Αυτό είναι ίσως ένα πρώτο κίνητρο να διαβαστεί το βιβλίο του Σπύρου Γιαννακόπουλου Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί. Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί ονομάζεται Νεφέλη. Είναι ένα παιδί πραγματικά τολμηρό και γενναίο, έξυπνο και πολυμήχανο, ατρόμητο και εφευρετικό. Η Νεφέλη είναι μοναχοπαίδι, έχει όμως καλούς και πολύ στενούς φίλους στη μικρή επαρχία που ζει. Μαζί τους περνά όλες τις περιπέτειες, μοιράζεται τις περισσότερες ώρες της ημέρας και γι’ αυτό δεν βαριέται ποτέ ή…. σχεδόν ποτέ. Το καλοκαίρι εκεί κοντά στον Αύγουστο, που οι φίλοι της λείπουν σε διακοπές, η βαρεμάρα της βρίσκεται στον ύψιστο βαθμό βαρεμάρας και ο χρόνος της ανίας δεν κυλά με τίποτα. «Η Νεφέλη όταν έφυγαν οι φίλοι της έμεινε μόνη να φρουρεί την πόλη. Μόνη με το ξύλινο σπαθί της. Και βαριόταν. Βαριόταν. Βαριόταν πολύ». Αυτό λοιπόν το φαινομενικά πληκτικό καλοκαίρι η Νεφέλη θα περάσει τη μεγαλύτερη περιπέτεια που έχει ζήσει μέχρι στιγμής. Αφορμή η κλοπή ενός καπέλου και δόλωμα η ευγένεια του αδίστακτου Πέπε Ρουζ, ο οποίος απελπισμένος ζητά από τη Νεφέλη να τον βοηθήσει να πάρει πίσω το καπέλο του.

Οι προκλήσεις έρχονται απανωτές. Δεν είναι μόνο το καπέλο του Πέπε Ρουζ, που βρίσκεται στην κατοχή της ανενδοίαστης μάγισσας Έρσης, είναι επίσης η απαγωγή των γονιών της από αυτή την κακότροπη μάγισσα, που οδηγούν τη Νεφέλη να ακολουθήσει τον περίεργο πρίγκιπα. Η Νεφέλη, γεμάτη τόλμη και παίρνοντας μαζί της -μαθημένη από περιπέτειες- τα βασικά όπως ρούχα, σουγιά, πυξίδα, σπάγκο, μπαταρίες και, φυσικά, το ξύλινο σπαθί της θα μπλέξει σε μια ανατρεπτική περιπέτεια προσπαθώντας να σώσει τους γονείς της και να βοηθήσει να φτάσει το καπέλο στα σωστά χέρια. Ποια όμως είναι αυτά και μέχρι πού πρέπει να φτάσει η Νεφέλη για να σώσει την κατάσταση; Το ταξίδι και η περιπέτεια στη Γουανατόπια ξεκινά και η Νεφέλη, πέρα από τις αρχικές αιτίες του ταξιδιού, θα πρέπει να αναζητήσει τους αληθινούς συμμάχους της και τους πραγματικούς της νέους φίλους. Η τελική μάχη με ροζ περίεργα πλάσματα και μυστήριες δυνάμεις θα είναι σφοδρή και νικηφόρα.

Mεταφέρει το αναγνωστικό κοινό σε έναν φανταστικό χωροχρόνο, που μοιάζει να είναι μια μετάβαση σε κάτι οικείο που βρίσκεται δίπλα μας και όχι άγνωστο ή τρομαχτικό. «Αυτός είναι ο κόσμος μου. Μοιάζει σε πολλά με τον δικό σου, αλλά δεν είναι ίδιος. Εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά» λέει ο Πέπε Ρουζ στη Νεφέλη μόλις περνούν την παγερή υγρασία της σήραγγας που οδηγεί στη Γουανοτόπια.

Το βιβλίο του Σπύρου Γιαννακόπουλου Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί είναι ένα βιβλίο ολοκληρωμένο. Η γραφή του, λεπτοδουλεμένη, συνδυάζει αριστοτεχνικά αφηγήσεις και διαλόγους, εικόνες και περιγραφές που μεταφέρουν τον αναγνώστη στην καρδιά ενός κόσμου που απέχει από τον δικό μας τόσο λίγο αλλά και τόσο πολύ. Ο συγγραφέας ενισχύει την πλοκή με μικρές λεπτομέρειες της ζωής, πληροφορίες και γεγονότα της καθημερινότητας, αλλά ταυτόχρονα μεταφέρει το αναγνωστικό κοινό σε έναν φανταστικό χωροχρόνο, που μοιάζει να είναι μια μετάβαση σε κάτι οικείο που βρίσκεται δίπλα μας και όχι άγνωστο ή τρομαχτικό. «Αυτός είναι ο κόσμος μου. Μοιάζει σε πολλά με τον δικό σου, αλλά δεν είναι ίδιος. Εδώ τα πράγματα είναι διαφορετικά» λέει ο Πέπε Ρουζ στη Νεφέλη μόλις περνούν την παγερή υγρασία της σήραγγας που οδηγεί στη Γουανοτόπια.
Σπύρος Γιαννακόπουλος: «Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί» κριτική της Δήμητρας Μακροπούλου

Η δομή του βιβλίου διακρίνεται από συνεκτικότητα. Κανένα από τα πρόσωπα δεν αναφέρεται τυχαία ούτε και οι διάφορες συναντήσεις μ’ αυτά. Όλα έχουν κάποιο λόγο, συμβαίνουν και εξηγούνται σταδιακά κατά τη ροή της δράσης. Η αφήγησή του ζωντανή και παιχνιδιάρα, περιπαικτική και αστεία σε κάποια σημεία, σοβαρή και με ένταση σε κάποια άλλα. Το βιβλίο έχει ζωηράδα που ενισχύεται από τις περιγραφές συναισθημάτων ή τόπων, όπως η αναφορά στον διάσημο παραμυθά της πόλης Λουδοβίκου Κλάιβ ή στον οπλοποιό Πατρίκιο, που κάνουν τον κόσμο του και το ταξίδι σε αυτόν όχι μόνο να είναι ευχάριστος αλλά και να μοιάζει πραγματικός. Δεν είναι όμως μόνο το περιεχόμενο του κειμένου η δύναμη του βιβλίου. Είναι τα τραγούδια και οι στίχοι του, είναι η δημιουργία ηρώων που είναι ισάξιοι με τους ήρωες του Clive Staples Lewis (Νάρνια) ή του Roald Dahl (Τσάρλυ, Ματίλντα).

Το βιβλίο του Σπύρου Γιαννακόπουλου Το καρότσι με το ξύλινο σπαθί, όπως και τα προηγούμενα βιβλία του Πορτοκαλάδα με ανθρακικό και Ο Τρύφωνας από τη Δρακολανδία, είναι βιβλία που απευθύνονται στη φαντασία του παιδιού χωρίς διδακτισμό, χωρίς να κουνούν το δάχτυλο, αλλά καταφέρνουν να φτιάχνουν ήρωες που γίνονται φίλοι των μικρών αναγνωστών κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης. Ενδιαφέρουσα είναι η έλλειψη εικονογράφησης, η οποία δεν ατονεί τη δύναμη της ιστορίας αλλά αντίθετα ενδυναμώνει την ποιότητα της γραφής, της κατασκευής των χαρακτήρων και της δράσης.

 

Η Δήμητρα Μακροπούλου είναι φιλόλογος με μεταπτυχιακό στη Συγκριτική Φιλολογία και Πολιτισμό από το Πανεπιστήμιο Brunel

 

Το κορίτσι με το ξύλινο σπαθί
Σπύρος Γιαννακόπουλος
Πατάκης
254 σελ.
ISBN 97-960-16-6881-9
Τιμή: €10,70

001 patakis eshop

 

Εμφανίσεις: 1415

Έλενα Αρτζανίδου: «Πιάσε το τιμόνι, Γίγαντα» κριτική της Χρύσας Κουράκη

Έλενα Αρτζανίδου: «Πιάσε το τιμόνι, Γίγαντα» κριτική της Χρύσας Κουράκη


Το βιβλίο Πιάσε το τιμόνι, Γίγαντα της Έλενας Αρτζανίδου αναφέρεται σε ένα αγόρι που η μοίρα και η φύση το σημάδεψαν. Ο Αργύρης ζει με τη μάνα και τη «σαλεμένη» γιαγιά του από τότε που ο πατέρας του τους εγκατέλειψε. Ο Αργύρης, ή αλλιώς «Γίγαντας», όπως τον αποκαλεί ο μοναδικός φίλος και προστάτης της οικογένειας, ο «Γόης», κουβαλώντας ένα μεγάλο φορτίο, αναλαμβάνει να στηρίξει ως προστάτης την οικογένειά του. Παρατάει το σχολείο και αρχίζει να δουλεύει στο καΐκι μαζί με τον καπετάνιο, τον Γόη, προκειμένου να βοηθήσει να ξεπληρωθούν τα χρέη που έχει αφήσει πίσω ο πατέρας του.

 

Εμφανίσεις: 1012

Περισσότερα...

Γιώργος Παναγιωτάκης: «Αλάστρα – Το βιβλίο των δύο κόσμων» κριτική της Ναταλίας Δαμίγου-Παπώτη

Γιώργος Παναγιωτάκης: «Αλάστρα – Το βιβλίο των δύο κόσμων» κριτική της Ναταλίας Δαμίγου-Παπώτη


Για να μιλήσει κανείς για την Αλάστρα πρέπει να μιλήσει για δύο κόσμους. Τα αδέρφια Βικτώρια και Χρήστος περνάνε τις καλοκαιρινές τους διακοπές κλεισμένα στο σπίτι τους, ένα τυπικό σπίτι κάποιου ελληνικού προαστίου, έχοντας το air-condition και την τηλεόραση στο τέρμα και πλήττοντας μέχρι θανάτου. Μέχρι που η προγιαγιά τους, την ύπαρξη της οποίας αγνοούσαν παντελώς μέχρι πρότινος, σχεδόν τους επιβάλλει να την επισκεφθούν και να τους φιλοξενήσει για μία ολόκληρη εβδομάδα στο Βροχερό Βουνό, ένα μέρος στη μέση του πουθενά όπου τα κινητά των παιδιών δεν έχουν σήμα, το καθημερινό τους μενού συμπεριλαμβάνει φαγητά με κουνάβι, μαυροσαλίγκαρα και γάλα γαϊδάρας ενώ, σαν να μην έφταναν όλα αυτά, διάφορες υποψίες σχετικά με τη γηραιά κυρία Παρωρίτη, τους αλλόκοτους φίλους της και το μεγάλο βιβλίο που φυλάει ως κόρη οφθαλμού, τα οδηγούν στο τρομακτικό συμπέρασμα ότι υπάρχει και ένας δεύτερος κόσμος, ένας παράξενος, πολύ παράξενος κόσμος.

 

Εμφανίσεις: 1224

Περισσότερα...

Μάνος Κοντολέων: «Αμαρτωλή πόλη» κριτική της Μάριον Χωρεάνθη

Μάνος Κοντολέων: «Αμαρτωλή πόλη» κριτική της Μάριον Χωρεάνθη


Η Στεφανία είναι ένα δεκαεφτάχρονο κορίτσι μεγαλωμένο μέσα σε μια οικογένεια τυπική των ανώτερων στρωμάτων της μεσαίας τάξης, που με την πρώτη ματιά θα τη χαρακτήριζε κανείς σχεδόν ιδανική. Πατέρας καλλιεργημένος και με καλλιτεχνικές καταβολές, μητέρα αριστοκρατική και φινετσάτη (αν και όχι χωρίς επιτήδευση), μικρός, ζηλιάρης πλην χαριτωμένος, αδελφός. Κι ένα καλόγουστο σπίτι με όλες τις ανέσεις και κάποιες επιπλέον πολυτέλειες χάρη στα έσοδα από μια επιτυχημένη ιδιωτική επιχείρηση. Σε μια ηλικία όπου «το μέλλον» φαντάζει ακόμα πολύ μακρινό, η Στεφανία αναγκάζεται να προσγειωθεί απότομα και οδυνηρά σε μια σκληρή, στερημένη καθημερινότητα, για την οποία τίποτα στην ως τότε ζωή της δεν την είχε προετοιμάσει...

 

Εμφανίσεις: 1221

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr