«Ποίημα για ένα Πάσχα» του Γιώργου Χαντζή

«Ποίημα για ένα Πάσχα» του Γιώργου Χαντζή


Ποίημα για ένα Πάσχα

Του Γιάννη

Ευγενικός όπως πάντα – μου ζήτησες τα χρειώδη πασχαλινά 
και μ’ έφερες πίσω στην πρώτη γλώσσα της γιορτής

Στο ράδιο κλαρίνα για πρωινό, πέρασμα εντέρων με φραπέ
και οι μαμάδες αφράτες σαν τη ζύμη τους
κρασί από βαρέλια ποτισμένα στη μυρωδιά τους
(«μπρούσκο» περήφανα το λέγαν και το λεν)
τσίκνα ως την αλμύρα της θάλασσας
αυγουλίλα ως τον κόκκινο αγρό  
και να τα τσάμικα στα τσιμέντα,
τα «όπα παιδιά», τα «δώστου», το βάρος στο στομάχι
Να κι η αρχή του σχίσματος σε μια γλώσσα που όσο την σκεφτόμασταν
κρυβόμασταν μην τυχόν και φανεί πως δεν την κατέχουμε

Ποιητές Απριλίου, σκληροί κι αθέατοι σε άλλες παραδόσεις.

Χρέη Πνευματικού τελείς – πότε νήστεψα, πότε πίστεψα
Μόνο χώνευα· και άλλοι σαν εμένα. 

Ποιοι; Eμείς. Παιδιά θεοσεβούμενων
γονείς εικονικών παιδιών, ανάδοχοι κειμένων πλέον.

Ποια Θαύματα, ποιος Λάζαρος, ποιο Πέρασμα εννοείς;

Ο Παύλος ίσως. Η πίστις, η ελπίς, η αγάπη
γλώσσες κι αυτές δίχως ανάσταση νεκρών

Κοινωνικοποιούμαι, δεν ελπίζω, φοιτώ στην τρίτη εξ αυτών

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από τον ποιητή Γιώργο Χαντζή  
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης   

 

Ο Γιώργος Χαντζής γεννήθηκε το 1972 στην Αθήνα. Σπούδασε φιλοσοφία και μετάφραση λογοτεχνίας. Kυκλοφορούν τα ποιητικά βιβλία του Mπέλλα Μπουμ (εκδόσεις Λευκή Σελίδα, 2013) και Έρωτας Μικρού Μήκους (εκδόσεις Concept Books, 2016). 

 

Εμφανίσεις: 736

«Κατά τας γραφάς» της Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη

«Κατά τας γραφάς» της Κρυστάλλης Γλυνιαδάκη


Κατά τας γραφάς 

Δε σήκωνε πολλά-πολλά.Το κάθε τι
πασχαλινό ήταν ιερό για κείνον.

Το κάθε λουλουδάκι που άνθιζε και
δήλωνε ανάσταση Χριστού και γης·

η κάθε μέρα που περνούσε σε νηστεία και
δήλωνε εγκράτεια κι υποταγή

στα θεία. Από παιδί είχε αποδεχθεί με
ταπεινότητα πως κάποιος άλλος όριζε

την ύπαρξή του κι επουδενί δε σήκωνε
καν μύγα στο σπαθί του για κάτι τέτοια.

Μόνο ό,τι λέγαν οι γραφές.

 

Ταράχτηκε λοιπόν σαν έμαθε πως τούτες,
καθώς κι ο εορτασμός της άσπιλης

Λαμπρής, ήταν προϊόντα απόφασης
πολιτικής στη Βιθυνία του 325.

Κι ότι το άγιο αυτό μυστήριο της
Εκκλησίας γιορτάζεται την πρώτη
Κυριακή απ’ την

πανσέληνο της εαρινής ισημερίας. Εκτός,
βεβαίως, κι αν συμπέσει με το Πέσαχ,

οπότε πάει για την επόμενη.

 

Αν άλλαζαν, λοιπόν, τα καλαντάρια, εάν
αρχίζαν νε μετρούν μ’ άλλη αρχή,

ο μόνος τρόπος να υπολογίσουν τη
Λαμπρή θα ήταν με φεγγάρια κι
ισημερίες

και άλλα παγανιστικά. Χώρια οι εβραϊκές
γιορτές, η έξοδος, η Αίγυπτος

και τα λοιπά.

Την Κυριακή, λοιπόν, εκείνη των Βαΐων,
σαν ένα αγρίμι στριφογύριζε μέσα στην

εκκλησία. Και όταν ακούστηκε ο παπάς να
απαγγέλει από το Ζαχαρία

εξεγερώ τα τέκνα σου, Σιών, επί τα τέκνα
των Ελλήνων, κάτι συνέβη μέσα του,

κάτι έσπασε για πάντα. Ταύρος μαινόμενος,
βγήκε στη συνοικία βράζοντας σαν του

Ακράγαντα το μπακιρένιο τέρας· η κάμινος,
που γύρευε να καταπιεί τους παίδας.

Γύρω του η πλάση οργίαζε.

 

Το κόκκινο αυτοκίνητο έφερνε γέλια και
τυφλό εορτασμό. Ο γδούπος εκκωφαντικός·  

τσούγκρισαν πριν της ώρας τους. Μέσα στο
βουητό του πράσινου, στις ανθισμένες

νεραντζιές, τα βλέφαρά του ανοιγόκλεισαν λίγες
φορές, να πιούνε το συμπόσιο της φύσης.

Έπαψε ο νους του να σκαλίζει τις γραφές.
Τα μάτια σφάλισαν στερνή φορά, γελώντας,

δακρύζοντας γλυκόπικρα
κι ανάσταση νεκρών
μην προσδοκώντας   

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από την ποιήτρια Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη 
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης  

 

Η Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Λονδίνο-Ιστανμπούλ (εκδόσεις Πόλις, 2009) και Αστικά ερείπια (εκδ. Πόλις, 2013). Σύντομα θα κυκλοφορήσει η τρίτη της ποιητική συλλογή: Η Επιστροφή των Νεκρών. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί στα αγγλικά, τα τούρκικα και τα σλοβένικα.

 

Εμφανίσεις: 791

«Εθιμοτυπικά» του Νίκου Φιλντίση

«Εθιμοτυπικά» του Νίκου Φιλντίση


Εθιμοτυπικά

φλόγισα το υπέρθυρο
το κάπνισα
το μαύρισα

τρεις
φορές
το σταύρωσα

όρκισα το κερί να κάψει
για να ’χει η γη να μη στερεί
να ’χει μόνο να δίνει

μα το κερί
είναι
πάντα κερί

και τα σπίτια
από κάτω
τερμίτες

δεν ακούτε
πώς μασάνε
τους τσατμάδες;

αχ αδέλφε μου
εμείς
το καλό κόκκινο αυγό της μητέρας

που επώασε σπλαχνικά σε ημέτερη μήτρα
που φώλιασε με πορφύρα στο πλεχτό της καλάθι
που αναμετρήθηκε άφοβα σε τόσων εμφυλίων απογεύματα

τόση Ανάσταση
τι κι αν μαζέψαμε
σκυμμένοι στο τραπέζι

εμείς
την άνοιξη
σπάμε

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από τον ποιητή Νίκο Φιλντίση
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης

 

Ο Νίκος Φιλντίσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1987. Σπούδασε Βιολογία στην Κρήτη και Ανοσολογία στο Λονδίνο. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Το παραβάν (εκδόσεις Οδός Πανός, 2012) και Υδράργυρος (εκδόσεις Οδός Πανός, 2016).

 

Εμφανίσεις: 1515

«Μεγάλη Δευτέρα» της Χάρις Κοντού

«Μεγάλη Δευτέρα» της Χάρις Κοντού


Μεγάλη Δευτέρα

Την μέρα αυτή την νιώθω Κάρδινη
Ένα τριαντάφυλλο θα έλεγε κανείς ζωσμένο σε καρδιά
Σαν πατώντας σε κάτι άμορφο να χτίζεις την άσφαλτο
Γαλάζια, μπλε και πιο μπλε
Μια Μαίρη, μια νύφη, μια αδερφή,
Ημέρα Κάρδινη,
Μια μετρημένη ημέρα
Βαθιά καθισμένη, βαθιά καλλιεργημένη

Όλες αυτές οι κάρδινες μέρες
Είναι πάντοτε Μεγάλες Δευτέρες
σαν υπόγεια σμήγματα μέσα στο χώμα.
Εκεί εσύ κάτω απ’ τα σμήγματα
Με το αδέξιο χαμόγελο
Με το υγιές στόμα
Χαρούμενος και πάμπλουτος
Μέχρι ν’ ανέβεις την ουράνια σκάλα της Κυριακής
Να γίνεις παγωμένος ανθός
Και μάγος της Αγνής Θύρας

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από την ποιήτρια Χάρις Κοντού
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης

 

Η Χάρις Κοντού γεννήθηκε το 1988 στην Αθήνα. Είναι διδάκτωρ ψυχανάλυσης και εργάζεται ιδιωτικά ως κλινική ψυχολόγος. Πρώτο ποιητικό βιβλίο της: Οι κερασιές το χειμώνα είναι μια κόκκινη επανάσταση (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2012). Σύντομα αναμένεται να κυκλοφορήσει η δεύτερη συλλογή της.

 

Εμφανίσεις: 706

«Δεν ανασταίνονται οι καημοί» του Παναγιώτη Μηλιώτη

«Δεν ανασταίνονται οι καημοί» του Παναγιώτη Μηλιώτη


Δεν ανασταίνονται οι καημοί

Όμορφος, ξανθός ο παλιός μου φίλος
μ’ ένα στριφτό να κρέμεται στο χείλος,
με κόβει μ’ ένα βλέμμα όλο συνωμοσία
κοίτα μου λέει… γελώ μ’ αμηχανία…
κροτίδες στον αέρα και μπαμ απανωτά στα τείχη
η Ανάσταση σηκώνεται, ξεσκονίζεται και βήχει.

Δεν ανασταίνονται οι καημοί − του κάκου
σκέψη βαριά, σακιά με κόκκους άμμου
σκόρπια αισθήματα, όμοιοι κύκλοι,
σκέψη σβηστή εκφέρουνε τα χείλη.

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από τον ποιητή Παναγιώτη Μηλιώτη
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης

 

Ο Παναγιώτης Μηλιώτης γεννήθηκε το 1983 στην Αθήνα. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή Μια ανάσα δρόμο (εκδόσεις Ars Nocturna, 2013 – Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή «Γιάννης Βαρβέρης» από την Εταιρεία Συγγραφέων, 2014). Προσεχώς θα εκδοθεί η συλλογή του Το σκίτσο στη ντουλάπα.

 

Εμφανίσεις: 936

«Η αναπάντεχη κρυψώνα του Hans Rosenthal» της Ελένης Γαλάνη

 «Η αναπάντεχη κρυψώνα του Hans Rosenthal» της Ελένης Γαλάνη


Η αναπάντεχη κρυψώνα του Hans Rosenthal

Υπάρχει μια πόλη που χτίζεται όταν οι πόλεις γκρεμίζονται
μια άνοιξη που ανθεί όταν όλα τα λουλούδια έχουν μαραθεί
υπάρχει μια ποίηση που γράφεται όταν οι λέξεις βουβαίνονται
μια πένθιμη Ανάσταση που ο θάνατος αθάνατος στο διηνεκές κυοφορεί
πίστη απίστευτη εκεί που κάθε πίστη έχει χαθεί

Υπάρχει ένας άνθρωπος που βγαίνει στον κόσμο όταν ο κόσμος κρύβεται
σε καταφύγια, σφαγεία, σε κοσμικά σαλόνια, σε ναούς, στη Συναγωγή
περιμένει με εκρηκτικά μάτια καρτερικά το ξημέρωμα
μέσα σε τόνους νύχτας
στο Όρος των Ελαιών
στο Lichtenberg
στο Ανατολικό Βερολίνο
έχει για μοναδική κρυψώνα τον ορίζοντα
τα φονικά τα άστρα του
που μόνος, απείραχτος
αιώνια ζει

 

Ο Hans Rosenthal (1925-1987), Γερμανός εβραïκής καταγωγής, παρέμεινε κατά την περίοδο του εθνικοσοσιαλισμού για δύο ολόκληρα χρόνια κρυμμένος από τους ναζί σε ένα υπόγειο στο Lichtenberg (περιοχή του Ανατολ. Βερολίνου που το όνομά της μπορεί να αποδοθεί ως «Φωτεινό βουνό»). Στο βιβλίο/αυτοβιογραφία του «Δυο ζωές στη Γερμανία» (1980), αναφέρει ότι μια νύχτα που το Βερολίνο βομβαρδιζόταν και όλοι κρύβονταν για να σωθούν, εκείνος βρήκε την ευκαιρία να βγει από την κρυψώνα του και να αντικρίσει μαγεμένος τον ουρανό.   

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από την ποιήτρια Ελένη Γαλάνη  
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης 

 

Η Ελένη Γαλάνη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε αρχαιολογία, ιστορία τέχνης και μουσειολογία στην Αθήνα, το Παρίσι και τη Βαρκελώνη. Από το 2013 ζει στη Φρανκφούρτη. Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές: Παρκούρ (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2012) και Terrarium, το πείραμα του Ward (Μελάνι, 2014). Το παρόν ποίημα είναι από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή Το Ανατολικό τέλος.

 

Εμφανίσεις: 1414

Τέσσερα ποιήματα του Γιώργου Γκανέλη

Τέσσερα ποιήματα του Γιώργου Γκανέλη


Έξοδος κινδύνου

Αδιέξοδο
ώσπου μια νύχτα
στα εφημερεύοντα
γνώρισα την Καίτη

πού να ’ξερε
πως άνοιγα λαγούμια
για να τη θάψω

 

Εμφανίσεις: 721

Περισσότερα...

«Μεγάλη Παρασκευή» της Άννας Γρίβα

«Μεγάλη Παρασκευή» της Άννας Γρίβα


Μεγάλη Παρασκευή

Σήμερα πήγα στον πατέρα.
Σαπούνισα το μνήμα
κι ύστερα έριξα νεράκι
για να αστράψει.
Τον ρώτησα θυμάσαι;
με βλέπεις; με ακούς;
Σκεφτόμουν ποια λέξη
να κρούει καλύτερα
στις φλέβες της γης.

Εσύ όμως σώπαινες, πατέρα.
Στο βάθος της αλέας
σιωπή αχανής που με απέλπιζε.
Και τότε ήταν που άκουσα
το φύσημα του ανέμου
πιο δυνατό κι από τον κρότο
της θαλάσσης
και γύρω μου σκόνη χρυσή
να ίπταται η γύρη.

Ποια φωνή μακρινή με καλούσε;
Ποιο νέφος διάφανο με έκλειε εντός του;

Αν ο βόμβος της άνοιξης είναι τραγούδι
που ξυπνά από τα σπλάχνα
χοή το σώμα μας
η ψυχή μας προσφορά απαλή
στο φρέσκο χαμομήλι.

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από την ποιήτρια Άννα Γρίβα
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης  

 

Η Άννα Γρίβα γεννήθηκε το 1985 στην Αθήνα. Σπούδασε Ελληνική Φιλολογία στην Αθήνα και Ιστορία Λογοτεχνίας στη Ρώμη. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές, πιο πρόσφατη: Έτσι είναι τα πουλιά (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2015). Ποιήματα, μεταφράσεις και δοκίμιά της δημοσιεύονται σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά.

 

Εμφανίσεις: 794

«Αποκαθήλωση» της Άννας Αφεντουλίδου

«Αποκαθήλωση» της Άννας Αφεντουλίδου


Αποκαθήλωση  

Η εικόνα στον τοίχο του Χριστού μετά τη σταύρωση.
Τον κρατά η Μαρία στα χέρια. Το θυμάμαι σαν τώρα.

Λευκό σεντόνι στο κορμί. Στυφή γεύση στο σώμα της το μύρο.
Ζωντανός αυλός. Τρεις τρύπες είναι αρκετές, για να υψωθεί λίγο πιο πάνω.
Από το χώμα που τα σκουλήκια συντηρούν.

Του έδεσα τα πόδια με τη ζώνη. Του χάραξα τ’ ωραίο πρόσωπο.
Το διαμαντένιο τρυπάνι της σύμπτωσης. Kι η μοίρα. 

Κρεμασμένη
διψώ
σε βωμό αιώνιας πείνας.
Μη μ’ αφήσεις πίσω ζωντανή

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από την ποιήτρια Άννα Αφεντουλίδου 
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης  

 

Η Άννα Αφεντουλίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Εργάζεται στην Πρέβεζα ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Το δεύτερο ποιητικό της βιβλίο Ιστορίες εικονικής ισορροπίας (εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2013) ήταν υποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2014.

 

Εμφανίσεις: 910

«Ο εσταυρωμένος» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου

«Ο εσταυρωμένος» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου


O εσταυρωμένος

Όταν φτάσαμε στο σπίτι στο βουνό
είδαμε τον πατέρα πάνω στην παλιά γκορτσιά
με τους αστράγαλους πρησμένους
αντί για καρφιά στις παλάμες του κλαδιά
αντί για στεφάνι το ψάθινο καπέλο
τα χείλη του κόκκινα και κίτρινα απ’ τα αβγά
και το πιγούνι στο στήθος σαν αρνί σφαγμένο.

Στρώσαμε κάτω απ’ το δέντρο και είπα στη μαμά:
ώστε δέχτηκε αυτός που τόσο περήφανα έζησε
να τον κρεμάσουν σε αυτήν τη γελοία στάση.
Εκείνη αμίλητη συνέχισε να μοιράζει πιάτα.

Σε λίγο ήρθε ιδρωμένος κι ο παπάς
θα αργήσει, μην περιμένετε, είπε
φάτε.

Ώστε κουβαλούσα τόσα χρόνια στους ώμους μου
μια κούκλα. 

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από τον ποιητή & πεζογράφο Χρήστο Αρμάντο Γκέζο  
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης 

 

Ο Χρήστος Αρμάντο Γκέζος γεννήθηκε στη Χιμάρα το 1988 και μεγάλωσε στη Σκάλα Λακωνίας. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή Ανεκπλήρωτοι φόβοι (Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 2013), το μυθιστόρημα Η λάσπη, και τη συλλογή διηγημάτων Τραμπάλα, από τις εκδόσεις Μελάνι.

 

Εμφανίσεις: 1436

«Η Ελάχιστη Προσευχή του Κήπου» της Ελευθερίας Κυρίτση

 «Η Ελάχιστη Προσευχή του Κήπου» της Ελευθερίας Κυρίτση


Η Ελάχιστη Προσευχή του Κήπου

Σιωπή σκεπάζει άλλη σιωπή.
Κάπου μακριά ακούγονται θλιβερές
Μονοζυγωτικές καμπάνες. Πλησιάζει πάλι ο σημαδεμένος Κήπος.
Πέρα απ’ τις νεαρές ακτές
Πέρα απ’ τους χρυσοκόκκινους ορίζοντες
Πιο ψηλά απ’ τους πρόποδες
Στις πιο γέρικες σκιές του Όρους των Ελαιών
Γίνονται και πάλι Μεσάνυχτα.
Ξέρει. Σύντομα θα έρθουν για Εκείνον.
Ούτε ο θάνατος είναι, ούτε το φιλί, η προδοσία.
Οι σύντροφοι που αποκοιμήθηκαν και
Ο Πατέρας μοιάζει τώρα πιο μακρινός.
Η Μαρία δεν ξέρει ακόμη.
Έχει ακούσει μουρμουρητά στις αγορές
Αλλά πιστεύει ακόμη στα θαύματα, ότι μπορεί να έρθει η Άνοιξη μετά το Καλοκαίρι.

Πίσω απ’τα σύννεφα κρέμεται η Σωτηρία του κόσμου
Στο μέτωπο Του κόμποι από ιδρώτα, η αγωνία του φιλιού, οι σκόρπιοι φίλοι.
Μονάχα αυτή η γέρικη ελιά ξενυχτάει από αιώνες
Μονάχα αυτή η γέρικη ελιά τυλίγει λέξεις που σπάνε τρυφερά στις ρίζες της.

Σκοτεινή, ανθρώπινη Γεσθημανή
σε λίγες ώρες από τώρα θα αλλάζει κάθε χρόνο η περιστροφή του κόσμου.

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από την ποιήτρια Ελευθερία Κυρίτση
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης   

 

Η Ελευθερία Κυρίτση γεννήθηκε το 1979 στον Παλαμά Θεσσαλίας. Σπούδασε Ψυχολογία (μεταπτυχιακό στη Σχολική και Εξελικτική Ψυχολογία) στο Α.Π.Θ. και Παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο Θράκης. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Για την πρώτη της ποιητική συλλογή Χειρόγραφη πόλη (εκδόσεις Μανδραγόρας, 2013), της απενεμήθη το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 2014.

 

Εμφανίσεις: 886

«Να γυρίζεις – αυτό είναι το θαύμα» της Μαρίας Κουλούρη

«Να γυρίζεις – αυτό είναι το θαύμα» της Μαρίας Κουλούρη


Να γυρίζεις – αυτό είναι το θαύμα
*

Έτσι γιορτάσαμε το τέλος
Με πέλματα στο ξύλο
Και γλώσσα ως τα γόνατα
Η μια πέτρα σήκωνε την άλλη
Κι είχα τα χέρια μου ανοιχτά
Εύκολα να καρφώνεις

Ήρθες και έφυγες
Πέρασες και αυτό είναι το θαύμα
Υπήρξαμε κάποτε
Στον σταυρό με είδες τελευταία φορά
Να σκέφτομαι την ομορφιά του κόσμου

Κάτι θ’ ανθίσει σήμερα
Της άνοιξης τα μωβ λουλούδια
Το χώμα από τη γη μου
Είμαι το Πάσχα αλλάζω ρούχα
Και τρέχουν στην αυλή
Παιδιά με τις λαμπάδες

Μόνο οι πιστοί
Έχουν καρδιά στο στόμα
Ψάχνουν την άλλη τους πλευρά
Κομματιασμένοι αιμόφυρτοι
Μιλούν για την αγάπη

 

*στίχος από το «Διάλογος Δεύτερος» του Νίκου Καρούζου.

 

Αδημοσίευτο ποίημα που διαβάστηκε από την ποιήτρια Μαρία Κουλούρη
στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (11.4.2017) στο πλαίσιο της εκδήλωσης:
«Το δικό μου Πάσχα» – Οι νέοι ποιητές.
Ανθολόγηση-επιμέλεια: Γιάννης Τζανετάκης

 

Η Μαρία Κουλούρη γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1975 και ζει στην Αθήνα. Από τις εκδόσεις Μελάνι έχουν εκδοθεί οι ποιητικές συλλογές της: Μουσείο άδειο (Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Ποιητή της Εταιρείας Συγγραφέων, 2014 – Υποψηφιότητα  για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης) και Ρολόγια και άλλοι χτύποι (Βραβείο «Σωτήρη Ματράγκα» της Ακαδημίας Αθηνών, 2016). Τους επόμενους μήνες θα κυκλοφορήσει από τις ίδιες εκδόσεις το τρίτο ποιητικό της βιβλίο.

 

Εμφανίσεις: 1300

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr