«Στα λουτρά με τη μαμά και οι δεινόσαυροι απ’ έξω» της Μαρίας Κουγιουμτζή

«Στα λουτρά με τη μαμά και οι δεινόσαυροι απ’ έξω»


Κι ύστερα ερχόταν η άμαξα κι η μαμά τυλιγμένη στη λευκή ερμίνα της χειμώνα καλοκαίρι, γιατί δεν άντεχε τα ρεύματα, τον οποιονδήποτε αέρα, χωνόταν στην κοιλιά της άμαξας, τραβούσε τις κουρτίνες, κι εγώ ξεθεωμένη ξάπλωνα στην αγκαλιά της, νανουρισμένη από το κλαπ κλαπ των αλόγων, ώσπου φτάνοντας στο σπίτι μπροστά στην πόρτα, έσκυβε και μου έλεγε στ’ αυτί φιλώντας με: ούτε λέξη στον μπαμπά.

Δύο φορές την εβδομάδα πηγαίναμε με τη μαμά στα λουτρά για την καθαριότητά μας. Εγώ στον ομαδικό θάλαμο, πάνω στο υπερυψωμένο τετράγωνο μάρμαρο, να με τρίβουν οι χοντρές γυμνές γυναίκες με κείνους τους μάλλινους τρίφτες που σε γδέρνουν, μπρος πίσω, χέρια πόδια, στήθος κοιλιά, με τα τεράστια μαστάρια τους να πηγαινοέρχονται πάνω μου, να γυαλίζουν το δέρμα μου με λάδια και αρώματα, και τέλος να με κατεβάζουν στο ζεστό πάτωμα, μισοναρκωμένη από το χαϊδολόγημα του τριψίματος. Η μαμά τριβόταν σε ιδιωτικό λουτήρα.

 

Εμφανίσεις: 813

Περισσότερα...

«Ερωτική ιστορία» του Αποστόλη Ηλιόπουλου

«Ερωτική ιστορία» του Αποστόλη Ηλιόπουλου


Η ιστορία του θα ξεκινούσε όπως όλες οι ερωτικές ιστορίες που είχε αγαπήσει, με ένα τραγικό γεγονός που θα οδηγούσε σε όλα τα άλλα. Στη συγκεκριμένη ιστορία ο ήρωας θα έχανε την αγαπημένη του μεταξύ δεύτερης και τρίτης σειράς τής πρώτης σελίδας. Περιγραφή του δωματίου, περιγραφή δύο λευκών χεριών που πέφτουν σε λευκά σκεπάσματα γλιστρώντας από τα χείλη του μισοναρκωμένου από πόνο ήρωα, δάκρυα που σταματούν στο πελιδνό μάγουλό της σαν σε ζεστό χιόνι, και μια τελεία, θάνατος.

 

Εμφανίσεις: 1203

Περισσότερα...

«Η επιλογή» της Φωτεινής Τέντη

«Η επιλογή» της Φωτεινής Τέντη


Τότε που όλα βρίσκονταν μακριά, όλα ήταν πλάκες και κάγκελα και γλάστρες στο μπαλκόνι, όλα ήταν ο κόσμος που πήγαινε κι ερχόταν, ο φούρνος απέναντι και παιδιά που έπαιρναν τυρόπιτες, και πλάκες στο πεζοδρόμιο, τις είχες μετρήσει όλες, ήταν 33, μία σπασμένη στην τέταρτη σειρά, στην όγδοη είχαν φυτρώσει χόρτα και όταν έβρεχε γλιστρούσαν τα παιδιά που περνούσαν για να πάνε σχολείο. Τότε, στεκόσουν μέσα από τα κάγκελα ώρες ολόκληρες, ήξερες τις συνήθειες της γειτονιάς, τις είχες καταγράψει στο μυαλό, πίσω από τα μάτια σου, είχες πολύ όμορφα μάτια, όλοι το έλεγαν, το ένα πράσινο, το άλλο κιτρίνιζε κάπως, μια κίτρινη σπείρα γύρω από την κόρη και όλοι γυρνούσαν να σε κοιτάξουν, έμεναν τα βλέμματά τους πάνω σου για ώρα, άλλοι χαμογελούσαν, άλλοι συνοφρυώνονταν, μπορεί κάποιοι να καταλάβαιναν, να μύριζαν την αγωνία σου πίσω από τα κάγκελα, κανείς δεν προσπάθησε να σε πάρει από εκεί, όλοι έκαναν ότι δεν ήξεραν, τον φοβόντουσαν, μπορεί.

 

Εμφανίσεις: 1410

Περισσότερα...

«Μια ιστορία φαντασμάτων» του Σταμάτη Πολενάκη

«Μια ιστορία φαντασμάτων» του Σταμάτη Πολενάκη


Πρέπει όμως να συνεχίσω και ξέρω ότι την εποχή που διαδραματίζονται τα γεγονότα που περιγράφω, ο Ντοστογιέφσκι, έχοντας επιστρέψει από τη Γενεύη, ζούσε στη Δρέσδη, νοικιάζοντας, αν θυμάμαι καλά, ένα μικρό διαμέρισμα στην οδό Γιόχανστρασσε. Ξέρω ότι ήταν συντετριμμένος από το χαμό της μικρούλας κόρης του της Σόνετσκα, τον προηγούμενο χρόνο στην Ελβετία. Έκλαιγε γονατιστός με πικρά δάκρυα για ώρες μπροστά στο άψυχο σώμα του παιδιού, αφηγείται η Άννα Γρηγόριεβνα, που προσθέτει ότι έπειτα από τρεις ημέρες αβάσταχτου πένθους το παιδί θάφτηκε στην αυλή της ρωσικής εκκλησίας στη Γενεύη και ο τσακισμένος από τη λύπη πατέρας φύτεψε με τα χέρια του γύρω από τον τάφο της κυπαρίσσια. Κι εγώ, πολλά χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού μου στη Γενεύη, βρέθηκα στη ρωσική εκκλησία και στάθηκα για λίγο συγκινημένος μπροστά στον τάφο. Ήταν ένα γκρίζο χειμωνιάτικο πρωινό, έπεφτε μια παγωμένη ψιλή βροχή, κι εγώ στεκόμουν, θυμάμαι, με δάκρυα στα μάτια κάτω από εκείνα τα ίδια κυπαρίσσια που ο Ντοστογιέφσκι φύτεψε με τα χέρια του στη μνήμη της μικρής Σόνετσκα. Παρατήρησα δε με έκπληξη, ότι τον τάφο του παιδιού θα πρέπει να τον είχαν επισκεφθεί πρόσφατα, γιατί πάνω στη μαρμάρινη πλάκα κάποιος είχε αφήσει ένα μπουκέτο φρέσκα λουλούδια.

 

Εμφανίσεις: 1871

Περισσότερα...

«Μπλε μαρέν» της Κωνσταντίας Σωτηρίου

«Μπλε μαρέν» της Κωνσταντίας Σωτηρίου


Το παντελόνι μου είναι γκρίζο. Είναι γκρίζο σκούρο με δύο πιέτες μπροστά όπως προβλέπουν οι κανονισμοί. Το πουκάμισο μπλε μαρέν, το μπλε στο πιο σκούρο μπλε, μου πέφτει κάπως φαρδύ, θα μπορούσε να ήταν ένα νούμερο μικρότερο. Δεν έχει σημασία σκέφτομαι, θα μπει στο παντελόνι, κανένας δεν θα το δει, από πάνω θα βάλω το μπλε πουλόβερ με την κόψη στο λαιμό που έχει σχήμα V. Μπλε γραβάτα και καφέ κάλτσες. Μου παίρνει λίγη ώρα να αποφασίσω αν θα βάλω σακάκι. Μπλε μαρέν σακάκι λένε οι κανονισμοί ή μαύρο. Το δικό μου σακάκι είναι μαύρο. Όποιος σκέφτηκε τους κανονισμούς της σχολικής στολής δεν έχει φαντασία σκέφτομαι. Ή ίσως έχει χιούμορ. Όταν βάζω τα παπούτσια (σκούρα μαύρα δερμάτινα δετά) η ώρα έχει πάει ήδη 8 και σχεδόν έχω αργήσει. Στο τσακ να προλάβω το σχολικό.

 

Εμφανίσεις: 2222

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr