ΝΤΑΝΙΕΛ ΚΟΝ-ΜΠΕΝΤΙΤ: ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ; κριτική του Θανάση Αντωνίου

Η ατζέντα που απασχολεί σήμερα τον Κον-Μπεντίτ είναι η παρατεταμένη οικονομική κρίση, η κατάρρευση των αντιπροσωπευτικών θεσμών, η άνοδος της ακροδεξιάς και η διατύπωση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου για τους λαούς της Ευρώπης.

Ο Γαλλογερμανός πολιτικός, μισός Εβραίος, φανατικά Ευρωπαίος και πάντα «ριζοσπάστης», όπως τελικά θέλει να τον αποκαλούν, καταγράφει στο μικρό αυτό βιβλίο ψήγματα της σκέψης και της πορείας του στην πολιτική, την τοπική αυτοδιοίκηση και το κοινωνικό κίνημα.

Είναι το πρώτο βιβλίο του που κυκλοφορεί μετά την απόφασή του να αποχωρήσει από την ενεργό πολιτική. Ξεκινάει με τα χρόνια των σπουδών στο Παρίσι και την πολιτική ωρίμασή του μέσα στα ελευθεριακά-αναρχικά σχήματα της δεκαετίας του 1960 και καταλήγει στη σύγκρουσή του με το κόμμα Ευρώπη-Οικολογία, το κόμμα που ο ίδιος ίδρυσε και εγκατέστησε πανηγυρικά στην πολιτική ζωή της Γαλλίας αρχικά, και ολόκληρης της Ευρώπης αργότερα, φτάνοντας στις ευρωεκλογές του 2009 το 16,3% (έπεσε πέρυσι στο 9%).

ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΜΥΣΤΕΣ

Ο Κον-Μπεντίτ θυμάται μία προς μία τις μεγάλες φυσιογνωμίες που επηρέασαν την πολιτική σκέψη του: από τους γίγαντες της Σχολής της Φρανκφούρτης και τον γλυκύτατο Αντρέ Γκορζ (ο οποίος θεμελίωσε την έννοια της πολιτικής ριζοσπαστικής οικολογίας στην Ευρώπη), μέχρι τον Κορνήλιο Καστοριάδη και την περί «αυτονομίας» προσέγγισή του για την οικολογία. Μας θυμίζει το αντιπολεμικό και αντιπυρηνικό κίνημα στη Γερμανία τη δεκαετία του 1970, το πέρασμα από την επανάσταση στον «ρεαλισμό» που υπήρξε το δόγμα των Πρασίνων στη Γερμανία μετά το 1984 (που προσχώρησε ο ίδιος), τις διαμάχες του με το κόμμα, τη σύντομη θητεία του στον δήμο της Φρανκφούρτης και φυσικά την πολιτεία του στην Ευρωβουλή, αφού πρώτα είχε αναστατώσει, ακόμα μια φορά μετά τον Μάη του '68, την πολιτική σκηνή της Γαλλίας με ένα κόμμα που από το 1,57% το 2007 πέταξε στο 16,3% στις ευρωεκλογές του 2009.

Και μετά τι; Ο κόκκινος Ντάνι θέτει μια σειρά από ερωτήματα και διατυπώνει τις απόψεις του γι' αυτά. Μερικές τις γνωρίζουμε εδώ και δεκαετίες: «μόνο ένα κίνημα κι όχι ένα πολιτικό κόμμα μπορεί να κινητοποιήσει ολόκληρη την κοινωνία», «ο κλασικός διαχωρισμός αριστεράς- δεξιάς δεν μπορεί να συλλάβει όλες τις πολιτικές ρήξεις των καιρών μας», «η οικολογική κριτική των τρόπων παραγωγής και εργασίας αντιτίθεται στα ιδεολογικά πρότυπα της κλασικής δεξιάς και αριστεράς» και τελικά «όλα τα πολιτικά κόμματα έχουν παραδοθεί στις απολαύσεις των τερατωδών πρακτικών: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑ

Ο Κον-Μπεντίτ αποχωρώντας από την ενεργό πολιτική βρίσκει την ευκαιρία για έναν πρώτο απολογισμό και η αίσθηση που αφήνει στον αναγνώστη είναι αυτή του ανεκπλήρωτου αγώνα: «δεν καταφέραμε να μεταμορφωθούμε» υποστηρίζει και εξηγεί πως έπειτα από πέντε δεκαετίες μαχών σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο σε ολόκληρη τη μεταπολεμική Ευρώπη, κανένα πολιτικό κόμμα, μηδέ των Πρασίνων εξαιρουμένων, δεν κατάφερε να προκαλέσει «το πέρασμα του σκεπτόμενου και αυτόνομου υποκειμένου στο σκεπτόμενο αυτόνομο συλλογικό».

Ο Κον-Μπεντίτ αναζητάει ακόμα την ουτοπία με το πάθος ενός νέου ανθρώπου· σε λίγο θα γίνει 70 ετών. «Ισχυρίζομαι ότι υπάρχουν ουτοπίες που δεν είναι χίμαιρες και είναι αναγκαίες στην πολιτική ζωή» γράφει και καλεί στη δημιουργία μιας πολιτικής κοοπερατίβας που θα βάλει και πάλι το ζήτημα μιας νέας οργάνωσης του πολιτικού/κομματικού συστήματος, θα θέσει νέους στόχους, θα υπερασπιστεί τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, θα αντισταθεί στην ακροδεξιά και θα μετασχηματίσει την κοινωνία. Βλέπει μάλιστα στους «Αγανακτισμένους» και το κίνημα «Occupy Wall Street» κάποια από τα θετικά σημάδια που και ο ίδιος αναζητάει στα νέα κινήματα.

001 patakis eshopΝα καταργήσουμε τα πολιτικά κόμματα;
Σκέψεις ενός απάτριδος και ανένταχτου
Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ
μετάφραση: Σώτη Τριανταφύλλου
Πατάκης
86 σελ.
Τιμή € 5,00


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Θανάσης Αγάθος: «Η κινηματογραφική όψη του Γρηγορίου Ξενόπουλου»

Όλοι ξέρουμε ότι λογοτεχνία και κινηματογράφος είναι δύο τέχνες που έχουν μεταξύ τους μια συνεχή και δημιουργική συνομιλία. Από τότε που εμφανίστηκε η, τελικά, έβδομη τέχνη (στα τέλη του 19ου αι.,...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Τσαρλς Γκλας: «Η Συρία φλέγεται – Το Ισλαμικό Κράτος και ο θάνατος της Αραβικής Άνοιξης»

Ο Έλληνας ποιητής Μελέαγρος από τα Γάδαρα (αρχαία πόλη της Συρίας, σήμερα η Ουμ Καΐς της Ιορδανίας), ο οποίος έζησε τον 1ο π.Χ. αιώνα, αποκαλούσε τη Συρία «μια χώρα που είναι ολόκληρος ο κόσμος»,...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER