×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 922

«Είσαι δική μου» της Σταυρούλας Γ. Τσούπρου

Αποτυπώματα σίγουρα έχεις κι εσύ, αλλά δεν φαίνονται, έτσι σκούρα που είσαι. Εξάλλου, υπάρχει εδώ μία τεράστια διαφορά: εσύ φέρεις τα σημάδια των χεριών που σε πιάνουν μόνον και μόνον για να σε απομακρύνουν, για να μην πω να σε διώξουν βίαια, να σε πετάξουν σαν ξένο σώμα. Δεν είσαι λευκή ή πλουμιστή ελπίδα εσύ, για να θέλουν να σε κρατήσουν.

Εγώ, όμως, σε κρατώ σφιχτά, δεν θέλω να μου φύγεις. Δεν είμαι σαν τους άλλους ανόητους εγώ, ξέρω τι κινδυνεύω να χάσω. Σε κρατώ, λοιπόν, μαζί μου, μέσα μου, σε προστατεύω στο απόρθητο φρούριό σου, για να μπορείς με τη σειρά σου να με προστατεύεις κι εσύ στις δύσκολες ώρες.

Στις ώρες που τα πάντα γύρω φαίνονται να έχουν χάσει το νόημά τους, τον σκοπό τους, την αξία τους. Στις ώρες που το φως φοράει τον επίσημο μανδύα του και γίνεται σκοτάδι. Στις ώρες που και η πιο γλυκιά απαντοχή δείχνει το πέτρινο, άδειο βλέμμα της. Τότε είναι που σου ζητάω να με σώσεις. Να γίνεις εσύ ο σκοπός μου, εσύ το νόημα της ζωής μου. Αν έχω εσένα, τη λύπη μου, να με θρέφει και να τη θρέφω, αισθάνομαι χρήσιμος και, κυρίως, σπουδαίος.

Σπουδαίος, διότι σου έχω δώσει τα δικά μου ιδιαίτερα χαρακτηριστικά· είσαι ιδιωτικής χρήσεως εσύ. Δεν μοιάζεις με καμία άλλη πια, έχεις γίνει ξεχωριστή, είσαι η δική μου. Και, επιπλέον, κανένας δεν σε γνωρίζει, κανένας άλλος δεν μπορεί να σε αγγίξει. Έχουμε έναν μυστικό δεσμό εμείς οι δυο, που θα τον πάρουμε μαζί μας, στον τάφο μας. Μπορούμε να ανησυχούμε, να αγωνιούμε, να τρέμουμε, να θλιβόμαστε, τελικά, όσο θέλουμε, όποτε θέλουμε και για ό,τι θέλουμε. Στη μικρή μας φωλιά, στο ιδιαίτερό μας καταφύγιο, βρίσκουμε, κάθε φορά, τον λόγο της ύπαρξής μας.

Εικαστικό: ατελιέ diastixo.gr


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
«Ρωξάνη» της Ηρώς Νικοπούλου

Πάλι μου μίλησε απότομα. Τελευταία το ’χει παρακάνει. Είναι καιρός που την παρατηρώ, όλο νεύρα είναι και το μούτρο της στρυφνό σαν να ‘χει στομαχόπονο. Και δεν εξηγεί κιόλας, να πει τι έχει, τι την...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Δύο ιστορίες του Δανιήλ Χαρμς

μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη   Τετράδιο Μου δώσανε ένα χαστούκι. Καθόμουν κοντά στο παράθυρο. Ξαφνικά κάτι σφύριξε στον δρόμο. Έσκυψα από το παράθυρο κι έφαγα ένα χαστούκι. Κρύφτηκα ξανά στο σπίτι. Και να που τώρα το μάγουλό μου καίει, όπως...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER