Τρία ποιήματα του Τάκη Αναστόπουλου

Στο σπίτι διάβασα ότι ο Σάμπα πέθανε στα μέσα του προηγούμενου αιώνα.

* Ιταλός ποιητής, λόγιος, παλαιοβιβλιοπώλης από την Τεργέστη, 1883-1956
** Ντάντε, Η Κόλαση, Άσμα ΧVII-21

 


ΕΝΙΚΟΣ ΘΡΗΝΟΣ
(*)

Πήγα σε πολλές κηδείες μεγαλύτερων, αλλά και πιο νέων
και έκλαψα μαζί με τους άλλους, αυτούς που παίρνει ο χρόνος
και μετά γίνονται ανάμνηση πριν γίνουν λησμονιά.
Κάθε φορά μετά γυρνούσα σπίτι και συνέχιζα τον ενικό μου θρήνο.

Με έχω κλάψει αρκετά, δε θα χρειαστεί να έρθετε στη δική μου την κηδεία.

Και τη λήκυθο με τη στάχτη αντί να την καταχωνιάσετε σε κανένα σεντούκι, καλύτερα να τη βάλετε στο πιο ψηλό ράφι της βιβλιοθήκης,
μέχρι να 'ρθουν οι επόμενοι και να την πετάξουν με τα σκουπίδια στη χωματερή.

(*) δάνειο από την Κ. Δημουλά, Έρανος σκέψεων

 


Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΡΟΖ

Κάθε βήμα
κι ένα μνήμα
θραύσμα κνήμης
κλάσμα μνήμης
ένα θαύμα;
Ως έγκαυμα
τρίτου βαθμού
συγγενείας
σε ανύποπτο παιδί
έδωσαν
εξάσφαιρο πιστόλι
ένα
δύο
τρί...
μπαμ!
Ούτε ένα δάκρυ
πού να βρεις την άκρη
σ' αυτή την ιστορία
δε θέλει φλυαρία
κάθε ώρα, κάθε λεπτό
το μέλλον είναι απτό
η κούκλα που μιλάει
κλαίει
λέει
μαμά
δέχεται υπόθετα σε μορφή βλήματος ροζ
και όλη η οικογένεια Προζ
ακκίζεται
αχ, αχ,
γελά και μαλακίζεται.

***

Ο Τάκης Αναστόπουλος γεννήθηκε στην Καλαμάτα (1948). Έζησε και σπούδασε στην Αθήνα και στο Στρασβούργο πολιτικές επιστήμες. Εργάστηκε στην Ελλάδα, στο Υπουργείο Οικονομίας (τότε Συντονισμού), στην ομάδα διαπραγματεύσεων για την ένταξη στην ΕΟΚ. Από το 1981 υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες ευρωυπαλλήλους της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, όπου εργάστηκε ως ειδικός σε θέματα θεσμικών σχέσεων. Πάνω από τριάντα χρόνια είχε ως γλώσσες εργασίας τα γαλλικά και τα αγγλικά. Σήμερα είναι τ. Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από την οποία συνταξιοδοτήθηκε στα τέλη του 2011. Έκτοτε αρθρογραφεί στον αθηναϊκό Τύπο για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ζει μεταξύ Βρυξελλών και Αθήνας.

Έχει δημοσιεύσει ποιήματα και διηγήματα:
Μικρές αγγελίες, ποιήματα, Διάττων, 1994
Άνω τελεία, ποιήματα, Γαβριηλίδης, 1998
Το βιβλίο φάντασμα, δύο νουβέλες, Γαβριηλίδης, 1986
Ιστορία δίχως τέλος, διηγήματα, Γαβριηλίδης, 2000
Άνεμος θωπευτικός, ποιήματα, Γαβριηλίδης, 2012

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER