Άτιτλο ποίημα του Αλέξανδρου Σεργκέγιεβιτς Πούσκιν

Άτιτλο ποίημα του Αλέξανδρου Σεργκέγιεβιτς Πούσκιν

απόδοση: Βασίλης Κ. Μηλίτσης

 

Exegi monumentum.*

Για μένα μνημείο ανήγειρα αχειροποίητο
που ο περπατημένος δρόμος του χορτάρι δε θα βγάλει
κι από του Αλέξανδρου τον οβελίσκο ανυπότακτο**
ψηλότερα σήκωσε κεφάλι.

Όχι, ολότελα δε θα χαθώ, χάρη στη λύρα μου την ξακουσμένη
η ψυχή μου τη σποδό θα προσπεράσει και τη σήψη μου θα σβήσει,
κι ονομαστός θα γίνω εγώ μέσα στην οικουμένη,
σ’ όλη την πλάση έστω κι ένας ποιητής αν ζήσει.

Η φήμη μου θα απλωθεί στην τρανή χώρα της Ρωσίας
και κάθε γλώσσα που μιλούν σ’ αυτή για με θα κάνουν θέμα,
κι ο περήφανος απόγονος του Σλάβου, κι ο γιος της Φινλανδίας,
κι ο πρωτόγονος Τουνγκούς, κι ο Καλμίκ, της στέπας θρέμμα.

Για πολύ θα είμαι τόσο αγαπητός που το δίκιο των ανθρώπων θα πρεσβεύω
όσο με τη λύρα μου αισθήματα καλά θενά ξυπνώ,
όσο στον σκληρό αιώνα μας την ελευθερία θα βραβεύω
και την επιείκεια για το φταίχτη θα ζητώ.

Στη θεϊκή την προσταγή, μούσα μου, να υπακούς,
την προσβολή μη φοβηθείς, δάφνες να μη ζητάς,
το παίνεμα και τη μομφή αδιάφορα ν’ ακούς
και τοις κυσί τα άγια ποτέ να μην πετάς.
(1836)

*Μνημείο ανήγειρα (λατινικά): Επίγραμμα από τα έργα του Οράτιου (65-8 π.Χ.).
**Στήλη του Αλέξανδρου: Μια στήλη προς τιμήν του βασιλιά Αλέξανδρου Α’ στην πλατεία Ανακτόρων της Αγίας Πετρούπολης.

Ο Αλέξανδρος Σεργκέγιεβιτς Πούσκιν (1799-1837) δοξάστηκε από νωρίς στη ζωή του ως ποιητής και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους λογοτέχνες που ανανέωσαν τη ρωσική λογοτεχνία. Έχασε τη ζωή του από βαρύ τραυματισμό του σε μονομαχία.

 

Εμφανίσεις: 1350

Τέσσερα ποιήματα της Ουρανίας Βασσιλάτου

Τέσσερα ποιήματα της Ουρανίας Βασσιλάτου


ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ

Προϊόν ληγμένο
στο ντουλάπι.
Ανάμεσα σ’ άλλα
αντικείμενα
πακεταρισμένο.

Αγορά πολύτιμη.
Χρυσοπληρωμένη,
απ’ τα λίγα
που σου περισσεύουν.
Τα μετρημένα.

Το πόθησες.
Στερήθηκες,
για να τ’ απολαύσεις.
Μ’ αρκεί που
το απέκτησες.

 

Εμφανίσεις: 1336

Περισσότερα...

Τρία ποιήματα του Έντγκαρ Άλαν Πόε

Τρία ποιήματα του Έντγκαρ Άλαν Πόε

απόδοση: Βασίλης Κ. Μηλίτσης

 

ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ
Είναι για μένα το κάλλος σου, Ελένη,
σαν την περασμένη εκείνη εποχή
που σε μια θάλασσα με φύκια μυρωμένη
τον θαλασσοδαρμένο, κατάκοπο ταξιδευτή
της Νίκαιας τα πλοία φέραν στην πατρική του την ακτή.

Πλέοντας άσκοπα σε μαύρες θάλασσες χρόνια ολάκερα εδώ και κει,
η κόμη σου από υακίνθους, κι η κλασική σου η μορφή,
σαν Ναϊάδα η αύρα σου μ’ έφερε ακόμη
στη δόξα που ήτανε Ελλάδα
και στο μεγαλείο που ήταν Ρώμη.

Και να, σε κείνη την υπέρλαμπρη κόγχη
σαν άγαλμα στητό σε βλέπω να στέκεις
με το λύχνο από αχάτη σφιχτά μες στο χέρι
αχ! Ψυχή, που έρχεσαι από άγια μέρη!

 

Εμφανίσεις: 1833

Περισσότερα...

Τέσσερα ποιήματα του Κωνσταντίνου Ι. Κορίδη

Τέσσερα ποιήματα του Κωνσταντίνου Ι. Κορίδη


ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Οι λέξεις πασχίζουν να βρουν μορφή
μες στων δακρύων σου το σύμπαν.
Σιωπή... γεννήθηκε το ποίημα.

 

ΦΩΤΟΣΥΝΘΕΣΗ

Σ’ αγαπώ
όπως τ’ άνθος τον ήλιο.

 

ΜΝΗΜΗ

Σεβαστείτε τους ηττημένους.
Ανάψτε κεριά γι’ αυτούς,
αφήστε λουλούδια στους τάφους τους.
Χωρίς αυτούς δε θα ήσασταν νικητές,
δε θα γράφατε τη δική σας Ιστορία.

 

Εμφανίσεις: 1240

Περισσότερα...

«Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Jan Markezic» του Πέτρου Σκυθιώτη

«Οι ακαδημαϊκές σημειώσεις του Jan Markezic» του Πέτρου Σκυθιώτη
ΕΚΘΕΣΗ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Όπως ανοίγει η εποχή των παραθύρων έτσι κλείνει η κουρτίνα του κόσμου, είπε ο Αλμπέρτο, εγκαινιάζοντας την έκθεση των εκτεθειμένων.

Πίσω ο κόσμος περίμενε· ύστερα έβγαλε τις μάσκες από τα πρόσωπα και τις τοποθέτησε στους πίνακες. Κάθε πίνακας ήταν μια πλάκα μουσικής. Όσο προχωρούσε η ώρα, το σαξόφωνο έγινε νύχτα κι η νύχτα έγινε κλειδιά. Κάθε κλειδί μοιράστηκε στον κόσμο κι εφάρμοζε ακριβώς ανάμεσα στα μάτια. Ο μόνος που το παρατήρησε αυτό ήταν ένας κλειδαράς παλιών μπαούλων, ονόματι Μπιλ Φέλντοου. Προχώρησε σταθερά προς τη θάλασσα. Κι όσο η θάλασσα ερχόταν, το κλειδί γυρνούσε κι εκείνος έφευγε. Πάνω τα πουλιά σημασία δεν έδωσαν· δεν ήξεραν να ερμηνεύουν τα όνειρα.

 

ΤΑ ΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΘΜΟΜΝΗΜΟΝΕΣ

Κάποιο απόγευμα παρατήρησα πως είχαν έρθει πουλιά απ’ τα ανατολικά. Οι τοίχοι είχαν γεμίσει φυσαλίδες. Θυμήθηκα πως ο Αλμπέρτο είχε αντιμετωπίσει κάτι ανάλογο γράφοντας έναν οδηγό σύνδεσης υπόγειου και απόγειου υλικού. Είχα βρει τη σύνδεση ανάμεσα στα δύο υπέροχη. Είχα βρει τον εαυτό μου τώρα στη μέση, γιατί γνωρίζω πως όλα τα ανάμεσα υλικά θεωρούνται ρολόγια. Την ώρα που τα πουλιά μπήκαν απ’ τους τοίχους μέσα στις φυσαλίδες και γέμισαν το δωμάτιο, κοίταξα με αντικειμενικό ύφος και είπα: είναι δώδεκα ακριβώς μετά ευρέτρων· στον επόμενο πυροβολισμό θα σας μετρήσω.

 

Εμφανίσεις: 1516

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr