Τέσσερα ποιήματα του Σκοτ Ντέβον

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠ’ ΤΟ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ

Της φωνάζει με υψωμένο το δάχτυλο μέσα στο μπαρ.

Δεν τον ακούω απ’ τη βροχή εκεί έξω.

Τη βλέπω όμως που πονάει σε κάθε του βρισιά.

Πριν από το χτύπημα η ευγενική βία του λόγου.

Νιώθω τα πλευρά της πλασμένα από φτερούγες,

οι νευρώνες της από γυαλί, η μήτρα της αυγό.

Το λευκό παλτό της δείχνει ακριβό,

μάλλον δώρο – είναι απ’ αυτά τα κορίτσια.

Όμως θα ‘πρεπε να ξέρει τι τίμημα πληρώνει.

Είναι η πόλη, βέβαια. Μια βόμβα την ξέσκισε

πριν από καιρό αλλά αντέχει. Αστρικό φως

που έχασε τον ήλιο του.

Χαϊδεύει με το δάχτυλο τη μεταξωτή μπλούζα

πάνω απ’ τον αφαλό της και τον παρατηρεί

καθώς την παρατάει σύξυλη.

ΘΗΛΙΑ

Μάτια κλειστά, κλοτσάει μακριά την καρέκλα

εμπιστεύεται το σκοινί όπως ο ονειρευτής

εμπιστεύεται τη νύχτα.

Νιώθει τη χαρά του θανάτου

ύστερα την απελευθέρωση

τη σιγουριά πως τίποτα δε βρίσκεται

στο επέκεινα.

Ξέρει ότι κάθε τάφος εγκυμονεί

μια κοιμισμένη αλήθεια τόσο αιώνια

και επιεική, όσο το σκοτάδι.

Θεωρεί αυτές τις αλήθειες

αυταπόδεικτες.

ΛΕΡΗ ΟΜΙΧΛΗ

Το δέρμα του ήταν λερή ομίχλη,

το χρώμα που παίρνει το χαρτί

λίγο πριν καεί.

Έτσι τον θυμάμαι.

Με ράμματα φερμουάρ στο στέρνο

ακριβώς στο κέντρο του.

Κι όταν σταμάτησε, τον τυλίξαμε

σε σαρκοφάγο

από σεντόνια.

Είπαμε να τον κάψουμε.

Να τον αφήσουμε να ξεκουραστεί

σε μια κουβέρτα στάχτης.

Ανεμογεννημένα ξανασασμένα, όλα

τα κύτταρα χώρια κι ελευθερωμένα.

Ο Scott Devon γεννήθηκε το 1979 στην Αγγλία και ζει στο Μαντσέστερ. Έχει μάστερ στη Δημιουργική Γραφή από το πανεπιστήμιο MMU. Διευθύνει και οργανώνει το πανεθνικό πρότζεκτ neo:writers και είναι υπεύθυνος για τη διεθνή ανθολογίας ποίησης που θα εκδοθεί σύντομα. Η ποίησή του ερευνά τη σχέση ανθρώπου-φύσης και προσπαθεί να κατανοήσει την αμφισημία αυτής της δυαδικότητας. Δουλειά του έχει δημοσιευθεί σε περιοδικά της Αγγλίας, της Σκοτίας και της Αμερικής. Για περισσότερα στο: http://neoartists.co.uk/words_list.asp?stuID=320

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER