«Ρέκβιεμ» της Μαρίνας Τσβετάγεβα
«Ρέκβιεμ» της Μαρίνας Τσβετάγεβα

«Ρέκβιεμ» της Μαρίνας Τσβετάγεβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη

Πόσοι να ’χουν πέσει μέσα σ’ αυτό βάραθρο
που έχει ανοίξει μακριά!
Κοντεύει η ώρα να χαθώ
μέσα σ’ αυτή τη γη.

Όλα θα νεκρωθούν, τραγούδια και αγώνες,
που ήταν τόσο λαμπερά ή είχαν αντιφάσεις.
Κι η απαλή φωνή μου, τα πράσινα τα μάτια μου
και τα χρυσά μαλλιά μου.

Το μόνο που θα μείνει θα είναι η ανία
και η λησμονιά.
Κι όλα τα ίδια θα ’ναι κάτω απ’ τον ουρανό
σαν ουδέποτε να υπήρξα εγώ!
Είμαι ασταθής σαν το παιδί
δεν μου κρατάει ο θυμός,
καλύτερη στιγμή μου όταν γίνονται στάχτη
τα κούτσουρα στο τζάκι.

Τσέλα κι ιππασίες μες στη λόχμη,
καμπάνα εκκλησιάς μες στο χωριό…
Εγώ η τόσο αληθινή και ζωντανή
Μέσα στη γη την τρυφερή θε να χωθώ!

Σε όλους απευθύνομαι, η χωρίς μέτρο εγώ
για ξένους και δικούς!
Να με πιστεύετε απαιτώ
όταν αγάπη σας ζητώ.

Μέρες και νύχτες λόγων και γραφών
ψάχνοντας την αλήθεια των όχι και των ναι
συχνά ήμουν λυπημένη
σαν είκοσι χρονών,

μα οδεύοντας στο μοιραίο
τις προσβολές τους συγχωρώ·
πως είμαι ασυγκράτητη
με στιλ πολύ περήφανο,

με απότομες ορμητικές στιγμές,
γεμάτη ειλικρίνεια ή υποκριτική…
–Ακούστε με! Ο θάνατος θα ’ναι ακόμα μια αφορμή
για να με αγαπάτε.

 

…–…

 

Η Τσβετάγεβα έγραψε το «Ρέκβιεμ» το 1930, φόρο τιμής στον θάνατο του Μαγιακόφσκι. Δεν έπαψε ποτέ να αναφέρεται σε αυτόν με σεβασμό και θαυμασμό. Το 1928, όντας στο Παρίσι, αψηφώντας την πολιτική εναντίον των προσφύγων, παρευρέθηκε στην άφιξή του. Ο θάνατός του τη συντάραξε.

Αρκετά χρόνια αργότερα θα ακολουθήσει και αυτή τον ίδιο δρόμο. Μετά την αυτοκτονία της βρέθηκαν τρεις επιστολές, στον γιο της, στους φίλους της και στις αδελφές της:

«Μούρα μου!
Συγχώρεσέ με, όμως μετά θα ήταν χειρότερα. Είμαι πολλή άρρωστη, αυτό πια δεν είμαι εγώ. Κατάλαβα ότι δεν μπορώ να ζήσω άλλο. Πες στον μπαμπά και στην Άλα –αν τους δεις– ότι τους αγαπούσα μέχρι την τελευταία στιγμή και ότι βρέθηκα σε αδιέξοδο».

«Αγαπημένοι μου φίλοι!
Μην αφήσετε τον Μούρα. Παρακαλώ όποιον από σας μπορεί να τον πάει στο Τσιστοπόλ στον Ν. Ν. Ασέγιεφ. Τα βαπόρια είναι φοβερά, σας παρακαλώ μην τον στείλετε μόνο. Βοηθήστε τον με τις αποσκευές για να τις τακτοποιήσει και να τις μεταφέρει στο Τσιστοπόλ. Ελπίζω στην πώληση των πραγμάτων μου.
Θέλω ο Μούρα να ζήσει και να μορφωθεί. Με μένα θα χανότανε. Η διεύθυνση του Ασέγιεφ είναι στον φάκελο.
Μη με θάψετε ζωντανή! Ελέγξτε προσεκτικά».

«Αγαπημένε μου Νικολάι Νικολάγεβιτς!
Αγαπημένες μου αδελφές!
Σας παρακαλώ να πάρετε τον Μούρα στο σπίτι σας στο Τσιστοπόλ, απλά να τον πάρετε για παιδί σας και να σπουδάσει. Εγώ παραπάνω δεν μπορώ, μόνο να τον αγαπώ.
Έχω 150 ρούβλια και αν προσπαθήσετε να πουλήσετε όλα τα πράγματά μου...
Στο σεντούκι υπάρχουν μερικά χειρόγραφα με ποιήματα και ένα πακέτο με εντυπώσεις πεζογραφίας.
Σας τα εμπιστεύομαι, να προσέχετε τον Μούρα μου, έχει πολύ εύθραυστη υγεία. Να τον αγαπάτε σαν γιο σας, το αξίζει.
Και εμένα να με συγχωρέσετε, δεν άντεχα.
Μ.Τ.
Μη τον αφήσετε ποτέ. Θα ήμουν τρισευτυχισμένη αν ζούσε μαζί σας.
Πάρτε τον μαζί σας.
Μην τον εγκαταλείψετε».

 

Η Μαρίνα Ιβάνοβνα Τσβετάγεβα γεννήθηκε στη Μόσχα το 1892 και αυτο-απαγχονίστηκε το 1941 στην πόλη Ελάμπουγκα του Ταταρστάν. Μαζί με την Αχμάτοβα αντιπροσωπεύουν τον αφρό της ποίησης του Αργυρού Αιώνα της ρωσικής ποίησης, του εικοστού,του αιώνα των συμβολιστών και των ακμεϊστών.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Πλαστοπροσωπία» του Θοδωρή Τσαπακίδη

Tόσες πόρτες τόσες ιστορίες πίσω από πόρτεςάλλες μεγάλες άλλες μικρέςμερικές παλιέςσε άδεια ισόγειαστο καθιστικό στεκόμαστεστο υπνοδωμάτιο ξαγρυπνάμετίποτα δεν κάνουμε σωστάΘα μιλήσουμετην άλλη φορά θα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Ένα ποίημα της Μαρίνας Τσβετάγεβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Κάποιος από πέτρα, άλλος από πηλό,μα εγώ ασημώνομαι και λάμπω!Δουλειά μου η παραπλάνηση, εγώ είμαι η Μαρίνα.ΕΓΩ, φθαρτός θαλασσινός αφρός. Κάποιος από πηλό, ο άλλος από σάρκα– γι’...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Το μπλοκάκι του ποιητή»* της Τασούλας Καραγεωργίου

Στον Τίτο Πατρίκιο Ήτανε τότε που ένα ρίγος τον κυρίευσε–φόβοςμην αποκαλυφθούν τα μυστικά χαράγματα–κι ένιωσεν αίφνης –καθώς διάβαινε την πύλη–σαν να σαλέψανε τα βλοσυρά ανάγλυφα λιοντάρια στο υπέρθυροκαι σαν να...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: