Τρία ποιήματα του Πιερ Ρεβερντί

ΜΟΝΟΤΟΝΗ ΜΕΡΑ
Φταίει το νερό που η στέγη γλιστράει
φταίει η βροχή που λιώνουν τα πάντα
το πετρέλαιο, το αλκοόλ και το κεράκι μου
βάλανε φωτιά, κάψανε το σπίτι.
*
Κήπος δίχως πουλιά
κήπος αθόρυβος
μαύρα θα δρέψετε άνθη
τα φύλλα δεν είναι ποτέ τους πράσινα
τ' αγκάθια είναι όλα τους κόκκινα
και τα χέρια σας ματωμένα.
*
Στη μεσιανή αλέα περνά μια λιτανεία
απ' το παράθυρο της πεθαμένης
όπου καίει μια λαμπάδα
βγαίνει ψαλμωδία αργόσυρτη.
*
Ήταν εκείνη και η άλλη
ήτανε και η γειτόνισσα
όλοι ψέλνουν και σου παίρνουν το κεφάλι
και στα σκαλοπάτια που τους ακούς να γελάνε
κάποιος πέφτει και μπήγει μια κραυγή
ένα σκυλί το βάζει στα πόδια.
*
Ακούς που κλαίει μόνο η βροχή.

ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΦΟΡΙΑ
Η εσπέρα βασιλεύει, κλείνει κάποια πόρτα
είμαστε στην άκρην άκρη του δρόμου
στη σκιά
κοντά στο ρυάκι που τα 'χει όλα μαζεμένα.
*
Αν υπάρχει ακόμα φως
ξεκινά η γραμμή προς το άπειρο.
*
Το νερό ανεβαίνει σαν τη σκόνη.
*
Η σιωπή κλείνει τη νύχτα.

Ο Pierre Reverdy (1889-1960), παρόλο που πέρασε από όλα τα πρωτοπόρα κινήματα του μοντερνισμού του 20ού αιώνα –από τον κυβισμό, τον ντανταϊσμό και τον υπερρεαλισμό–, έμεινε τελικά ένας μεγάλος αυτόνομος ποιητής, στο έργο του οποίου γονιμοποιήθηκε η πραγματικότητα από τον μυστικισμό.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Lonesome for a place I know» του Στέλιου Χουρμουζιάδη

Γλάστρας ωδή Πολλά λουλούδια χθες μου χάρισεςκαι μέλισσες σε σμήνημ’ αντάλλαγμα το λιγοστό ανάχωμαμιας υδαρής φροντίδας. Κάθε πρωί με χαιρετάςμπολιάζεις το μπαλκόνιμε χρώμα έρωταβαθύαντίκρυ στο κρεβάτι μουολόγυμνα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Emily, Emily» της Μαριγώς Αλεξοπούλου

The No-Hoper Το μωρό στα χέρια σου, πρωινό χνούδι στο καταφύγιο του Κανένα από τη μεγάλη οικογένεια ο αδερφός σε προδίδει: γιακαδάκι, μαζεμένα μαλλιά στο σπίτι το πατρικό συνέρχεσαι ξαφνικά και μένεις με την ελπίδα....

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Β.Κ.» του Φιόντορ Ιβάνοβιτς Τιούτσεφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Σας αντάμωσα, κι όλο το παρελθόντης έμπειρης καρδιάς, ζωντάνεψε ξανά.Τα ωραία χρόνια θυμήθηκα,ζεστάθηκε η καρδιά μου… Σαν ενός ολόγιομου φθινόπωρου,τυχαίες μέρες και ώρες που αίφνης μυρίζει άνοιξηκαι κάτι μέσα μας...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: