Πέντε ποιήματα της Κατερίνας Κατράκη

Αν

Αν η λέξη είναι έξη,
τότε είναι η μόνη μου εξάρτιση.
Μη μ' ενοχλείτε.
Πολεμώ.

Άτιτλο

Αγαπώ το χέρι σου μέσα στο δικό μου.

Αυτή τη λατρεμένη υγρασία μετά από ώρα.

που όλο λέω να τ' αφήσω κι όλο το κρατώ.

Έτσι περπατώ, έτσι ζω, έτσι πεθαίνω κάθε νύχτα΄

με το χέρι σου μέσα στο δικό μου.

Είσαι η μόνη πραγματική αφή μου.

Η παρτίδα

Οι ακτίνες που σαρώνουν το κορμί σου

κρύβουν επιμελώς το ξημέρωμα.

Στις εσοχές τους φύεται το γέλιο σου.

Στις εξοχές τους γίνεσαι πατρίδα.

Τώρα που οι πληγές σου είναι ανοιχτές

μη φοβηθείς

να διαγνωσθείς

ότι πεθαίνεις.

Ούτως ή άλλως, οι επικήδειοι σε φθονούν.

Ευτυχώς: φαύλος (ο) κύκλος (σου).

Άτιτλο

Δε θυμάμαι σε ποιον όροφο έμενες.

Μόνο ότι ανέβαινα με το ασανσέρ.

Εκείνο με τα μισοφαγωμένα κουμπιά

από το χρόνο και τ’ άγνωστα χέρια.

Τα χέρια σου…

Εκείνο με το θαμπό καθρέφτη

απ’ την πολυκαιρία και τ’ άγνωστα μάτια.

Τα μάτια σου…

Εκείνο με τ’ αδύναμο σκοινί

που στέναζε επικίνδυνα κάτω απ’ τ’ άγνωστα κορμιά.

Το κορμί σου…

Τόση άνοιξη, τόση βροχή,

τόσα αινίγματα βαθιά

σε ένα θάλαμο

φτωχό και μόνο.

Τώρα μένεις αλλού.

Κι εγώ προτιμώ τις σκάλες…

Η Κατερίνα Κατράκη είναι Φιλόλογος και επιμελήτρια βιβλίων. Το 2010 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή της, Παράθυρο, από τις Εκδ. Ιωλκός. Παράλληλα με την παρουσίαση του βιβλίου της, έχει ασχοληθεί με την κριτική και παρουσίαση νέων συγγραφέων.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER