ΤΟ ΧΙΟΝΙ

ΤΟ ΧΙΟΝΙτης Ιωάννας Καρατζαφέρη

Ξύπνησα σ’ ένα από τα πλέον ευρύχωρα και ωραιότερα δωμάτια παραμονής μου στα διάφορα σημεία του κόσμου όπου βρέθηκα και γύρισα το βλέμμα μου για μια φορά ακόμα στα μεγάλα παράθυρα, με τραβηγμένες τις κουρτίνες, από την επιθυμία μου να ξυπνάω με το φως της ημέρας.

Και τότε αντίκρισα το χιόνι.

Σηκώθηκα και πήγα στο παράθυρο για να το δω, σε όση έκταση φαινόταν. Φρέσκο και απάτητο, θα είχε πέσει τη νύχτα, αλλά αθόρυβο καθώς είναι δεν το άκουσα.

Βρισκόμουν στη Βουδαπέστη, στον δεύτερο παράλληλο δρόμο από τον Δούναβη, τρία τετράγωνα μακριά από τη Βουλή και πολύ κοντά στο νησί της Μαργαρίτας.

Το δωμάτιο, ψηλοτάβανο και απαστράπτον, βρισκόταν στον πέμπτο όροφο μιας παλαιάς πολυκατοικίας, με τουριστική άδεια λειτουργίας. Είχα καταλύσει εκεί από το πρώτο μου ταξίδι στην Ουγγαρία, για να επισκεφθώ το Χωριό Μπελογιάννης, και να γνωρίσω και άλλες πόλεις της, και ένιωθα ευτυχισμένη.

 

Το εσωτερικό του δωματίου ήταν υπέρκομψο. Οι πίνακες στους τοίχους γνήσιοι, τα διάφορα διακοσμητικά αντικείμενα, αντίκες, υψηλής αισθητικής, και συχνά σκεφτόμουν την Αυστροουγγαρία και τα ογδόντα χρόνια πριν, τη Σίσι ή τη Ρόμι Σνάιντερ, που είχαν μεσολαβήσει μέχρι το χιόνι, και τίποτα επάνω μου δεν ήταν εκείνης της εποχής, ούτε τα μαλλιά μου ούτε η νυχτικιά μου.

Θαύμασα για λίγα λεπτά το χιόνι και ξαναγύρισα στο κρεβάτι. Μπήκα κάτω από το πουπουλένιο πάπλωμα, τακτοποίησα τα μαξιλάρια και έβαλα την τηλεόραση απέναντί μου, στο κανάλι BBC, μη ξέροντας ουγγρικά.

Ύστερα από κάτι άσχετο, εμφανίστηκαν στην οθόνη, στην Πλατεία Πότσνταμ, ένας Άγγλος ανταποκριτής με το μικρόφωνο στο χέρι, και ένας νέος που τον σύστησε ως βουλευτή της γερμανικής Βουλής.

Ήταν μόνο Γερμανός. Ψηλότερος από το μέτριο, λεπτός, ξανθός, κουρεμένος κοντά, με γυαλιά και αγέλαστος.

Ήταν τη χρονιά όπου, μετά την επανένωση της Γερμανίας, το 1990, είχε προκύψει το θέμα της επαναφοράς της πρωτεύουσας από τη Βόννη στο Βερολίνο. Μια διαδικασία που τελικά συντελέστηκε τον Ιούνιο του 1991, ύστερα από διάφορες θετικές ή και αρνητικές συζητήσεις.

Από τη συνέντευξη, η ερώτηση του Άγγλου ανταποκριτή για το πώς ένιωθε αυτός ο βουλευτής για τις αλλαγές και τη μεταφορά στο Βερολίνο, καθώς και η απάντησή του ήταν τα μόνα σημεία που θυμάμαι αυτολεξεί.

Ο Γερμανός πολιτικός είπε: «Η Γερμανία έχει να παίξει ένα μεγάλο ρόλο στην Ιστορία, κυρίως της Ευρώπης».

Τρόμαξα. Μα δεν τον είχε παίξει ήδη;

Αναρωτήθηκα πώς τόλμησε να δώσει μια τέτοια απάντηση, και τρόμαξα περισσότερο στη σκέψη ότι υπήρχαν πιθανότητες να το σκέφτονται αυτό και άλλοι πολιτικοί και σε κάποιο ποσοστό και ο γερμανικός λαός, όπως το πίστευαν στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα με τα φρικιαστικά αποτελέσματα που όλοι γνωρίζομε.

Προσωπικά, έχω πολλές ερωτήσεις ή αμφιβολίες ή προβληματισμούς και διατηρώ επιφυλάξεις για την έννοια του μεσσία, ενσαρκωμένου ή αναμενόμενου, εκτός από το ομώνυμο ορατόριο του Μέντελσον.

Είχα ταραχτεί τόσο πολύ, που δεν μπορούσα να παρακολουθήσω με ηρεμία όλα όσα ειπώθηκαν στη συνέχεια.

Ώστε οι βομβαρδισμοί του Λονδίνου και της Δρέσδης είχαν ξεχαστεί;

Οι καπνοί από τους φούρνους του Ολοκαυτώματος έβγαιναν ακόμη από τα φουγάρα και οι καμένες σάρκες των ανθρώπων μύριζαν τσίκνα και μόλυναν την ατμόσφαιρα και ασφυκτιούσαν στα πνευμόνια των επιζώντων.

Έκλεισα την τηλεόραση, βγήκα από τα κλινοσκεπάσματα, ντύθηκα ζεστά για μια βόλτα στα χιόνια.

Στο φιλικό, μικρό μέρος όπου έπαιρνα το πρωινό μου με περίμενε ο ιδιοκτήτης.

Του ανέφερα λίγα από αυτά που με είχαν αναστατώσει. Προσπάθησα να είμαι ήρεμη και προσεκτική, γιατί το όνομά του ήταν Τζόζεφ.

«Μίλα ελεύθερα», είπε, «είμαι καθολικός».

«Εγώ δεν είμαι τίποτα», είπα.

Ύστερα από λίγη ώρα το χιόνι έτριζε κάτω από τα πόδια μου.

Αχ, να μην πέσω.

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr