A+ A A-

Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ

jolly old santa clausτης Ελένης Λιντζαροπούλου

 

Μέρες που 'ρχονται το θέμα πάλι θα αποκτήσει βαρύτητα επικαιρότητας. Κατάλογοι επιθυμιών, γράμματα στον Αϊ Βασίλη, προγραμματισμός αγορών, διαφημίσεις, εικόνες όμορφης καταναλώσιμης γλύκας, που κανέναν δεν έβλαψε μα και κανέναν δε «λίγωσε» σχεδόν ποτέ.

Και, ανεξάρτητα από το αν όλα αυτά έχουν, κυρίως, ένα εμπορικό αντίκρισμα, η επονομαζόμενη «μαγεία των Χριστουγέννων» ή τέλος πάντων η παιδικότητα που μας ξυπνά το εορταστικό κλίμα, συνήθως αφήνει αδιάφορους μόνον τους εκ πεποιθήσεως αρνητικούς στο όλο «νταραβέρι» των εορτών.

Η στερεότυπη απάντηση των γονέων, όπως γνωρίζετε, στην ερώτηση των παιδιών αν θα τους φέρει ο Άγιος Βασίλης το δώρο που επιθυμούν είναι: «Άμα είσαι καλό παιδί...». Μια απάντηση πέρα και έξω από κάθε αλήθεια και πραγματικότητα, αλλά και μια απάντηση η οποία μετατοπίζει την ευθύνη για την όποια οριοθέτηση ή τιμωρία σε επίπεδα μεταφυσικά και εκτός γονεϊκού status.

Είναι λίγο κάτι σαν το: «Η κυρία μαλώνει, κάτσε ήσυχα.», που εκστομίζουν ναζιάρικα οι παντελώς αδιάφοροι γονείς στον ανάγωγο βλαστό τους που ενοχλεί τους θαμώνες, τους περίοικους, τα παιδιά των άλλων ή όποιον τέλος πάντων βρεθεί μπροστά του. Και φυσικά, συνήθως, «η κυρία δεν μαλώνει» κι ας έχει ενοχληθεί τα μέγιστα από το πιτσιρίκι που τρέχει γύρω της μανιωδώς ή χώνει τα χέρια του μες το πιάτο της φωνάζοντας, μη σας πω και αλαλάζοντας. Σε παρόμοιο περιστατικό, φίλη απάντησε εξίσου ναζιάρικα: «Η κυρία δεν μαλώνει... αλλά άμα μαλώσετε εσείς οι γονείς κάποια φορά, ίσως το παιδάκι σας αποκτήσει τρόπους».

Ας επανέρθω όμως στο κύριο θέμα μας... Η φιγούρα είτε του Αϊ Βασίλη, είτε του Santa Claus αλλά και όλες οι φιγούρες που επιβιώνουν, ως πνεύματα του καλού, στις παραδόσεις των λαών, είναι βαθειά ριζωμένες στις ζωές μας, φυλαγμένες σ' εκείνη τη μικρή γωνιά μέσα μας μαζί με τις πιο ζεστές και τρυφερές αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων. Θέλουμε να υπάρχουν, ακόμη κι αν δεν τις πιστεύουμε, ακόμη κι αν τις θεωρούμε μύθους ή παραμύθια. Η ύπαρξη και η παρουσία τους μας παρηγορεί.

Η «ανάθεση» λοιπόν του μαλώματος των «κακών παιδιών» στην κυρία άντε, ας πούμε ότι παλεύεται. Είναι μια σχετική προσπάθεια να φιλοτιμηθεί το παιδάκι και να ντραπεί (αφού οι γονείς του δεν μπορούν). Στο τέλος τέλος της γραφής, άμα δεν σε έχει πασαλείψει με κέτσαπ, ε... δεν έγινε και κάτι.

Η «ανάθεση» όμως στον Αϊ Βασίλη να εφοδιάσει με «πιστοποιητικό» καλοσύνης τα παιδιά μας, είναι ένας ρατσισμός που δεν παλεύεται με τίποτα. Είναι σαν απαίτηση πιστοποιητικού «νομιμοφροσύνης».

Πρώτα πρώτα γιατί ελάχιστα παιδιά είναι «τόσο καλά» όσο επιθυμούν οι γονείς ανά τους αιώνες... Ευτυχώς.

Δεύτερον γιατί οι γονείς, όταν λέμε αυτά που λέμε, συνήθως, έχουμε ήδη αγοράσει το δώρο που επιθυμεί το παιδί ή ό,τι τέλος πάντων μας φτάνουν τα οικονομικά μας, κι αν όχι οι γονείς, όλο και κάποιοι παππούδες ή νονοί θα είναι διαθέσιμοι γι' αυτό, και πολύ καλά κάνουν. Μόνο που, με αυτά που ισχυριζόμαστε, πάει τσάμπα η όποια προσπάθεια νουθέτησης ή μαλώματος, αφού την ακυρώνει το μικρό και επιπόλαιο ψέμα μας.

Τρίτον γιατί ο Άγιος, του οποίου το όνομα καταχρόμαστε, μόνον τέτοιου είδους διακρίσεις δεν έκανε. Μπορεί να διαχώριζε πλούσιους και φτωχούς, γιατί από τους πλούσιους ζητούσε, μπορεί να διαχώριζε υγιείς και ασθενείς, γιατί τους ασθενείς φρόντιζε, αλλά «καλούς» και «κακούς» ποτέ. Ούτε φυσικά και «καλά» και «κακά» παιδιά. Αλλοίμονο.

Και τελευταίο και σπουδαιότερο, γιατί αυτή η ιστορία με τα «καλά παιδιά», κάποιες φορές, γίνεται φορτίο για τα παιδιά που δεν παίρνουν «δώρο από τον Αϊ Βασίλη», τα στιγματίζει εντός τους ως «κακά», τα πληγώνει, διογκώνει την έλλειψη του δώρου και την κάνει έλλειμμα. Είναι ένας αφανής ρατσισμός που κανείς δεν τον χρεώνεται όμως οι περισσότεροι τον ανεχόμαστε. Ένας ρατσισμός ο οποίος δημιουργεί ένα φορτίο άγχους επιβράβευσης στα παιδιά που παλεύουν να είναι καλά... γιατί, βρε αδερφέ, όλοι θέλουμε το δώρο μας.

Στην τρυφερή ιστορία με τον Άγιο Βασίλη που φέρνει τα δώρα, ελλοχεύει, έτσι κι αλλιώς, η βαθειά πίκρα της στιγμής όπου αποκαλύπτεται η αλήθεια, η οποία αποτελεί, όσο κι αν δεν το αντιλαμβανόμαστε, για πολλά παιδιά, «στιγμή» βίαιης εισόδου στην πραγματικότητα και θρυμματισμό των βεβαιοτήτων και της ασφάλειας που τους παρέχει η παιδική ηλικία.

Ας μην την κάνουμε πιο σκληρή και πιο βίαιη με νουθεσίες, μαλώματα ή μικροψέματα, αφού, «καλά» ή «κακά», τα αγαπάμε...

Καλές γιορτές

 

Διαβάστε επίσης
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΑΣΤΡΙΚΗ ΦΙΛΙΑ

της Ελένης Λαδιά   Ο Φρειδερίκος Νίτσε με αυτόν τον τίτλο εννοεί μία ιδιαίτερη κατηγορία φιλίας, η οποία συμβαίνει μεταξύ δύο ατόμων που κάποτε είχαν πολύ αλληλοαγαπηθεί και αλληλοεκτιμηθεί αλλά στον παρόντα χρόνο είναι δύο...

ΑΠΟΨΕΙΣ
ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΠΙΚΟΥΣ, ΘΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΗ (3)

του Γιώργου Βέη   Στον προθάλαμο θερμών λουτρών. Αφθονούν στο Μπάλι. Στο κέντρο και στην ευρύτερη περιφέρειά του. Οι τιμές βεβαίως ποικίλλουν. Αφορούν διαφορετικά πορτοφόλια, εξατομικευμένες ανάγκες, ετερόκλητες προτιμήσεις. Πελάτες κάθε ηλικίας και των δύο φύλων, με τις αντίστοιχες παραλλαγές τους, αποτελούν μέλη της κοινότητας των...

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο ΠΑΛΑΙΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

της Ελένης Λαδιά   Ο τίτλος δεν είναι δικός μου. Είναι δανεισμένος από τμήμα της αφιέρωσης, που μου είχε κάνει ο κριτικός Αντρέας Καραντώνης στον τελευταίο τόμο του περιοδικού Νέα Γράμματα. Σε αυτό το περιοδικό που υπηρετούσε την...

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr