A+ A A-

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ-ΡΟΥΚ

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ-ΡΟΥΚσυνέντευξη στην Ελένη Γκίκα

Μεσημέρι στο σπίτι της.

Φωτογραφίες παντού, δικές της, των άλλων. Επτάχρονη μ’ ένα λευκό τεράστιο φιόγκο κι ένα βλέμμα με ζόρι, βαθύ κι αστραφτερό.

Τελευταία φορά που τα είπαμε ήταν για εκείνο το Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα. Η ανορεξία της ύπαρξης ήρθε μετά για να ξαφνιάσει κι εκείνη. Τώρα, μαζί μας, προσπαθεί να καταλάβει την εποχή. Στο συρτάρι της όμως κι απέναντι αστράφτει το ανέκδοτο ποίημα. Και η φωνή της, κατ’ αρχάς στο δωμάτιο και ύστερα πάλι και πάλι στο μαγνητόφωνο. Η Κατερίνα που όταν διαβάζει γίνεται η ίδια «Το Ποίημα»:

«Το διπρόσωπο σώμα»

Πριν ακόμα βυζάξω το γάλα της ζωής/ έπεσε πάνω μου η σκιά του θανάτου/ το ανύποπτο σώμα μου πάλεψε, νίκησε κι ακολούθησε την τροχιά του γύρω από το ανάπηρο αστέρι της γέννησής μου/ αεράκι φυσούσε και χάιδευε ουλές, καμπύλες/ το σώμα μεγάλωνε και με κουβαλούσε σ’ αυτή τη γη/ μαζί με τους δυο αντίθετους κόσμους/ τη ζωή και το θάνατο/ τα πορφυρά χρώματα της δύσης με μάγευαν/ άνοιγαν του παράδεισου τις πύλες κι ας σήμαιναν το τέλος της ημέρας/ όταν ανέτελλε το αρσενικό σώμα/ το δικό μου ξαναγεννιόταν/ ξάπλωνα τότε πάνω στη γη/ τη ζέστα της έκλεβα/ και θαρρούσα πως μάντευα πώς αισθάνονται τα φυτά της/ Σώμα μου, δικό μου σώμα/ από σένα όλα απορρέουν… ως κι εκείνες οι στιγμές οι άυλες/ οι μεταφυσικές/ όταν ανεβαίνει ο νους και γίνεται ουρανός/ όλα από σένα ρέουν… όμως του σώματος η διπροσωπία/ δεν είναι απάτη/ είναι ευλογία.

«Νεαρό κλωσοπούλι του Παρνασσού, μη με ντροπιάσεις», έγραφε κάποτε ο νονός Νίκος Καζαντζάκης στη μικρή του αναδεξιμιά. Κι η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ τον δικαίωσε. Οι μεγάλοι πρόλογοι σίγουρα τη μικραίνουν.

 

Εμφανίσεις: 5404

Περισσότερα...

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΓΓΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΙΓΓΑΣσυνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Από το πρώτο του βιβλίο, Των κεκοιμημένων, ο Δημήτρης Μίγγας έδειξε ότι θα ακολουθήσει ένα διαφορετικό δρόμο από αυτόν που ακολουθούσαν οι άλλοι συγγραφείς. Με μια γραφή που έχει επηρεαστεί από την ποίηση με την οποία ασχολούνταν επί χρόνια γράφει μεταξύ της φαντασίας και της πραγματικότητας. «Σε όλα μου τα βιβλία», μας λέει, «πασχίζω να συνταιριάξω τη φαντασία με την πραγματικότητα, το όνειρο με την κανονική ζωή, τη ζωή με το θάνατο». Στο νέο του μυθιστόρημα, Πλωτά νησιά, ο συγγραφέας περιγράφει το θαλασσινό ταξίδι τριών ανδρών από το Ναβαρίνο προς το νησιωτικό σύμπλεγμα των Στροφάδων. Οργανώνει, λοιπόν, μια νυχτερινή κρουαζιέρα με τον ίδιο προορισμό και συνοδούς δυο αδελφικούς φίλους του. Στο τέλος του ταξιδιού αποβιβάζονται σε κάποια στεριά, ωστόσο σταδιακά διαπιστώνουν πως δεν πρόκειται ακριβώς για τον τόπο που θυμούνταν από προηγούμενες επισκέψεις και προσδοκούσαν να αντικρίσουν.

 

Εμφανίσεις: 3733

Περισσότερα...

ΛΑΡΣ ΚΕΠΛΕΡ

ΛΑΡΣ ΚΕΠΛΕΡσυνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Το μυθιστόρημα Ο υπνωτιστής γράφτηκε από τους συγγραφείς Αλεξάντερ Αντορίλ και Αλεξάνδρα Κοέλο Αντορίλ που είναι αντρόγυνο κι έχουν υιοθετήσει το ψευδώνυμο Λαρς Κέπλερ. Σ’ αυτό το βιβλίο τους οι πρωταγωνιστές έχουν μια περίπλοκη σχέση – έχουν πληγώσει ο ένας τον άλλο, αλλά αγαπιούνται ακόμη. Η αγάπη θα τους ενώσει και θα καταλάβουν τι είναι πραγματικά σημαντικό, για να σώσουν το παιδί τους. Μέσα από την αφήγηση του υπνωτιστή γίνεται στην πράξη μια συνάντηση ανάμεσα στο συγγραφέα και τον αναγνώστη.

Η εξοικείωσή σας με την ύπνωση ήταν αρκετή για να γραφεί το μυθιστόρημα Ο υπνωτιστής;

Είναι αλήθεια ότι έχουμε εξοικειωθεί με την επαγγελματική ύπνωση εδώ και αρκετά χρόνια, διότι ο μεγάλος αδελφός του Αλεξάντερ είναι επαγγελματίας υπνωτιστής και γράφει βιβλία για την πρακτική ύπνωση. Βέβαια, διαβάσαμε και πολλά άλλα έργα σχετικά με την ύπνωση και μάλιστα ο Αλεξάντερ έχει υπνωτιστεί κι ο ίδιος μία φορά.

Πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα έχουν να κάνουν με το να πλησιάζεις όσο πιο κοντά γίνεται στα θύματα και στους δράστες. Σκεφτήκαμε ότι θα ήταν συναρπαστικό να χρησιμοποιήσουμε έναν υπνωτιστή, διότι αυτός μπορεί πραγματικά να δει τις αναμνήσεις άλλων ανθρώπων. Στην πραγματικότητα δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο οι ερευνητές να χρησιμοποιούν την ύπνωση ενώ ανακρίνουν μάρτυρες.

 

Εμφανίσεις: 3451

Περισσότερα...

ΛΙΤΣΑ ΨΑΡΑΥΤΗ

ΛΙΤΣΑ ΨΑΡΑΥΤΗσυνέντευξη στην Ελένη Σαραντίτη

Ενενήντα χρόνια από τη μικρασιατική καταστροφή πέρασαν κιόλας. Επέτειος που ακόμη μετριέται με τον πόνο. Και με τη συντριβή εθνικών ονείρων. Και με το ανεξάντλητο πένθος. Και με το σπάραγμα και τις οιμωγές εκατοντάδων χιλιάδων ψυχών. Στην αίθουσα, όμως, της μνήμης πολλών Μικρασιατών είναι σαν να μην πέρασε ούτε μέρα. Όσοι απεβίωσαν έφυγαν με την εικόνα της Σμύρνης και της καταστροφής της στα μισοβασιλεμένα μάτια. Οι άλλοι που αξιώθηκαν και ηλικιώθηκαν κοντά σε πρόσωπα αγαπημένα, μονίμως θυμούνται· και ασταμάτητα διηγούνται. Δεν τελειώνουν αυτά. Και δεν ξεχνιούνται. Διότι δεν πρόκειται για αναμνήσεις παρά για μνήμες· και οι μνήμες είναι ιερές. Τις συνδαυλίζεις και τις προσκυνάς κάθε μέρα. Ενώ παρά την οδύνη και την ύψιστη απόγνωση, παρά τις απώλειες και τους αποχωρισμούς, τους απορφανισμούς και τους ξεριζωμούς, την ταπείνωση και τις στερήσεις, οι Έλληνες της Σμύρνης δεν καταπτοήθηκαν. Είχαν τη μνήμη να συντηρήσουν· και από αυτή να συντηρηθούν. Ω, η μνήμη είναι μέγας ζωοδότης. Και τροφοδότης.

 

Εμφανίσεις: 3693

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr