Λίσα Πράις: συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα
Λίσα Πράις: συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα

Λίσα Πράις: συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να γράψετε τους Starters; Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το συγκεκριμένο βιβλίο;

Η ιδέα μού ήρθε όταν, κάποια στιγμή, δεν μπόρεσα να κάνω ένα αντιγριπικό εμβόλιο. Οι φαρμακευτικές εταιρείες δεν είχαν παραγάγει επαρκή ποσότητα εμβολίων εκείνη τη χρονιά κι έτσι η αμερικανική κυβέρνηση έπρεπε να εφαρμόσει ένα σύστημα επιλογής. Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι, και ασφαλώς οι πάσχοντες, εμβολιάστηκαν πρώτοι. Όσο για μένα, έχασα το εμβόλιο αλλά κέρδισα μια ιδέα. Αναρωτήθηκα, λοιπόν: τι θα γινόταν αν έπεφτε μια επιδημία και οι μόνοι επιζήσαντες θα ήταν τα ασθενέστερα μέλη της κοινωνίας; Έπειτα από κάμποσο καιρό, «συναρμολόγησα» τις σκέψεις μου κι έγραψα το πρώτο μου μυθιστόρημα.

Είναι τρομακτικό να μην ξέρεις τι έχει κάνει το σώμα σου άθελά του, όλος αυτός ο έλεγχος στο μυαλό μας είναι τελικά μύθος ή πραγματικότητα; Η τηλεόραση, η διαφήμιση, η κάθε είδους προπαγάνδα κατά πόσο συντελούν στο να είμαστε ο εαυτός μας ή κάποιος άλλος;

Ακριβώς, είναι μια ιστορία ηθικοπλαστική, μια ιστορία προειδοποιητική σχετικά με το πώς μπορεί η απόλυτη εξουσία να οδηγήσει στην απόλυτη διαφθορά. Ο κόσμος μας, με ιδιαίτερη έμφαση στην τηλεόραση, στη διαφήμιση και στα ΜΜΕ, μας υποβάλλει την ιδέα ότι πρέπει «να είμαστε κάποιοι». Αυτή η φράση ήταν ένα από τα αρχικά «κλειδιά» του βιβλίου. Όλοι μας ακούμε φωνές μες στο κεφάλι μας –όχι μόνον η Κάλι– από τα ΜΜΕ, τους πολιτικούς, και όλες αυτές οι φωνές διαμορφώνουν την εικόνα που εμείς έχουμε για τον εαυτό μας.

Τελικά, είμαστε ή δεν είμαστε «ενοικιαστές» στη ζωή μας;

Μας αρέσει να πιστεύουμε ότι το μυαλό μας έχει τον απόλυτο έλεγχο των πράξεών μας. Τελικά, όμως, είμαστε το άθροισμα όλων εκείνων που έχουμε δει και ακούσει. Δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Και πολλά απ' αυτά υπεισέρχονται στο συνειδητό μας μέσω των έντυπων μέσων ενημέρωσης, της τηλεόρασης, του διαδικτύου, του ραδιοφώνου. Δεν ψέγω κανέναν, είμαι κι εγώ εξίσου ένοχη με τους άλλους γιατί παρακολουθώ και απολαμβάνω αυτά τα πράγματα. Αναγνωρίζω όμως ότι είναι η φωνή που κατακλύζει τ' αυτιά μου. Και ότι είναι ένας πολύ ενδιαφέρων τρόπος να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε «ενοικιαστές» της δικής μας ζωής.

Τι ακριβώς συμβολίζουν οι Έντερς;

Οι άνθρωποι ζουν περισσότερα χρόνια σήμερα. Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν κάποιον που έχει πατήσει τα ενενήντα. Για να δημιουργήσω το μέλλον μου, του έδωσα μια προοπτική ακόμα πιο μακρινή. Έτσι, οι Έντερς συμβολίζουν τους ανθρώπους του μέλλοντος, τους ανθρώπους που έζησαν ακόμα περισσότερο απ' όσο οι ίδιοι προέβλεπαν. Ορισμένοι από αυτούς είναι πολύ πλούσιοι, διότι το χρήμα ακολουθεί ανοδική πορεία, αλλά κάποιοι έχουν εξαντλήσει τα αποθέματά τους και πρέπει να δουλέψουν. Είναι μια περίοδος όπου οι άνθρωποι κοιτάζουν πίσω, στο παρελθόν, και προσπαθούν να αναβιώσουν τις ευτυχέστερες στιγμές τους – τη νιότη τους. Έτσι, φθονούν και συνάμα λαχταρούν τη νιότη. Όμως, κάποιοι από αυτούς είναι πιο εξελιγμένοι, όπως για παράδειγμα η γιαγιά του Μπλέικ.

Είναι αναμφίβολα ένα βιβλίο που το διαβάζεις με κομμένη ανάσα, πώς γράφτηκε; Εσείς δοκιμάσατε κάποιες εκπλήξεις απ' αυτό ή είχατε σχεδιάσει τα πάντα από την αρχή μέχρι το τέλος;

Οι περισσότεροι συγγραφείς τείνουν να εμπίπτουν σε μία από τις δύο κατηγορίες: είτε έχουν φτιάξει ήδη στο μυαλό τους την ιστορία είτε κάθονται και γράφουν και αφήνουν την ιστορία να τους οδηγήσει εκεί όπου αυτή θέλει. Εγώ είμαι κάτι σαν υβρίδιο. Αφού σκεφτώ την ιστορία επί μακρόν, κρατάω σημειώσεις, κάνω έρευνα, κι έπειτα αρχίζω με ένα γενικό περίγραμμα. Παραμένω όμως πάντα ανοιχτή σε νέες ανακαλύψεις στη διάρκεια της συγγραφικής διεργασίας. Προσέχω ώστε οι χαρακτήρες να παραμένουν κατά το δυνατόν αυθεντικοί. Πιστεύω ότι η, κατ' αυτό τον τρόπο, αλήθεια της ιστορίας θα αποκαλυφθεί από μόνη της. Για μένα, είναι μια σαγηνευτική, οργανική διεργασία, και ως τέτοια επιφυλάσσει πάντα εκπλήξεις. Οι μεγάλες εκπλήξεις –οι καμπές της πλοκής που οι πάντες επιθυμούν να δουν αργότερα στο βιβλίο– ήρθαν σ' εμένα νωρίς, στα πρώτα στάδια της συγγραφής. Αλλά εκείνη τη στιγμή, απολάμβανα μόνον εγώ την έκπληξη.

Βλέπουμε ότι για κάποιους Έντερς, η Ενοικίαση Σώματος γίνεται μπούμερανγκ. Δηλαδή, το Καλό ή το Κακό είναι αντεκδικητικό, κυρία Πράις;

Μ' αρέσει να βλέπω το κάρμα να διαπερνά μέχρι τέλους μια ιστορία και η κακοποιός προαίρεση να «ανταμείβεται» με συνέπειες. Κάθε απόδραση έχει κι ένα τίμημα. Δεν πρέπει να νομίζεις ότι είναι κάτι απλό το να κατοικήσεις ή να νοικιάσεις το σώμα κάποιου άλλου για την απόλαυσή σου, ακόμα κι αν αυτός ο κάποιος πληρώνεται για αυτό, και μάλιστα χωρίς να υπάρχουν σοβαρές επιπτώσεις – τόσο για σένα όσο και για τον άλλον, έναν νέο, ευάλωτο άνθρωπο που ζει μες στη δυστυχία εξαιτίας ενός πολέμου τον οποίον δεν επέλεξε.

Είναι το πρώτο σας βιβλίο το οποίο σημείωσε αμέσως τεράστια επιτυχία διεθνώς, οι αναγνώστες σας τι σας λένε;

Είμαι πολύ τυχερή που και τα δύο βιβλία (Έντερς και Στάρτερς) εκδόθηκαν σε πάνω από τριάντα χώρες και στις περισσότερες βρέθηκαν μάλιστα στις λίστες των ευπώλητων. Λαμβάνω tweet και e-mail από ανθρώπους που τα λάτρεψαν σε ολόκληρη την υφήλιο. Τον περασμένο Μάιο, κάποιοι εκδότες μου με προσκάλεσαν για μια περιοδεία στην Ευρώπη που ήταν απίστευτη. Μου άρεσε τόσο που συνομίλησα με αναγνώστες που αγάπησαν τα βιβλία μου. Αυτό σημαίνει για μένα ότι άνθρωποι με εντελώς διαφορετικές πολιτισμικές αναφορές δέθηκαν με την ιστορία μου.

Μέσα από την επιστημονική φαντασία έχουν προσεγγιστεί πολλές υπαρξιακές αλήθειες. Θα μπορούσαμε να αποκαλύψουμε τον γρίφο του;

Ένα ερώτημα που τίθεται είναι: μπορούμε άραγε να έχουμε την ενέργεια και την ομορφιά της νιότης και συνάμα τη σοφία των γηρατειών; Είναι αυτό εφικτό; Ένα άλλο αφορά το κατά πόσον είμαστε πραγματικά αυτό που δείχνουμε πως είμαστε εξωτερικά· μήπως είμαστε κάτι πολύ περισσότερο;

Η αιώνια νεότητα είναι ευχή ή κατάρα, κυρία Πράις;

Ό,τι αιώνιο μοιάζει πιο κοντά στην κατάρα, έτσι δεν είναι;

Ο Μπλέικ παραμένει στη θέση του παρ' ότι η εκτυφλωτική πρόσοψη της Τράπεζας Σώματος γίνεται χίλια κομμάτια. Η μάχη του Καλού με το Κακό δε σταματά ποτέ, κυρία Πράις; Και πόσο δυσδιάκριτα έχουν γίνει στην εποχή μας τα όρια;

Όπως μπορείτε να δείτε στους Στάρτερς (κι ακόμα εμφανέστερα στους Έντερς), καταπιάνομαι με την εναλλαγή του Καλού και του Κακού, της νιότης και των γηρατειών, της αλήθειας και της ομορφιάς. Νομίζω ότι, στην εποχή μας, το νιώθουμε αυτό ολοένα και περισσότερο.
Πολιτικοί και πολίτες, όλοι μας, κοιτάζουμε κατάματα την κοινωνία μας και ανακαλύπτουμε πόσο διεφθαρμένη είναι. Οι σημαντικότεροι θεσμοί καταρρέουν. Έχουν έρθει τα πάνω κάτω και, όπως η Κάλι, πρέπει να προσέχουμε ποιον εμπιστευόμαστε.

Πώς θα χαρακτηρίζατε αλήθεια την εποχή μας;

Είναι μια εποχή που μας κρατάει σε υπερδιέγερση, στ' αλήθεια. Μπορούμε και ορίζουμε τον εαυτό μας. Η τεχνολογία εξακολουθεί να επεκτείνεται σε τομείς που μήτε το φανταζόμαστε και ανυπομονώ να δω τι θα επακολουθήσει.

Σας ευχαριστώ!

Starters Λίσα Πράις μετάφραση: Ρίτα Κολαΐτη ΚαλέντηςStarters
Λίσα Πράις
μετάφραση: Ρίτα Κολαΐτη
Καλέντης
392 σελ.
Τιμή € 15,00

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ > ΞΕΝΟΙ
Jean-Michel Guenassia: συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Ο Ζαν-Μισέλ Γκενασιά γεννήθηκε στο Αλγέρι το 1950. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Έχει γράψει σενάρια και θεατρικά έργα και έχει εκδώσει τρία βιβλία, το Pour cent millons (1986, βραβείο αστυνομικού...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: