A+ A A-

Θοδωρής Καλλιφατίδης: συνέντευξη στην Τίνα Πανώριου

Πάντα θα επιστρέφω Θοδωρής Καλλιφατίδης Γαβριηλίδης


Μέσα από τις 365 σελίδες του τελευταίου βιβλίου του διάσημου σε Σουηδία και Ευρώπη Έλληνα εκ των Μολάων Λακωνίας, Θοδωρή Καλλιφατίδη, περνάνε Κατοχή, Εμφύλιος, ξεριζωμοί, μεταναστεύσεις σε Αυστραλία και Σουηδία, περνάει κινηματογραφικά όλη η τραγική ιστορία της πατρίδας μας. Κι όλα αυτά ιδωμένα με ένα τρόπο ουδόλως διδακτικό, ουδόλως αποστασιοποιημένο. Σαν να κρύβει ο γράφων –επιμελώς– πόνο πολύ για όσα συνέβησαν…

«Συναντηθήκαμε» με τον κύριο Καλλιφατίδη ηλεκτρονικά, καθώς εκείνος ζει μόνιμα στη Σουηδία. Η ανταπόκριση του για τη συνέντευξη ήταν άμεση, η ευγένεια και η προσήνεια του εντυπωσιακή και απρόσμενη.

Πάντα θα επιστρέφω, ο τίτλος του τελευταίου, ταξιδιάρικου, αισθαντικού, επίκαιρου όσο ποτέ μυθιστορήματος σας, με ένα βαπόρι στο ρετρό εξώφυλλο του. Πότε, αλήθεια, προέκυψε η ιδέα να γράψετε για την Έλενα  Π. και τη σκληρή περιπετειώδη ζωή της;
Η ιδέα για το βιβλίο αυτό ξεκίνησε όταν έπεσε στα χέρια μου το ημερολόγιο ή μάλλον οι σημειώσεις μιας γυναίκας που είχε λίγο ως πολύ κάνει αυτό το ταξίδι. Φυσικά βοήθησε και μια παλιά φιλοδοξία να γράψω για την ελληνική μετανάστευση λίγο πιο γενικά από τις δικές μου εμπειρίες.

 

Εμφανίσεις: 2183

Περισσότερα...

Χρήστος Χωμενίδης: συνέντευξη στον Παναγιώτη Μίχο


Δύο χρόνια μετά το εξαιρετικά επιτυχημένο μυθιστόρημά του Νίκη, ο Χρήστος Χωμενίδης επιστρέφει με ένα νέο βιβλίο, όπου συνθέτει μία Nέκυια, μια προσωπική κατάβαση στον κόσμο των χαμένων παθών και απολαύσεων. Το Νεαρό άσπρο ελάφι, ένα μυθιστόρημα για τις παιδικές μας συγκινήσεις, τους εφηβικούς μας έρωτες και τις ενήλικες πανωλεθρίες μας, αποτελεί ουσιαστικά έναν ύμνο στην αθανασία της αγάπης. Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του, συναντηθήκαμε με τον συγγραφέα, οποίος μας υποδέχθηκε στο σπίτι του και μας μίλησε για τη ζωή και τα βιώματά του. Ο Χρήστος Χωμενίδης εκτιμά τη γενναιοδωρία, φροντίζει να αφιερώνει χρόνο στους συνανθρώπους του και δείχνει να μην έχει ψευδαισθήσεις.

Η σχέση σας με τον χρόνο;
Καλή, από τότε που ξεπέρασα την ηλικία στην οποία πέθανε ο μπαμπάς μου. Εγώ ήμουν τότε δεκατριών χρονών. Είχα τον τρόμο που έχουν όλα τα παιδιά που χάνουν νωρίς τους γονείς τους, ότι θα πεθάνουν στην ηλικία που πέθανε ο γονιός. Είχα τόση αγωνία που είχα φτάσει στο σημείο να μετρήσω πόσες μέρες έζησε ο πατέρας μου και είπα ότι, όταν φθάσω τόσο χρονών, θα πεθάνω. Και ο πιο λογικός άνθρωπος έχει στοιχεία παγανισμού. Είναι η προληπτικότητα στο ζενίθ της. Όταν ξεπέρασα αυτό τον αριθμό ημερών πέρσι τον Γενάρη και είδα ότι ούτε αρρώστησα ούτε πέθανα, κατά κάποιο τρόπο απελευθερώθηκα από αυτό. Και τώρα είμαι βέβαιος ότι θα πεθάνω 90 χρονών. Αισθάνομαι πολύ άνετος πια και, υπ’ αυτή την έννοια, έχω πολύ καλή σχέση με τον χρόνο και θεωρώ ότι τον χρόνο, όπως πάρα πολλά άλλα πράγματα, τον κερδίζεις όταν τον χαρίζεις. Θεωρώ τσιγκουνιά το «δεν έχω χρόνο». Πρέπει να έχεις χρόνο για όλους. Και όσο δίνεις χρόνο, σου έρχεται χρόνος.

Έρωτας;
Έχει παίξει τεράστιο ρόλο στη ζωή μου, αλλά νομίζω ότι σε όλους τους ανθρώπους ισχύει το ίδιο. Συγνώμη που γενικεύω, αλλά όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ερωτικά όντα; Τους αρέσει να τρώνε, να καλύπτουν τις ανάγκες τους και να ερωτεύονται. Βέβαια, αλλάζει ο τρόπος που ερωτεύεσαι όσο περνούν τα χρόνια και, άμα η περιπετειώδης ερωτική σου διάθεση ικανοποιηθεί στην πρώτη σου νεότητα, βαθμηδόν κατασταλάζεις.

 

Εμφανίσεις: 3073

Περισσότερα...

Τάσος Ι. Κυριακίδης: συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Πόντος Χαρακτικά, χάρτες, νομίσματα Τάσος Ι. Κυριακίδης Εκδόσεις Κυριακίδη


Ο Τάσος Ι. Κυριακίδης γεννήθηκε στο Περίβλεπτο Δράμας από γονείς πρόσφυγες της Αργυρούπολης του Πόντου και από τα παιδικά του χρόνια εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ. Είναι Εταίρος του Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών, μέλος της «Επιτροπής Ποντιακών Μελετών», μέλος της «Παναγίας Σουμελά», μέλος της «Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών», καθώς και άλλων πνευματικών και κοινωνικών φορέων. Διετέλεσε πρόεδρος και μέλος διοικητικών συμβουλίων ποντιακών συλλόγων και οργανισμών, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Εκδοτών Θεσ/νίκης και αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εκδοτών Επιστημονικού Βιβλίου. Είναι επίσης επίτιμο μέλος της Παμμακεδονικής Καναδά, του Φιλολογικού Ιστορικού και Λογοτεχνικού Συνδέσμου Τρικάλων και της Ευξείνου Λέσχης Καστοριάς. Διατέλεσε μέλος της Εφορείας της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

Θα ήθελα να σας συγχαρώ για την όμορφη έκδοση του βιβλίου σας με τον τίτλο Πόντος. Πώς ξεκίνησε η ιδέα αυτού του σπουδαίου λευκώματος;
Στο πλαίσιο της εκδοτικής διαδικασίας, διαπίστωσα πριν από τριάντα και πλέον χρόνια την έλλειψη φωτογραφικού και άλλου εικονογραφικού υλικού τόσο για την Ελλάδα, όμως κυρίως για τις χώρες της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα του Πόντου. Αυτή ήταν η αφορμή να καλλιεργήσω και επαυξήσω τη συλλεκτική μου δραστηριότητα που επεκτάθηκε και σε νομίσματα της περιοχής.

Το βιβλίο σας περιέχει πολύτιμες εικαστικές μαρτυρίες. Μήπως μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις;
Η φωτογραφική και η εν γένει εικαστική αποτύπωση δεν περιγράφεται, ούτε αντικαθίσταται πολλές φορές ακόμη και με περισσότερες από χίλιες λέξεις.

 

Εμφανίσεις: 1364

Περισσότερα...

Βασιλική Αναγνώστου & Ναταλία Μελά: συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Βασιλική Αναγνώστου & Ναταλία Μελά

Η  Βασιλική Αναγνώστου σπούδασε στο τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία της Τέχνης (τμήμα Αρχαιολογίας & Ιστορίας της Τέχνης ΕΚΠΑ). Από το 2002 εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, αρχής γενομένης στη Σύμη και έπειτα στην Αθήνα, συνδυάζοντας την αγάπη της για τα παιδιά και την τέχνη.


Ποια ήταν η αφορμή για να  ασχοληθείτε με το έργο της Ναταλίας Μελά;
Β.Α.: Η καθημερινή μου επαφή με την παιδική τέχνη μέσα στην τάξη ως εκπαιδευτικός, το ενδιαφέρον μου για τον πολιτισμό και η συμμετοχή μου σε διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα που συνδυάζουν περιβαλλοντική εκπαίδευση και τέχνη, με ώθησαν στη μελέτη της ιστορίας της τέχνης. Το ενδιαφέρον μου για την τέχνη στον δημόσιο χώρο με οδήγησε να επιλέξω για θέμα της διπλωματικής μου εργασίας στις μεταπτυχιακές μου σπουδές, τα γλυπτά της Ναταλίας Μελά στο νησί των Σπετσών, που αποτελούν ένα ανοιχτό μουσείο προσιτό σε όλους.
Είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον για μένα η γνωριμία μου με τη γλύπτρια Ναταλία Μελά, καθώς πρόκειται για μια δυναμική γυναίκα γεμάτη δημιουργική δύναμη, ζωντάνια και πάθος για τη ζωή και την τέχνη της. Αυτή η καλλιτέχνης που διατρέχει με τη ζωή της σχεδόν έναν αιώνα έχει μνήμες και εμπειρίες από σπουδαίες πνευματικές προσωπικότητες του τόπου μας και όχι μόνο, και επιπρόσθετα έχει έναν απλό και ανεπιτήδευτο τρόπο να μοιράζεται με χιούμορ τις σκέψεις της και τα συναισθήματά της. Όλες μας οι συναντήσεις, είτε στο εργαστήριό της είτε στο σπίτι της, είχαν ξεχωριστή σημασία και ήταν για μένα ένα υπέροχο ταξίδι διηγήσεων και μύησης.

Ποια είναι η γνώση του μέσου Έλληνα για την γλυπτική;
Β.Α.: Κατά τη γνώμη μου, είναι ελάχιστες έως μηδαμινές οι γνώσεις του μέσου Έλληνα για τη γλυπτική. Το μάθημα της Ιστορίας της Τέχνης στα σχολεία θα μπορούσε να βελτιώσει αυτή την κατάσταση, ώστε όλο και περισσότεροι να αντιλαμβάνονται την αξία των γλυπτών που προσπερνούν στους δημόσιους χώρους. 

 

Εμφανίσεις: 2028

Περισσότερα...

Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου: συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Πέραν της γραφής Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου Κέδρος


Η Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου γεννήθηκε στο Μόναχο και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ. Έχει εκδώσει μέχρι σήμερα έξι ποιητικές συλλογές και μία μελέτη: Συρραπτική του Προσώπου – Επίσκεψη στην ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη (Εκδόσεις Νέος Αστρολάβος/Ευθύνη, 2012). Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και περιέχονται σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες. Η συλλογή δοκιμίων της για την ποίηση με τίτλο Πέραν της γραφής, που κυκλοφόρησε πρόσφατα, μας έδωσε την αφορμή για μια συνέντευξη μαζί της.

Ποια ήταν τα πρώτα σας διαβάσματα;

Τα παραμύθια του Άντερσεν, φυσικά, τα Κλασικά εικονογραφημένα και, βέβαια, δεν γλίτωσα κι εγώ από τα δακρύβρεχτα και ψυχοπλακωτικά του Έκτορα Μαλό λίγο πριν με σώσει ο Αμερικανός Μαρκ Τουέιν. Θυμάμαι, ωστόσο, τη μαμά να κάθεται τα βράδια στην άκρη του κρεβατιού και να μου διαβάζει από ένα πράσινο δερματόδετο βιβλίο μικρές ιστοριούλες, όπως μου έλεγε. Ήταν η Αγία Γραφή.

Ποιοι ποιητές σάς επηρέασαν;

Στο σχολείο είχα μαγευτεί κυριολεκτικά από τον Όμηρο. Τον ρυθμό και τη γλώσσα του, δηλαδή. Μετά, βέβαια, η συγκίνηση κυκλοφορούσε ανάμεσα στον Ελύτη και στον Σεφέρη, για να κορυφωθεί στον Καβάφη, στον Εγγονόπουλο, στον Σαχτούρη, στον Λειβαδίτη. Πολύ αργότερα γνώρισα τους Θεσσαλονικείς Θέμελη, Καρέλλη, Βαρβιτσιώτη, Κύρου, που για διαφορετικούς λόγους με τον καθένα αισθανόμουν κατά καιρούς μια συγγένεια και ένα νήμα να συνδέει τον λόγο που πάσχιζε να ειπωθεί από εμένα με τον λόγο που εκείνοι κατόρθωναν να αρθρώσουν τόσο αριστοτεχνικά και με μια εσωτερική ακρίβεια απαράμιλλη. Ένιωθα σαν να τους είχα εξουσιοδοτήσει να μιλήσουν για τα φοβερά και πυρετώδη που πίεζαν την ψυχή μου. Όσο ωρίμαζα και εισχωρούσα στη γραφή, τόσο διαφοροποιούνταν και οι προτιμήσεις μου. Οπωσδήποτε, η επαφή μου με την ποίηση του Έλιοτ, του Πόε, του Τσέλαν, της Ντίκινσον, της Σέξτον, της Πλαθ, της Μανσούρ, της Αχμάτοβα, μου άνοιξε άλλους δρόμους στη γλώσσα και με εισήγαγε σε νέες οπτικές των απαράλλαχτων, ωστόσο, αδιεξόδων μας.

 

Εμφανίσεις: 1582

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr