A+ A A-

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΝΤΖΟΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΝΤΖΟΣσυνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Ο Δημήτρης Λέντζος είναι γνωστός από τα πολύ ωραία τραγούδια που έχει γράψει. Οι στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από επώνυμους συνθέτες. Παράλληλα, γράφει ποίηση και πεζογραφία. Πριν από λίγο καιρό εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων Λαμά Σαβαχθανί, από τις εκδόσεις Μετρονόμος. Ο λόγος του είναι λιτός και σαρκαστικός κι η τεχνική του ιδιαίτερη.

Το βιβλίο σας Λαμά Σαβαχθανί περιέχει οκτώ διηγήματα και οκτώ τραγούδια. Πώς προέκυψαν όλα αυτά;

Με την απλή μέθοδο της ερωτικής διαδικασίας και της κύησης. Είναι δύο διαφορετικές εργασίες σε μία. Δυο ψυχές, θα έλεγα, σε ένα σώμα. Έπρεπε να τις πω αυτές τις ιστορίες με όλη την τραγικότητά τους, το πεπρωμένο τους, και την ανάγκη ως ιστορική προϋπόθεση. Ιστορίες ανθρώπινες, τόσο ακέραιες και τόσο ελλειπτικές, σαν τη ζωή.

Στα διηγήματα διακρίνουμε την αγάπη σας για την ύπαιθρο. Ιστορίες γραμμένες με αγάπη που φωτίζουν τη δύσκολη καθημερινότητα. Έχουν όμως αυτές οι ιστορίες ομοιότητες με τη ρουτίνα της πόλης;

Στο βιβλίο οι ιστορίες είναι μοιρασμένες, και σε ιστορίες της επαρχίας και σε ιστορίες της πόλης. Εγώ όμως δέχομαι την ερώτηση ως ακριβή και θέλω να πω ότι αυτή η επαρχία με ορίζει απόλυτα, ως μητέρα και ως μοίρα. Εγώ δε βλέπω καμία διαφορά στις αρχέτυπες και συμπαντικές αξίες της ύπαρξης, όπου και αν αυτές καταγράφονται. Και στα διηγήματα θέλω πάντα να αναδεικνύω αυτές τις έννοιες σε όλους τους τόπους. Η δική μου επαρχία είναι το σκηνικό στο οποίο απλώς παίζονται αυτές οι ιστορίες. Ένα σκηνικό σκληρό, λιτό, με πολύ μεγάλη υγρασία.

Στα χωριά τα πιο συνηθισμένα πρόσωπα ήταν ο δήμαρχος, ο δάσκαλος και ο χωροφύλακας. Γιατί ο δικός σας δήμαρχος είναι πιο ανθρώπινος και ακουμπά τον πόνο των φτωχών συνανθρώπων του;

Γιατί να μην έχουν οι άνθρωποι, στην όποια ιδιότητά τους, αυτές τις μικρές ευαισθησίες; Μην παρασυρθούμε από την άποψη ότι όλοι είναι ίδιοι, στην εποχή της ολότητας όπου όλα μπαίνουν σαν κρέας στις μεγάλες κρεατομηχανές της «ενημέρωσης» και της προπαγάνδας.

Στην δεύτερη ιστορία ο Γιώργος γράφει ποιήματα. Το περιβάλλον του όμως τον αποτρέπει. «Τα ποιήματα», του λένε, «είναι για τους αλαφροΐσκιωτους και τους χαμένους». Γιατί οι μικρές κοινωνίες είναι σκληρές στους ανθρώπους που έχουν πνευματικές ανησυχίες;

Γιατί φοβούνται την έκθεση στο «άλλο» και το διαφορετικό. Γιατί αυτές οι γεωγραφίες είναι αποξηραμένες λίμνες και τόποι εξορίας. Όμως σε αυτό τον τόπο μπορεί πολλές φορές να ‘χουν λιθοβοληθεί οι ποιητές, αλλά πολλάκις αμέσως μετά οι ίδιοι οι λιθοβολιστές υπερασπίζονται τα ποιήματά τους και το έργο τους.

Στο διήγημα «Ο αρχάγγελος Αντώνης», ο ήρωας, ο Αντώνης, έχει όνειρο να γίνει πιλότος. Το όνειρό του δεν πραγματοποιείται. Μήπως μερικοί άνθρωποι θέλουν να πετύχουν στόχους που είναι υπεράνω των δυνατοτήτων τους;

Αυτή είναι και η αξία του ονείρου, αλλιώς δε θα ήταν όνειρο, θα ήταν «στόχος» και «στρατηγική» στις κουβέντες των πονηρών και των ηλιθίων στη μεγάλη «τράπεζα» του συστήματος με τα χέρια όλων σταυρωμένα, ακριβώς πριν από τον μεγάλο ακρωτηριασμό. Άλλωστε τα όνειρα θα ήταν άχρηστα, αν δεν είχαν ως ακριβό συστατικό τους την ουτοπία.

Έχετε μακρά πορεία τόσο στο χώρο της ποίησης όσο και στη στιχουργική. Έχουν κάποια συγγένεια αυτές οι δύο εκφράσεις δημιουργίας;

Βεβαίως, μπορεί στο τραγούδι η τεχνική να είναι πιο δεσμευτική στη φόρμα, αλλά για μένα τραγούδι δίχως ποίηση είναι απλώς άλλη μία δραστηριότητα άλλων επαγγελματιών. Όλα τα πράγματα στην τέχνη και πόσο μάλλον στο τραγούδι δουλεύονται σαν μέταλλα στα μεγάλα χυτήρια της ποίησης, και ενίοτε χρησιμοποιούνται ως εργαλεία στα ευαγή ιδρύματα των ορφανοτροφείων και των κατηχητικών της Άνοιξης.

Η μικρή φόρμα, το διήγημα, ενώ είναι αγαπητό στο αναγνωστικό κοινό, δε θεωρείται εμπορικό. Αυτό όμως δεν είναι και ανασταλτικός παράγοντας;

Κοιτάξτε να δείτε, αυτές οι έννοιες υπάρχουν σε όλες τις μορφές τέχνης. Νομίζω όμως ότι είναι εντελώς προβοκατόρικες. Τις περισσότερες φορές, το εμπορικό που προσδιορίζεται από την υποσημείωση «της πλειοψηφίας» και της ποσότητος ως σφραγίδα νόμιμης επιβεβαίωσης, είναι τουλάχιστον γελοίο. Ό,τι άλλαξε αυτό τον κόσμο, άλλαξε από τους αιρετικούς και τις μειοψηφίες, και σίγουρα από τους λιγότερο εμπορικούς.

Το βιβλίο σας τυπώθηκε από τις εκδόσεις Μετρονόμος. Ποιες είναι οι δραστηριότητες του «Μετρονόμου»;

Οι εκδόσεις Μετρονόμος είναι μια μεγάλη προσωπική ιστορία και ένα μεγάλο στοίχημα του Θανάση του Συλιβού. Σε αυτή την πραγματικά δύσκολη εποχή, ο Θανάσης ο Συλιβός, αγωνιστής από κούνια, αντιστέκεται στη μεγάλη επίθεση του γυαλιστερού, του εκκωφαντικού και του άδειου. Με «λοκομοτίβα» το περιοδικό Μετρονόμος έχει ξεκινήσει ένα μεγάλο εκδοτικό ταξίδι, με εκδόσεις βιβλίων και μουσικών εργασιών. Ένα ταξίδι δύσκολο, αλλά σε κάθε περίπτωση ωραίο, ως φυγή ή ως επιστροφή, δεν ξέρω, στις μεγάλες πατρίδες μας και στις μεγάλες εξορίες μας. Άλλωστε, δε θα μπορούσα να πω τίποτα λιγότερο από αυτά, γιατί ο Θανάσης ο Συλιβός είναι πάνω απ’ όλα φίλος μου.

Ποιοι είναι κατά τη γνώμη σας οι σπουδαιότεροι διηγηματογράφοι;

Οι διηγηματογράφοι αυτοί είναι συνήθως παλαιότερων εποχών που ακόμα και σήμερα φαίνονται τόσο φρέσκοι και τόσο σύγχρονοι. Ο Βιζυηνός, ο Καρκαβίτσας, ο Παπαδιαμάντης, αλλά όμως και πιο σύγχρονοι όπως ο Παπαδημητρακόπουλος.

Τι θα προτείνατε να διαβάσουν οι αναγνώστες μας;

Βιβλία που δε χαϊδεύουν τα «αυτιά» και το «εγώ» του αναγνώστη.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΝΤΖΟΣΛαμά σαβαχθανί
Οκτώ διηγήματα και οκτώ τραγούδια
Δημήτρης Λέντζος
Μετρονόμος
182 σελ.
Τιμή € 14,90

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr