A+ A A-

«Το καρτέλ» του Ντον Γουίνσλοου

«Το καρτέλ» του Ντον Γουίνσλοου


Προδημοσίευση από το μυθιστόρημα του Ντον Γουίνσλοου Το καρτέλ (μτφρ. Ιλάειρα Διονυσοπούλου), που θα κυκλοφορήσει στις 10 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Σ

Περιφέρεια Πετέν, Γουατεμάλα,

1η Νοεμβρίου 2012

Σαν κλάμα μωρού, έτσι του φάνηκε του Κέλερ. Ίσα που ακούγεται ο ήχος, τον πνίγει ο θόρυβος του έλικα, καθώς το ελικόπτερο χαμηλώνει πάνω απ’ το χωριό που είναι χωμένο μες στη ζούγκλα. Το κλάμα, αν όντως για κλάμα πρόκειται, είναι στριγκό και τσιριχτό, φανερώνει πείνα, φόβο ή ακόμα και πόνο. Ίσως και μοναξιά – μες στην πιο μοναχική στιγμή της νύχτας, σε εκείνο το σκοτάδι λίγο πριν από το χάραμα, που γεννάει τα χειρότερα όνειρα, την ώρα που η ανατολή μοιάζει ακόμα πολύ μακρινή και τα πλάσματα που κατοικούν στον αληθινό κόσμο αλλά και στις σκοτεινές γωνιές του υποσυνείδητου τριγυρνάνε ατιμώρητα σαν αρπακτικά που ξέρουν ότι το θήραμά τους είναι αβοήθητο και μόνο. Το κλάμα δεν κρατάει πολύ. Ίσως να ’ρθε η μητέρα, να πήρε το παιδί στην αγκαλιά της και να το νανούρισε. Ίσως να ’ταν η φαντασία του Κέλερ. Είναι όμως μια υπενθύμιση ότι εκεί κάτω ζουν χωρικοί –γυναικόπαιδα κυρίως, και λιγοστοί γέροντες και γερόντισσες– που σύντομα θα βρεθούν στο μάτι του κυκλώνα. Οι άντρες στο ελικόπτερο τσεκάρουν τα πυρομαχικά για τα Μ4 τουφέκια τους, για να σιγουρευτούν ότι οι γεμιστήρες είναι σωστά βαλμένοι και ότι ένας εφεδρικός είναι πιασμένος σφιχτά, με κολλητική ταινία, στη λαβή. Κάτω από τα στρατιωτικά κράνη, τα γυαλιά νυχτερινής οράσεως και τα υπερσύγχρονα ακουστικά, τα πρόσωπα είναι βαμμένα με φούμο. Φοράνε αλεξίσφαιρα γιλέκα και παντελόνια παραλλαγής με μεγάλες τσέπες, γεμάτες σωληνάρια με ενεργειακά τζελ, πλαστικοποιημένες δορυφορικές φωτογραφίες του χωριού και αιμοστατικούς επιδέσμους, για την περίπτωση που στραβώσει η φάση.
Και είναι πολύ πιθανό όχι μόνο να στραβώσει, αλλά και να γαμηθεί η φάση – αποστολή δολοφονίας σε ξένο έδαφος είναι. Οι άντρες βρίσκονται σ’ έναν άλλο κόσμο, σε αυτόν που προηγείται μιας αποστολής. Βυθίζονται σε εκείνο το είδος έκστασης όπου η λεγόμενη «σωληνοειδής όραση» παρασέρνει τους γεννημένους μαχητές. Οι ομάδα των είκοσι ανδρών –μοιρασμένων σε δύο Μπλακ Χοκ MH-60– αποτελείται από πρώην βατραχανθρώπους, από Πράσινα Μπερέ,* από μέλη της Δύναμης Δέλτα,** από την αφρόκρεμα. Δεν είναι πρωτάρηδες, το ’χουν ξανακάνει: στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν, στη Σομαλία. Τυπικά, είναι όλοι τους μισθοφόροι. Όμως, η εταιρεία-βιτρίνα, μια εταιρεία σεκιούριτι στη Βιρτζίνια, δεν είναι παρά ένα αραχνοΰφα- ντο πέπλο που εύκολα θα το ξεσκίσουν οι δημοσιογράφοι, αν το πρά-
μα ξεφύγει. Σε λίγα λεπτά οι άντρες θα κατεβούν με σχοινιά στο χωριό, θα βρεθούν κοντά στο στόχο τους. Παρά το στοιχείο του αιφνιδιασμού, σίγουρα θα γίνει μάχη. Οι πιστολάδες προστατεύουν το αφεντικό τους και για πάρτη του δίνουν και τη ζωή τους ακόμα. Όσο για τους sicarios, τους επαγγελματίες φονιάδες, αυτοί είναι βαριά οπλισμένοι με ΑΚ-47, εκτοξευτές ρουκετών και χειροβομβίδες, και ξέρουν καλά να χρησιμοποιούν τα όπλα τους. Αυτοί οι εκτελεστές δεν είναι απλοί
μαχαιροβγάλτες, αλλά βετεράνοι των ειδικών δυνάμεων, εκπαιδευμένοι στο Φορτ Μπένινγκ* και σε αντίστοιχα μέρη. Πολύ πιθανόν, μάλιστα, να τους έχουν εκπαιδεύσει κάποιοι από τους άντρες στο ελικόπτερο.

«Το καρτέλ» του Ντον Γουίνσλοου

* *Οι ειδικές δυνάμεις του αμερικάνικου στρατού, που είναι γνωστές με αυτό το
παρωνύμιο λόγω του χαρακτηριστικού καλύμματος κεφαλής τους. Από την ίδρυσή
τους, το 1952, έχουν συμμετάσχει σε επιχειρήσεις στο Βιετνάμ, στο Ελ Σαλβαδόρ, στον
Παναμά, στην Αϊτή, στη Σομαλία, στη Βοσνία, στο Κοσσυφοπέδιο, στον Πρώτο Πό-
λεμο του Κόλπου, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στις Φιλιππίνες, και στο Κέρας της Α-
φρικής. (Σ.τ.Μ.)
** Αντιτρομοκρατική μονάδα των ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού για
αποστολές που έχουν ως στόχο τη διάσωση ομήρων και την καταπολέμηση της τρομο-
κρατίας, καθώς και την αναγνώριση στόχων υψίστης σημασίας και την άμεση δράση ε-
ναντίον τους. Ένα πέπλο μυστικοπάθειας καλύπτει, στην πλειονότητά τους, τις επιχει-
ρήσεις της, που διαβαθμίζονται ως άκρως απόρρητες στο σύνολό τους. Ωστόσο, ορισμέ-
να στοιχεία κάποιων –ελάχιστων– ενεργειών της έχουν δημοσιοποιηθεί. (Σ.τ.Μ.)

Θα σκοτωθεί κόσμος.
Λογικό, σκέφτεται ο Κέλερ.
Είναι, βλέπεις, η Μέρα των Νεκρών.**

Τώρα ακούνε έναν άλλο ήχο: τον ξερό κρότο απ’ τα πυρά ελαφρών όπλων. Κοιτάνε κάτω, βλέπουν λάμψεις να σκίζουν το σκοτάδι, ακούνε απανωτές διαταγές να βροντοφωνάζονται και μικρές εκρήξεις. Ζόρικα τα πράματα – αλλιώς τα περιμένανε. Η αποστολή κινδυνεύει, το στοιχείο του αιφνιδιασμού πάει, χάθηκε, και μαζί του και η ευκαιρία να γίνει η δουλειά χωρίς απώλειες. Ξαφνικά, μια κόκκινη ακτίνα φωτός διαπερνάει το σκοτάδι. Ένας δυνατός κρότος, μια κίτρινη λάμψη και το ελικόπτερο μπατάρει σαν παιχνιδάκι που το χτύπησε ρόπαλο. Σράπνελ εκτοξεύονται παντού, τα γυμνά καλώδια πετάνε σπίθες, το ελικόπτερο πιάνει φωτιά.
Κόκκινες φλόγες και πυκνός μαύρος καπνός γεμίζουν την καμπίνα.
Μυρίζει τσουρουφλισμένο μέταλλο και καμένη σάρκα.
Το αίμα από την καρωτίδα ενός άντρα αναβλύζει στο ρυθμό της αφηνιασμένης του καρδιάς.
Ένας άλλος σωριάζεται ανάσκελα, θραύσματα εξέχουν προκλητικά απ’ τον καβάλο του, ακριβώς κάτω από το αλεξίσφαιρο γιλέκο του, και η ομάδα πρώτων βοηθειών σπεύδει
να βοηθήσει.

Αντηχούν φωνές ανδρών –ουρλιαχτά πόνου, φόβου και οργής–, καθώς τα τροχιοδεικτικά βλήματα πετούν ψηλά και οι σφαίρες χτυπούν την άτρακτο σαν ξαφνική καταιγίδα.
Το ελικόπτερο στροβιλίζεται σαν τρελό καθώς πέφτει.

* Μεγάλη στρατιωτική βάση των ΗΠΑ, στα σύνορα των Πολιτειών της Αλαμπάμας και της Τζόρτζιας, κοντά στην πόλη Κολόμπους. (Σ.τ.Μ.)
** Στα ισπανικά, Día de Muertos ή Día de los Muertos: Μια από τις μεγαλύτερες λαϊκές παραδόσεις του Μεξικού, που εορτάζεται δύο ημέρες, την 1η Νοεμβρίου, που είναι για τα νεκρά παιδιά και τα βρέφη (ονομάζεται αλλιώς και Μέρα των Αθώων ή Μέρα των Αγγέλων), και τη 2α Νοεμβρίου, που είναι για τους ενηλίκους. Τότε είναι που επιστρέφουν οι νεκροί στη γη και τα αγαπημένα τους πρόσωπα τους υποδέχονται με κεράσματα, δώρα και γλυκίσματα. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια μεγάλη γιορτή του θανάτου. Οι απαρχές της βρίσκονται στην εποχή των Αζτέκων, οι οποίοι γιόρτα-
ζαν τον ένατο ημερολογιακό τους μήνα (στο σύγχρονο ημερολόγιο ο μήνας αυτός αντιστοιχεί στον Αύγουστο) προς τιμήν της θεότητας Μικεϊλγουιτόντλι, που σημαίνει Κυρία των Νεκρών. Στην Ελλάδα ανάλογο εορτασμό εντοπίζουμε στις χριστιανικές εορτές των Αγίων Πάντων και του Σαββάτου των Ψυχών (Ψυχοσάββατου). (Σ.τ.Μ.)

 

Διαβάστε επίσης

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr