A+ A A-

Πέντε ποιήματα της Ελένης Χωρεάνθη

Πέντε ποιήματα της Ελένης Χωρεάνθη


Ήτανε μια φορά...

Ήτανε μια φορά ένας πλατύς καιρός
κι ένας μικρός λαός ανυποψίαστος
συνέβαινε –μεσούσης της νυκτός–
ν’ ακροβατεί στο περιστύλιο των μύθων

Είχανε πια τον επιτάφιο ξεστολίσει
και των δακρύων είχανε μαραθεί τα ρόδα
έλιωναν τα ροδόφυλλα τρεμάμενα στους δίσκους
κι εωθινός ο εγερμένος
ο ενταφιασμένος πριν νεκρός
τα σήματα των τεθνεώτων περιδιάβαινε
σταλάζοντας φως ιλαρόν στον ύπνο τους

 

Εμφανίσεις: 1495

Περισσότερα...

Δύο ποιήματα της Χρυσούλας Αγκυρανοπούλου

Δύο ποιήματα της Χρυσούλας Αγκυρανοπούλου


Σετ 24 τεμαχίων

Ιδού τι επιλέξαμε απ’ τη ζωή:
τέρμα καλοκαιριού πέρα απ’ τις λόχμες
κυριακάτικα με τα φουστάνια μας να βάλουμε τραπέζι.

-Ποιους θα τιμήσουμε;
-Τους αρχαιότερους κατακλυσμούς
και τη σολίστ σφαγείων μις Συμπόνοια.
-‘Αλλοι δεν θα ‘ρθουν;
-Η Ανταπόδοση και η αλλοδαπή Στοργή, ε ναι

κρατήστε με απ’ την ποδιά
να στρώσουμε τις μεταφράσεις-

 

Εμφανίσεις: 1266

Περισσότερα...

«Σκίτσα» του Βασίλη Κιμούλη

«Σκίτσα» του Βασίλη Κιμούλη

1

Μάτια απορίας
αφρός φτερού και ουρανός
αντίλαλος μιας λέξης

2

Γλιστρούν τα δάχτυλα
κάνουν πολιτική
όμορφα και με νόημα

3

Η εξίσωση του πουθενά
η μικρή στροφή
η χαρμόσυνη αλλαγή

 

Εμφανίσεις: 1270

Περισσότερα...

«Μια σημαντική γνωριμία» του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη

«Μια σημαντική γνωριμία» του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη


Με το μολύβι έγραψα την ημερομηνία. Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου 1937. Έπειτα πήρα τη λευκή πετσέτα, τη δίπλωσα και την έβαλα στον ώμο. Πήγα προς τη μεριά του καθρέπτη, ίσιωσα τα μαλλιά και σήκωσα λίγο το παντελόνι. Όπως χάζευα τον εαυτό μου, κάπου από μακριά άκουσα το όνομά μου. Έριξα την τελευταία φευγαλέα ματιά και με γοργό βήμα κατευθύνθηκα προς την εξώπορτα. Με το που διάβηκα το κατώφλι, το βλέμμα μου έπεσε στην απέναντι πλευρά. Ένα αυτοκίνητο μάρκας Ντε Σότο είχε παρκάρει δίπλα στη θάλασσα. Μέσα από τη λιμουζίνα βγήκαν δυο νέοι. Ένας ψηλός και ένας κοντός. Τέντωσαν το κορμί τους για να ξεπιαστούν και πήγαν στο τραπέζι που είχαμε δίπλα στην ξύλινη εξέδρα. Κάθισαν, και με την πετσέτα καθάρισα το τραπέζι. Τους χαμογέλασα και τους είπα τι έχει το μαγαζί. Αυτοί διάλεξαν γρήγορα και στράφηκαν προς τη μεριά της θάλασσας, εκεί που οι ακτίνες γυάλιζαν το απαλό γαλάζιο χρώμα του Αμβρακικού.

Σε λίγα λεπτά το τραπέζι γέμισε με του πουλιού το γάλα. Ο ένας έτρωγε και ο ψηλός μιλούσε για τη θάλασσα και για κάποια άλλα πράγματα που δεν τα καταλάβαινα. Κάποια στιγμή ο ψηλός σήκωσε το χέρι και απήγγειλε κάποια λόγια που είχαν ωραίο ρυθμό. Μετά το τέλος της απαγγελίας, ένα χειροκρότημα ακούστηκε από τον φίλο του, που τον λέγανε Δημήτρη.

Με το ψωμί στο χέρι και το πιρούνι στο άλλο, ο Δημήτρης έκανε νόημα στον Οδυσσέα.

 

Εμφανίσεις: 1622

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr