A+ A A-

«Ο δεύτερος θάνατος του Τανκρέδο» του Πέτρου Γκάτζια

«Ο δεύτερος θάνατος του Τανκρέδο» του Πέτρου Γκάτζια


Όταν τον είδα για πρώτη φορά φορούσε μαύρα ρούχα, σανδάλια, ήταν αξύριστος και το κορμί του το σκέπαζε μια κατάμαυρη μάλλινη κάπα. Το θέαμα θα ήταν σαφώς πιο φυσικό εάν ήταν χειμώνας, ήταν όμως κατακαλόκαιρο, μεσημέρι, και αυτός ο άνδρας με τα βαριά ρούχα περπατούσε ήσυχα στην άκρη του δρόμου, μουρμουρώντας κάτι που κανείς δεν άκουγε. Σκέφτηκα να σταματήσω μήπως ήθελε βοήθεια και έκοψα για λίγο ταχύτητα, τότε εκείνος γύρισε και με κοίταξε με ένα θολό, περίεργο βλέμμα, λες και δεν υπήρχε τίποτα απο πίσω του, καμία σκέψη, καμία επιθυμία. «Πώς σε λένε;», τον ρώτησα αιφνιδιασμένος. «Τανκρέδο», μου αποκρίθηκε νηφάλια, ερχόμενος σε πλήρη αντίθεση με την υπόλοιπη εμφάνισή του. Μέρες αργότερα τον ξαναείδα. Περίμενα στο γραφείο του τοπικού νεκροταφείου για μια βεβαίωση, όταν ξαφνικά ένα τύπος, γύρω στα πενήντα, με κοίταξε με δέος και, αρπάζοντάς μου το χέρι σε μια σφιχτή χειραψία, άρχισε να φωνάζει με έξαψη: «Τανκρέδο, επιτέλους ήρθες! Έχει πλακώσει πολλή δουλειά! Δεν προλαβαίνουμε! Μόλις χθες πέθαναν πέντε, χώρια οι εκταφές!»

 

Εμφανίσεις: 1796

Περισσότερα...

Τρία ποιήματα του Σπύρου Γούλα

Τρία ποιήματα του Σπύρου Γούλα


Θρηνωδία

Θάλασσα σκουριάς για μένα διασχίζεις
Άτροπε που βαρέθηκες το τεντωμένο νήμα,
είδωλο αμέτρητων μαχών πού με ορίζεις;
Στου Αργοναύτη το κορμί ή στ’ άγριο κύμα;

Μνήμη μέγγενη δεν μ’ απαντάς,
μαύρα πανιά προδίδουν το σκοπό σου,
ανεμώνες πλέκουν τους κόμπους της θηλιάς
και αμάραντοι τις ρίζες των μαλλιών σου

 

Εμφανίσεις: 1536

Περισσότερα...

«Μιάμονολεξη» του Ντίνου Σιώτη

«Μιάμονολεξη» του Ντίνου Σιώτη


Μακαταβάθος

Μπορεί να άργησες και να σου κρατάει μούτρα
μακαταβάθος ξέρεις πως ποτέ δεν είν’ αργά να
επισκευάσεις όλες σου τις καθυστερήσεις, ίσως

το όνειρο να μην πήγε καλά αλλά μη σκιάζεσαι
αφού καταβάθος ο εφιάλτης που ακολουθεί όλα
τα διορθώνει, μπορεί επιστρέφοντας στο λιμάνι

 

Εμφανίσεις: 1362

Περισσότερα...

Πέντε ποιήματα της Ελένης Χωρεάνθη

Πέντε ποιήματα της Ελένης Χωρεάνθη


Ήτανε μια φορά...

Ήτανε μια φορά ένας πλατύς καιρός
κι ένας μικρός λαός ανυποψίαστος
συνέβαινε –μεσούσης της νυκτός–
ν’ ακροβατεί στο περιστύλιο των μύθων

Είχανε πια τον επιτάφιο ξεστολίσει
και των δακρύων είχανε μαραθεί τα ρόδα
έλιωναν τα ροδόφυλλα τρεμάμενα στους δίσκους
κι εωθινός ο εγερμένος
ο ενταφιασμένος πριν νεκρός
τα σήματα των τεθνεώτων περιδιάβαινε
σταλάζοντας φως ιλαρόν στον ύπνο τους

 

Εμφανίσεις: 1473

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr