«Κάλυκες χωρίς άνθη» (πέντε ποιήματα) του Αλέξιου Μάινα

«Κάλυκες χωρίς άνθη» (πέντε ποιήματα) του Αλέξιου Μάινα


ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΞΥΛΙΝΗ ΠΟΡΤΑ

(2η εκδοχή)

Κίνηση χαμηλών θάμνων.

Σκοτεινιάζει
ή σκοτείνιασε
ή θα σκοτεινιάσει.
Δηλαδή
αϋπνία ή λάσπη με πέτρες.

Σπίτια από τοίχο.
Κυρτά φώτα που ρίχνονται
στο φράχτη 
και χάνονται πριν φτάσουν
το έδαφος.

Σκόρπιες πέτρες.
Πέτρες δίπλα σε
τσίγκο.
Το αδέσποτο ψάχνει
στα σκουπίδια.

Ό,τι έγινε
θα μείνει και για τους δυο μας  
ασαφές.

 

Περισσότερα...

Δέκα ποιήματα του Βασίλη Κιμούλη

Δέκα ποιήματα του Βασίλη Κιμούλη

1
Θυμάμαι τα καλοκαίρια
προτού βαφτούν μπλε
αέρας κύματα μάτια
ύστερα ήρθαν τ' άλλα

2
Κάθισα δίπλα στο διανοούμενο
τα φλας άστραψαν
θα μας δούμε στις εφημερίδες
ύστερα θα πεθάνουμε
μια γάτα τεντώνεται στον ήλιο

3
Απορίες
ως το διάστημα
ένα βουνό ποίησης αστερία
και οίησης
κάνανε πάρτι
μαζί και τα χερουβείμ
κι ο σχωρεμένος θειος μου
ο Γιάννης

4
Κάποιες μέρες
είναι μπιγκ μπανγκ
σε χρόνο μηδέν
καταλαμβάνω το αντιληπτό
αχνίζω ευχάριστος
σαν σπέρμα ανάποδο
όπως λέμε Ιωάννης
Βησιγότθος καμήλα
ή απλώς σκατά
– καιρός για ψυχανάλυση

 

Περισσότερα...

Τέσσερα ποιήματα του Ρήσου Χαρίση

Τέσσερα ποιήματα του Ρήσου Χαρίση
ΜΟΝΟΠΟΛΗ

Πλατεία Μεσουρανίας,
οδός Αιχμαλωσίας,
Πλατεία Αρχιπελάγους στο σοκάκι Εξορίας,
οδός Απολέπισης σε συγχώνευση λύπης.
Πλατεία Μνημονίου, οδός Ενοποίησης
καφές σκέτος με ολίγη ποίηση.

Πλατεία Ακροαστικών στο σοκάκι Μικροπωλητών,
οδός Συγχωρέσεως και μικροαστικών αντιλήψεων.
Πλατεία Αβησσυνίας και Αέρηδων,
σοκάκι Λαοθάλασσας και Αεριτζήδων.

Οδός Υποδούλωσης,
Λεωφόρος Λαοδικείας,
σοκάκι Ευκαλύπτου,
οδός Μεταναστεύσεως και Αναλήψεως.

 

Περισσότερα...

Πέντε ποιήματα του Βαγγέλη Ευαγγελίου

Πέντε ποιήματα του Βαγγέλη Ευαγγελίου
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ

Στον Τάσο Λειβαδίτη

Μη με ξαναπείς ποιητή. Δεν ξέρω τι σημαίνει. Πες με ρομαντικό, που ξέρω. Ναι, είμαι ρομαντικός. Που σου κέντησα νύχτες. Που ίπταμαι πάνω απ' τα τερτίπια σου. Που λιθοστρώνω ουρανούς σου. Που ζωγραφίζω νεογνά πλανήτες. Που ξεθαρρεύω και καθαρεύω.

Μη με ξαναπείς ποιητή. Δεν ξέρω τι σημαίνει. Πες με ανώμαλο, που ξέρω. Ναι, είμαι ανώμαλος. Που κάνω έρωτα με την καλημέρα μου. Που φωτογραφίζω πρόστυχα τη μελαγχολία μου. Που αυνανίζομαι μπροστά στις αλήθειες μου. Που μαρτυρώ παλινδρομήσεις. Που ενδοφλέβια σε μαθαίνω. Που ζεματίζω τις ξυπόλυτες παλάμες σου. Που καταγγέλλω τα μελλούμενα. Που διαδίδω ζωή.

Μη με ξαναπείς ποιητή. Δεν ξέρω τι σημαίνει. Πες με τσογλάνι, που ξέρω. Ναι, είμαι τσογλάνι. Που σου ξέστρωσα συνήθειες. Που καλλιεργώ στους Χειμώνες σου. Που στήνω ενέδρες στην καθημερινότητά σου. Που στο ζενίθ σε κλοτσώ. Που θυσιάζω το Θάνατό σου στη Ζωή. Που σου προσφέρω εγκυμοσύνη. Που σου προσφέρω έκτρωση. Που σου προσφέρω επιλογή.

Μη με ξαναπείς ποιητή. Δεν ξέρω τι σημαίνει. Πες με άδικο, που ξέρω. Ναι, είμαι άδικος. Που καβουκίζομαι στις άμυνες. Που κάθετος σε καθετί που με αλλάζει. Που καλλωπίζω εμέ και εσέ σε εκτοπίζω. Που «Μάλιστα» λέω στον κακό μου εαυτό. Που γρατζουνώ στην πλάτη τις σιωπήττες μου. Που πετώ το πασπαρτού σου στον υπόνομο. Που ραπίζω τους πόρους σου. Που ωφελώ τα ανώφελα.

Και μη με ξαναπείς ποιητή. Δεν ξέρω τι σημαίνει. Μάρτη μήνα. Μάρτυς μου ο Θεός. (Άλλωστε δεν έχουμε τόση οικειότητα.)

 

Περισσότερα...

Δύο ποιήματα του Γιάννη Τζανετάκη

Δύο ποιήματα του Γιάννη Τζανετάκη
ΣΙ ΜΠΕΜΟΛ

Πάλι στο ωδείο
με τους κοριούς

εφτά χρονών

το σι μπεμόλ
τα τρυφερά του
να μη φτάνουν
δαχτυλάκια

η άνοιξη έξω
οι μαθήτριες

η Φαρών

σαν μπους φερμέ
στο ρελαντί
το λεωφορείο.

ΤΙ ΜΕ ΠΗΓΑΙΝΕΙ
Τι με πηγαίνει
όλο τι αέρας

με κατεβάζει σύξυλο

σ' ένα ποτάμι
χρόνια ξεραμένο

σαν δίχως να 'χει ματς
η ομάδα να 'ρχονται

απ' το γήπεδο
τα γκολ της Κυριακής.

Ο Γιάννης Τζανετάκης γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1956. Τελευταίο του βιβλίο το Βίος βαθύς (Κέδρος, 2004).

 

ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Γεράσιμου Δενδρινού

ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Γεράσιμου Δενδρινού
ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ
Από παρουσίαση σε παρουσίαση
περιέφερε την τέχνη του
σαν την ανήμπορη μητέρα του
από το ένα νοσοκομείο στο άλλο.

Σχετίστηκε με κυνηγούς ονείρων,
μια επηρμένη σύναξη
που αντάλλασσε φιλοφρονήσεις,
πότε δειπνώντας σε πολυτελή εστιατόρια
ή σε υπόγεια καταγώγια με λαϊκή μουσική.

Ως εκεί η επικοινωνία μονάχα,
ως εκεί οι ευχές.

Κι όταν ένα βράδυ,
μέσα στο δωμάτιο του σπιτιού με τις εικόνες
που ευωδίαζαν βασιλικό και λιβάνι
η μητέρα πέθανε στα χέρια του,
και πρόλαβε μέσα στο ψυχορράγημα
και στις κοφτές ανάσες
να του δώσει την ευχή της,
αναγνώρισε επιτέλους για πρώτη φορά
τι σημαίνει στοργή και τι αγάπη.

 

Περισσότερα...

ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ της Elzbieta Stüdemann

Εικαστικό: Asleep της Εύης Τσακνιάμετάφραση: Γιώργος Λίλλης

 

Ο κόσμος είναι μικρότερος σήμερα
μόνο στη γλώσσα του συμβολισμού ακόμα απτός...

Είναι η γλώσσα του χιονιού
του φωτός και
η ζεστασιά της ελπίδας
κατά τη γέννηση.

Είναι η σιωπηλή ποίηση
η οποία προέρχεται από τα αστέρια,
ο απόηχος αυτής της ζωής,
αυτό που κάποτε ήταν και δεν είναι πλέον,
η επώδυνη κενότητα στο τραπέζι.

Είναι το μυστικό του μοιρασμένου ψωμιού...

Η γη φαίνεται σήμερα
να είναι σημαντικά καλύτερη
–ίσως ακόμη και ιερή–
δεν είναι πλέον ο ουρανός
που αντιμετωπίζει την επιστροφή...

 

Περισσότερα...

ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Wolfram Stutz

ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Wolfram Stutzμετάφραση: Γιώργος Λίλλης

ΕΝΑ ΛΕΥΚΟ ΠΟΙΗΜΑ
Ένα λευκό ποίημα
πίνω από το σώμα σου
κοιτάζοντάς με στιγμιαία.
Μάτια τα χέρια
μάτια τα στήθη
μάτια η αγκαλιά
σ' αυτό το ζωώδες βλέμμα.

ΠΑΡΕ ΤΗ ΛΕΞΗ ΜΟΥ
Πάρε τη λέξη μου
χάιδεψέ τη στο μηρό σου
άσε τους στίχους μου να λάμψουν
στο αρωματισμένο σου δέρμα.

ΑΝΘΙΖΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ
Ανθίζεις στην καρδιά μου
η αίσθηση ισχύει για εμάς ως γνώση
τα στήθη σου να μεγαλώνουν μες στα χέρια μου
να ζευγαρώνουν στοιχειώδη
με τις γραμμές των χεριών μου.

 

Περισσότερα...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER