«Τρία ποιήματα του θέρους» του Νίκου Αλιφέρη

«Τρία ποιήματα του θέρους» του Νίκου Αλιφέρη


Νεκρή φύση

Δύο ψάθινα καπέλα κρεμασμένα
στο σοβατισμένο τοίχο
του κυκλαδίτικου σπιτιού
είναι ό,τι θα απομείνει

 

Εμφανίσεις: 1300

Περισσότερα...

Τρία ποιήματα του Φίλιππου Βαμβουκάκη

Τρία ποιήματα του Φίλιππου Βαμβουκάκη


Για να μπορώ...

Διαβιώ σε πέλαγος ανασφάλειας,
αναζητώ τις σταθερές μου εδώ και καιρό...

Εκτρέπομαι τακτικά,
μα δε ντρέπομαι που χαλάω τη μόστρα...

 

Εμφανίσεις: 1672

Περισσότερα...

Τρία ποιήματα του Κώστα Χωρεάνθη

Τρία ποιήματα του Κώστα Χωρεάνθη


Πενθούν πνεύμα

Γνώση πικρή καθημερνή
πουλί στου κυνηγού το μάτι
δρομάκηδες τυφλοί στενοί
χωρούν το βήμα του σακάτη.

Παίζουν τ’ ανήξερα παιδιά
κι ολημερίς κλωτσούν τη μοίρα
κρατούνε αταίριαστα κλειδιά
έξω απ’ της άρνησης τη θύρα.

 

Εμφανίσεις: 1230

Περισσότερα...

«Οι λέξεις ούρλιαζαν» της Ανδρονίκης Γωγοπούλου

«Οι λέξεις ούρλιαζαν» της Ανδρονίκης Γωγοπούλου


Άνοιξα το παράθυρο στη νύχτα
οι λέξεις ούρλιαζαν
και η ηχώ
έφτανε στ’ αυτιά μου
διαπεραστική.
Φράσεις ακατανόητες αμφίσημες
τρύπωναν στις σκέψεις μου
με έσχιζαν με τρόπο
βασανιστικό.
Λέξεις μου φωτιά
τρέχω ξοπίσω σας άσαρκη σκιά άπνοη
ικετεύοντάς σας
να με εναποθέσετε ανάμεσα σε ήχους και απόηχους
να με παρασύρετε σε αλλόκοτους χορούς
με Βάκχες και Κορύβαντες
μέσα από τα δάκρυά σας να με κάνετε ένα με τη γη μου.

Συλλαβίζω λέξεις ψάχνοντας αρχαίες προφητείες.
Εκλιπαρώ να ξεκλειδώσουν μυστικές φωνές
να μου αποκαλύψουν έναν κόσμο μαγικό
τον ουρανό με σχήματα αλλόκοτα
τη γη με οσμές φθινοπωρινής ανάσας
έναν κόσμο άδολο που δε ζητάει ανταλλάγματα.
Τον κυνηγώ
μα φεύγει
όλο φεύγει.
Και οι λέξεις είναι ανήμπορες να τον κρατήσουν πια...

Από το υπό έκδοση βιβλίο Ευτοπία, που πρόκειται να κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν.

 

Εμφανίσεις: 1364

«Το ποίημα για τον αναγνώστη» της Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν

«Το ποίημα για τον αναγνώστη» της Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν

μετάφραση: Αλεξάνδρα Αντωνακάκη

Τι μας κράτησε μακριά; Αν κοιτάξω στον καθρέφτη και αναρωτηθώ, τότε θα δω μια παραποιημένη μορφή, μια μοναχική γραφή και δεν θα με καταλαβαίνω πια ούτε εγώ η ίδια. Σε αυτή την απέραντη παγωνιά έπρεπε να αποξενωθούμε, παρά την ασίγαστη αγάπη; Σου ξεστόμισα ίσως φλέγοντα λόγια, καμένες, κακόγουστες, διαπεραστικές προτάσεις ή και ανούσιες, χωρίς λάμψη, σαν να ήθελα να εντείνω την αθλιότητά σου και να σε διώξω με το νου μου από τον κόσμο μου. Ήρθες βέβαια έχοντας εμπιστοσύνη, κάποιες φορές αδέξια, αξιώνοντας μια λέξη με όμορφα χρώματα, ακόμη και παρηγοριά ήθελες και εγώ δεν ήξερα να σε παρηγορήσω. Ούτε τα βαθυστόχαστα νοήματα είναι η δουλειά μου.

Αλλά μια ασίγαστη αγάπη για σένα δεν με εγκατέλειψε ποτέ και τώρα αναζητώ σε ερείπια και στους αιθέρες, στον παγωμένο άνεμο και στον ήλιο, τα λόγια για σένα που θα με ρίξουν ξανά στην αγκαλιά σου. Επειδή ο πόθος μου για σένα με αναλώνει.

Δεν είμαι κομμάτι υφάσματος, ούτε και φτιαγμένη από ρούχο που θα μπορούσε να καλύψει τη γύμνια σου, αλλά από το κράμα όλων των υλικών του κόσμου. Κι επιθυμώ να εκραγώ στις αισθήσεις σου και στο μυαλό σου, όπως οι φλέβες του χρυσού στη γη, να σε ποτίσω με φως και να λάμψεις, την ώρα εκείνη που η μαύρη φωτιά, η θνησιμότητα, θα ξεσπάει μέσα σου.

 

Εμφανίσεις: 1151

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr