«Μαρμαρωμένη Κύπριδα» του Αχιλλέα Κατσαρού

 «Μαρμαρωμένη Κύπριδα» του Αχιλλέα Κατσαρού


μνήμη Γιώργου Σεφέρη

 

Ι.

Ποιος ήλιος χώρεσε στα μάτια σου Σολωμέ Σολωμού;
Ποια κοχύλια έσκυψαν στο αυτί και σου ψιθύρισαν;
Τρελά αγάλματα γέμισε η σημαία.

 

Εμφανίσεις: 1791

Περισσότερα...

«Κατά της Ποίησης – μικρό ανθολόγιο» του Αποστόλη Ηλιόπουλου

«Κατά της Ποίησης – μικρό ανθολόγιο» του Αποστόλη Ηλιόπουλου


Με αφορμή στίχους του Λειβαδίτη και τον εορτασμό της Ημέρας Ποίησης

 

Θα με ξαναβρείτε στα ωραιότερα ποιήματα του άλλου αιώνα (…)
Τάσος Λειβαδίτης

 

Εμφανίσεις: 1401

Περισσότερα...

«Ζώα φυτά» της Δήμητρας Κατιώνη

«Ζώα φυτά» της Δήμητρας Κατιώνη


Δώσε ένα σχήμα 

Ανθρώπου, ζώου, δεν έχει σημασία. Πάρε ένα σχήμα. Να τελειώνουμε. Με μικρές εναέριες χειρονομίες, χάιδεψε το άγνωστο, μετά φύγε από εκεί. Πιο ακούνητο φυτό από τον άνθρωπο δεν υπάρχει. 

 

Εμφανίσεις: 1305

Περισσότερα...

Πέντε ποιήματα του Χρίστου Αντωνίου

Πέντε ποιήματα του Χρίστου Αντωνίου


Διαδραστική στάση

Σαν άνεμος σφυρίζεις στα παραθύρια μου
κι άλλοτε σαν αεράκι μου ψιθυρίζεις λέξεις
ζυγιασμένες
σαν τις κολόνες του Παρθενώνα.
Πάνω τους η ζωφόρος κι ο πέπλος της Αθηνάς
και στο αέτωμα παλεύουν πάντοτε οι Λαπίθες.

Αυτό που μου αξίζει συνήθως το διεκδικώ
κι αδύνατο να σ’ έχω μόνο σε φωτογραφίες.

 

Εμφανίσεις: 1382

Περισσότερα...

«Έξι χάικου» της Aσημίνας Ξηρογιάννη

«Έξι χάικου» της Aσημίνας Ξηρογιάννη


Κάνε τον χρόνο
που έχασες στίχο και
θα τον βρεις πάλι.

*

Η μνήμη χτίζει
τη ζωή, η λήθη την
υπονομεύει.

 

Εμφανίσεις: 1692

Περισσότερα...

«Η επίγνωση του φοίνικα» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου

 «Η επίγνωση του φοίνικα» του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου


Ι.

Και ξέρεις κάτι;
έσπασα.
Κάποτε είχα γράψει ψέματα
είμαι άτρωτος
αλλά άκου με λίγο:
έσπασα.
Πλέον έχω κάτι από την επίγνωση
του φοίνικα
το γεγονός ότι ανασταίνεται
δεν κάνει τίποτα μπροστά στην ανάμνηση
του κάθε φορά θανάτου του
των όσων προηγήθηκαν.
Η ζωή επανέρχεται
αλλά η μνήμη μένει.

 

Εμφανίσεις: 3360

Περισσότερα...

«Σαν άλλος Οιδίποδας» του Ηλία Γκρή

«Σαν άλλος Οιδίποδας» του Ηλία Γκρή


Ο Κρισναμούρτι στην Ακρόπολη
 

Την είδε απ’ το ξενοδοχείο με το πρώτο φως

ανηφόρισε στα Προπύλαια κοντο-στάθηκε με σέβας
ατενίζοντας
έπεσε στα γόνατα και φίλησε το χώμα

 

Εμφανίσεις: 1686

Περισσότερα...

«Η λύση του δέρματος» της Αντιόπης Αθανασιάδου

 «Η λύση του δέρματος» της Αντιόπης Αθανασιάδου


Ηλιακό πλέγμα

Είναι η ώρα για ένα ποίημα,
το ίδιο πάντα όταν τα φύλλα γυαλίζουν ενώ δε βρέχει
κι οι σκιές από τα κάγκελα του μπαλκονιού τεμαχίζουν μικρά σύννεφα

 

Εμφανίσεις: 1690

Περισσότερα...

«Πριόνια» της Γιολάντας Σακελλαρίου

«Πριόνια» της Γιολάντας Σακελλαρίου


Πριόνια

Η νύχτα τραμπαλίζεται
Σε απέραντη αιώρα από καπνό
Τ’ αηδόνια της μουσικά πριόνια
–Μελωδίες εφιαλτικές–
Κάνουν να τρέμει το θαμπό φεγγάρι του χειμώνα
Καπνίζουν σόμπες αυτοσχέδια τζάκια καμινάδες
Καπνίζουν τα μπαλκόνια
Τ’ ανοιχτά παράθυρα οι αυλές

Είναι που στον πάτο της κόλασης στην πόλη
Ρομαντικοί φτωχοδιάβολοι κρυώνουν

Πριονίζουν
Κλαριά μουριάς και νεραντζιάς στους δρόμους
Τραπέζια ξύλινα –άλλοτε γιορτινά–
Σερβάντες καρέκλες κρεβάτια – και τα παιδικά
(Στο πάτωμα θα κοιμηθούν αγκαλιασμένοι)

Πριονίζουν
Σαν από ιερή μανία αφιονισμένοι

Ξυλοπόδαρα ο ακροβάτης
Πατερίτσες η μαθήτρια με το σπασμένο πόδι
Μωρά τις κούνιες τους
Κονσόλες οι παλαιοπώλες
Το ξύλινο χέρι του ο ανάπηρος
(Παρ’ ολίγο το κοντάρι της σημαίας οι φαντάροι)

Πριόνια άγρια τριζόνια του χειμώνα
Πριονίζουν βαθιά∙ όλο και πιο βαθιά

Τραύματα φόβους ενοχές
Εικασίες ικεσίες διδαχές
Τους αρμούς τους δεσμούς τους θεσμούς
Τις δεσμεύσεις
Πριονίζουν
Τα όνειρα τρίζουν
Έτσι που τ’ όραμα γυμνό απόμεινε
Ίσως γλιτώσει ελπίδα

Η νύχτα τραμπαλίζεται
Σε απέραντη αιώρα από καπνό
Τ’ αηδόνια της μουσικά πριόνια
–Μελωδίες εφιαλτικές–
Κάνουν να τρέμει το θαμπό φεγγάρι του χειμώνα
Καπνίζουν σόμπες αυτοσχέδια τζάκια καμινάδες
Καπνίζουν τα μπαλκόνια
Τ’ ανοιχτά παράθυρα οι αυλές...

Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή Μουσικά Πριόνια


anna muchin photo

Φωτογραφία: Anna Muchin

Η Γιολάντα Σακελλαρίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Είναι λογοπεδικός. Σπουδές: Φιλοσοφική (Αθήνα), λογοθεραπεία (Παρίσι), διδακτορικό (ΔΠΘ). Ατομικές ποιητικές συλλογές της: Κάποιες φορές ένας θλιμμένος λύκος (Γαβριηλίδης, 2009), Αόρατο τρωκτικό (Γαβριηλίδης, 2013). Προσεχώς θα εκδοθεί η συλλογή της Μουσικά Πριόνια.

 

Εμφανίσεις: 1757

«Τραγούδια παρατεταμένης ακινησίας» της Έλενας Πολυγένη

 «Τραγούδια παρατεταμένης ακινησίας» της Έλενας Πολυγένη


Κυνηγοί

Η γη
σε θολωτά τοιχώματα
κρύβει το φεγγάρι·

τα χέρια τους χλωμά
παραμερίζουν άηχα
φύλλα του δάσους·

ησυχία· τα κλαδιά
με κοιτάζουν
χωρίς ανάσα.

 

Εμφανίσεις: 2319

Περισσότερα...

Δύο ποιήματα της Διώνης Δημητριάδου

Δύο ποιήματα της Διώνης Δημητριάδου


Το ύψος των περιστάσεων

Σφαγμένη λέξη,
με μια ρωγμή καλά κρυμμένη.
Όπως γέρνεις πάνω της και ψάχνεις
ίσα που διακρίνεται το σκίσιμο.
Το κοφτερό μαχαίρι δεν βρήκε εμπόδιο,
έτσι εισχώρησε βαθιά
και υποχώρησε η σάρκα υπάκουα.

Το ποίημα τώρα πρέπει
να σταθεί στο ύψος του.
Χώρο κατάλληλο να βρει
και άλλες λέξεις συναφείς
να δέσουνε το νόημα.

 Αλλιώς ούτε μια κηδεία της προκοπής
δεν θα γραφεί.

 

συντροφιά

το ποίημα δεν συντροφεύει
είναι κακή παρέα
σε οδηγεί σ’ ένα καθρέφτη
καθόλου παραμορφωτικό
ειλικρινή τελείως

το ποίημα μόνο συντροφεύεται
διαρκώς αναζητά μια αθώα ερμηνεία
γιατί η μοναξιά του είναι αφόρητη

όταν ακούς ψιθύρισμα του στίχου
είναι γιατί η λάμα βρήκε στόχο

προσοχή μονάχα
γιατί σε μαγγανεύει με γητειές
να είσαι εσύ
που θα τραβήξεις το μαχαίρι
απ’ τη βαθιά πληγή

 

Η Διώνη Δημητριάδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στην Αθήνα. Έχει εκδώσει ποιήματα και πεζά, γράφει κριτικά δοκίμια λογοτεχνίας και δημοσιεύει κριτικές βιβλίου σε λογοτεχνικά περιοδικά (διαδικτυακά και έντυπα). Διατηρεί στο διαδίκτυο το ιστολόγιο «Με ανοιχτά βιβλία».

 

Εμφανίσεις: 2040

Τρία ποιήματα του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου

Τρία ποιήματα του Χαράλαμπου Γιαννακόπουλου

Amour

Μου γύρισες την πλάτη και γδύθηκες
έτσι όπως γδύνονται 
όσοι γνωρίζουν την αφή του ροδοπέταλου
και πώς τρεμίζουν τα νερά του Αμούρ όταν φυσάει ο αέρας.

Κοίταξέ με, μου είπες,
καθώς κατευθυνόσουν με αργά βήματα προς το μπάνιο,
δεν σε ντρέπομαι!
μα εγώ σε κοιτούσα ήδη.

Το λευκό φουστάνι και το βρακάκι σου
που τ’ άφησες στο ξέστρωτο κρεβάτι
μού θύμισαν πως όσο κάναμε έρωτα
ακόμα τα φορούσες. 

 

Εμφανίσεις: 2134

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr