Εφτά ποιήματα της Μαρίνας Αρμεύτη
Εφτά ποιήματα της Μαρίνας Αρμεύτη

Εφτά ποιήματα της Μαρίνας Αρμεύτη

Λίλιθ

Ο μηρός
το αρχέγονο κύτταρο του πρωτόπλαστου
Ο κόκκυγάς μου
στρογγυλός
Και η φύση μου πεντασπόνδυλος
Ο λοβός του αυτιού μου μεγάλος
Ο θύμος αδένας μου λειτουργεί –ευτυχώς– ακόμα
Η μύγα της Μεσογείου
ίσως είναι ο προπομπός
της αναπηρίας της Παναγίας
Κι η θεών καθέδρα
σημείο φωτοχυσίας
σε κάποιον του σύμπαντος οργασμό
Η γεωφυσική περίμετρος
το χωροχρονικό προαύλιο μιας –ποιας–
αυτογνωσίας
Απολλώνιε Τυανέα ή Ιησού,
Γλυκιά μου Λίλιθ
Όταν το πρόσωπό σου φανεί
η ξύλινη Αφροδίτη
θα ντυθεί τις μεταξωτές νίκες των ανθρώπων.

 

…–…

 

Κουρελού

Πίσω κοιτάς
Μνήμες μπαλώνεις στην κουρελού σου
Πάνω της ξαπλώνεις
Δήθεν εκπέμπει μια ασφάλεια
Καθώς από γνωστό σου υλικό είναι καμωμένη
Κι όλα τα χρώματα που ράβεις
θαρρείς είναι δικά σου χρώματα
Λύπες, χαρές, ματαιώσεις
Έκτισαν –κομπάζεις– τον εαυτό σου
Κι ύστερα
Προσδοκίες μπαλώνεις στην κουρελού σου
Φανατικά υπέρ ονείρων και αναμονών τάσσεσαι
«Λες να είναι εφικτό;»
Και κρατάς για λίγο μετέωρο το βελόνι σου
Πόσο επιδέξια κατασπάραξες
το ευγενικό και ταπεινό σου «τώρα»
Με πόση σιγουριά το αγνόησες
για να επιδοθείς
στη συρραφή νεκρών παρόντων
που έγιναν μνήμες
ή επερχόμενων στιγμών
αμφιβόλου υπόστασης
απουσιάζοντας ουσιαστικά από τον ενεστώτα σου
Ετοιμάζεις προσεκτικά την κουρελού σου
Το σάβανο εν τέλει
μιας ζωής που δεν έζησες.

 

…–…

 

Χειμερινή παραλία

Ο ήλιος
ένα κέρμα, κορόνα ή γράμματα
στα φορτωμένα σύννεφα
Ο ήλιος
ασημένια κοιλιά ψαριού
σε μαύρο ουρανό
Κι η θάλασσα
μια γκρίζα γάτα
που ανασαίνει
στο σαλόνι
«Σαν φοβηθείς
Πίσω μην κοιτάξεις
Η νοσταλγία
Θα σου βγάλει τα μάτια
Και θα σου φορέσει
Τα δικά της»,
Σού ’παν τα κύματα
εκείνο το πρωί.

 

…–…

 

Κυπαρίσσι

Αλλού σε γύρευα ζωή
μα εσύ είχες κρυφτεί πίσω από το κυπαρίσσι
Δήθεν φοβόσουν τους ανέμους
Ήταν ριζωμένο αποκούμπι ο κορμός
Ύστερα σού ’φταιγε το φως
κι έψαχνες ίσκιους ψηλόλιγνους
για υπαρξιακές συζητήσεις καμωμένους
Έξω οι κάμποι σου έγνεφαν
Στάχυα οι χαρές, χαμόγελα
Άλλαζαν σχήμα οι ορίζοντες
Σου φάνηκε πιο σίγουρο το κυπαρίσσι.

 

…–…

 

Ανοιχτοί λογαριασμοί

Ήθελε να έγραφε
ένα ποίημα αιχμηρό
Να διαπερνά τις συνειδήσεις
σε ακριβή ψευδαίσθηση
θωρακισμένες
Ήθελε να γράψει ένα μακρόσυρτο ουρλιαχτό
Όπως της μάνας της
εκείνο το πρωινό
Να διαρρήξει τα τύμπανα των ανυποψίαστων
Να σπάσει τους καθρέφτες
Ήθελε να φτιάξει μια σάρισα λέξεις
για τραύμα διαμπερές στο πλευρό των υπαιτίων.
Τη βλέπω συχνά
Έχει τις έγνοιες της
Τις λίστες των υπεραγορών
Δυο χελιδόνια στα μαλλιά
κι έναν πατέρα διάτρητο να αιμορραγεί
κάμποσα χρόνια πριν
Έχει το σπίτι της
Λουλούδια στο μπαλκόνι
κι ένα βουνό απέναντι
Διάτρητο να αιμορραγεί
κάμποσα χρόνια τώρα.

 

…–…

 

Ευτυχία

Σύμφωνα με τους δείχτες της οικονομίας
ήταν σε καλή θέση
Παράθυρο με θέα
Κοντά στη θάλασσα
Για να ’χουν διέξοδο τα ρέοντα
των τραυμάτων λάφυρα
Γι’ αυτό
κάθε που ξημέρωνε
κοκκίνιζαν τα νερά
και κάθε που βράδιαζε επίσης
Στριμώχνονταν οι λέξεις της
στη σφιγμένη σιαγόνα
όπως οι πρόσφυγες στην προκυμαία
Σύμφωνα με τις στατιστικές
θα έπρεπε να ήταν ευτυχισμένη.

 

…–…

 

Μήνις

Σε βλέπω που μακραίνεις
στο δρόμο που θα σου δείξει
το πιο καλό σου βλέμμα
Και κάνω ν’ αρπάξω
τα βήματα που θα κάνεις μακριά μου
Μόνη
όπως η γεμάτη σελήνη
θα σβήνω τα αστέρια άθελά μου
Μόνη
όπως η θάλασσα η αγριεμένη
θα πνίγω τους ταξιδιώτες
εν αγνοία μου
Και κανείς Θεός να μην έρθει
να μου κρύψει σαρκοβόρο φυλαχτό στο μαξιλάρι
Όχι
Δεν έζησα για την αγάπη την ανιδιοτελή
Πλήρωσα τις στιγμές μου στους αιώνες.

 

Η Μαρίνα Αρμεύτη γεννήθηκε στις 25.1.1974 στη Λεμεσό. Είναι κόρη της Χριστίνας Πατσαλίδου και του Ανδρέα Αρμεύτη, ο οποίος δολοφονήθηκε στις 16.6.1974 από την ΕΟΚΑ Β΄. Αποφοίτησε από το ΑΠΘ, το τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών της Φιλοσοφικής σχολής και έκανε μεταπτυχιακό στη δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Ζει και εργάζεται στη Λευκωσία ως φιλόλογος στη Μέση εκπαίδευση από το 1997. Είναι μέλος της Tεχνικής Eπιτροπής Παιδείας. Δημοσιεύει άρθρα στην κυπριακή εφημερίδα Πολίτης και ποιήματα στο κυπριακό λογοτεχνικό περιοδικό Άνευ και στο λογοτεχνικό περιοδικό της Κοζάνης Παρέμβαση. Στίχους της έχουν μελοποιήσει ο Νίκος Παπάζογλου, ο Αντώνης Μιτζέλος, ο Γιάννης Ιωάννου. Είναι μητέρα δυο παιδιών.

Τα παραπάνω ποιήματα είναι από την ποιητική συλλογή Ο κύριος ιππόκαμπος που θα κυκλοφορήσει στις 20 Απριλίου από τις εκδόσεις Φίλντισι.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Αφιέρωμα στο ‘‘Αλητόσκυλο’’» της Άννας Αχμάτοβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Όλοι εμείς εδώ οι γλεντζέδες, οι άσωτοι,δεν καλοπερνάμε αντάμα!Στους τοίχους πουλιά και λουλούδιανοσταλγούν τον ουρανό. Καπνίζεις με μαύρη πίπα,παράξενος ο καπνός από πάνω της.Φόρεσα φούστα στενή,να φαίνομαι πιο...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Γ. Σ. Αλεξάνδρου

Η σκάλα Ανέβαινε σκαλιά.Ύστερα κατέβαινε.Πηδούσε και πίσω πάλι.Σε μια σκάλα. Σε θέα κοινή.Κοιτούσαν.Ρωτούσαν.Tι κάνει; Μα τα σκαλιά ήταν πλήκτρα.   …–…   Πρωτομαγιά Αρχές του μήνα. Κι η τσέπη νεκρή. Και να σου πω...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Ακούστε» του Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Ακούστε!Αφού κάποιος ανάβει τ’ αστέριαδε σημαίνει ότι σε κάποιον χρειάζονται;Δε σημαίνει ότι κάποιος θέλει να υπάρχουν;Δε σημαίνει ότι αυτές τις φτυσιέςκάποιος τις ονομάζει μαργαριτάρια; Και,...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: