Τρία ποιήματα της Μάγδας Τσιρογιάννη

Τρία ποιήματα της Μάγδας Τσιρογιάννη

ΑΝΘΟΦΟΡΙΑ

Το ποίημα καρπός πάνω στο δέντρο

μου φαίνεται στης γνώσεως το κέντρο

η φλούδα του πεντάμορφη και θεία

και μέσα ωριμάζει η αιτία        

                    

Στη χλόη δωρεάν δημιουργία

ζουζούνια, εντομάκια, συμφωνία

η ποικιλία πριν αποφασίσει

μορφές όταν δοκίμαζε η φύση

                

Σαν πίνακας του Κλιμτ μες στο σιτάρι

τα κόκκινα τα πέταλα με χάρη

και τα φορούν τετράφυλλες ζουζούνες

στικτές εδώ κι εκεί οι παπαρούνες

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Της γιορτινής ημέρας η τιμή

μεγάλη, οι ανθοί αμυγδαλέας

τη στοιχειώνουν, στη Σαρακοστή

την Καθαρή, με τ’ όνομα της νέας

ζωής όπου θα φέρει Πασχαλιά

όνειρο που στολίζεται κι ανθίζει

πετάει στα λουλούδια με σειρά

η μέλισσα τριγύρω ζουζουνίζει

κι εγώ τον   θησαυρίζω το ρυθμό

άρρητο στα ρουμάνια και στους λόγγους

το χτύπο της καρδιάς ευλογητό

στους πρώιμους της αίσθησης τους φθόγγους

ΠΑΠΑΡΟΥΝΕΣ

Θα ‘θελα τώρα για τις ανεμώνες    

την ομορφιά, το χρώμα τους να πω        

κι οι παπαρούνες, τόσες οι εικόνες

στης άνοιξης λιβάδι ποθητό

στα νυφικά τα φλάμπουρα λειμώνες    

στα κόκκινα που βάφονται πλαγιές

ερωτικά πώς παίζουν χελιδόνες              

στα σύννεφα διαβαίνοντας σκιές

στα τρυφερά τα φύλλα κατεβαίνουν      

και γράφονται οι όγκοι καθαροί

τα χώματα οι πέτρες ανασαίνουν              

μες στο γαλάζιο στέφονται βουνοί

τρελές οι παπαρούνες, τα ζουζούνια      

τον ήχο στροβιλίζουν στο σκοπό

ανοίγει η τροχιά, λικνίζει η κούνια        

μετέωρο ψηλά το λογικό

τρέπεται στην πλαγιά και ως τα βάθη    

αιμάτινη σοδιάζεται θωριά

αμύθητη πορφύρα όπου σπάθη              

χέρι κι αν κόψει, πέταλα λεπτά

πανάλαφρα ψιλά μεταξωτά                    

αδύνατον μπουκέτο να κρατήσει

στα χέρια, στο στεφάνι, στα μαλλιά        

εφήμερη τους δόθηκε η ζήση

σε ύπερο σφιχτό που στριμωχτούς        

σαν ξεραθούν οι σπόροι τους σκορπίζει

και στήμονες κατάμαυρους ορίζει        

ο νόμος που στους κύκλους τους γραφτούς

της χλώρης ζωντανό βλασταίνει μνήμα

της μοίρας όπου στέφεται το θύμα              


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Άδηλον τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Πόσο με πληγώνουν οι Κούροι αυτοί που εγκαταλείφθηκαν γιατί ράγισανΠόσο μου βαραίνουν τα μάτια Δεν είναι άγνοια Ανοησία ή ντροπή Είναι που ξέρω καλά Πως αυτά τα ξαπλωμένα αγάλματα Έδειχναν Πολύ...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER