«Είκοσι επτά σπαράγματα» του Κώστα Καναβούρη

Λευκό.

Λευκότερο δε γίνεται.

Μια λέξη δίπλα του το καταστρέφει.

Οι χαρές έρχονται,

τις λύπες τις διαλέγεις.

Επί των κυμάτων μπορεί να είναι εύκολο.

Επί των γραμμάτων δεν είναι.

Άραγε το σύμπαν είναι αυτοφυές

όπως μια παπαρούνα;

Κλειδί ερήμου ο κάθε κόκκος

Ενός λεπτού σιγή. Για πάντα.

Προχωρούσε διαρκώς ο θάνατος·

εγώ σ’ ερωτευόμουν κι εκείνος ήξερε τι έκανε.

Δεν υπάρχει τίποτα χωρίς το τίποτα.

Για να μη θυμάμαι πάει να πει πως έφταιξα.

Ακριβές είναι το απέραντο.

Όπως ένας κίονας με λίγο χαμομήλι

στον ήλιο της ανοίξεως.

Ερείπια φωτιάς.

Είδα το σώμα της γυμνό

και πλήρωσα με το κεφάλι μου.

Αν βγεις απ’ το κορμί, σε περιμένει θάνατος

κι αν μείνεις μέσα, φτώχεια· δεν έχει θάνατο εκεί.

Είναι λάθος ο αντίλαλος.

Άλλο κορμί έπρεπε να μου επιστρέψει.

 

Θέλω το κορμί μου.

Το θέλω από το χέρι σου.

Κοιμήθηκα μέσα στο πρόσωπό μου.

Αντίο.

Έζησα όπως ήθελα· και λυπάμαι γι’ αυτό.

Με βλέπει ο σκύλος κι αλυχτάει.

Κατάλαβε πριν θυμηθώ.

Μη γυρίσεις, είναι ο Τρακλ· και πλησιάζει.

Τα τραγούδια που άκουσα, θρησκεύονται στα χιόνια.

Πόσα πουλιά αντιστοιχούνε στον καθένα;

Συμπεραίνω βροχή ημιτονίων· καιρός σας είναι.

Πόσα λιοντάρια στη ζωή μου

ω και πόσα στάχυα στη ζωή σας.

Φωσφορίζουμε μες στην αλήθεια

τη δεύτερη φορά.

Η πρώτη σε προδίδει.

(Τα πρώτα είκοσι επτά σπαράγματα από την ανέκδοτη συλλογή με τίτλο Έσπασε)

Ο Κώστας Καναβούρης γεννήθηκε στην Καβάλα το 1955. Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές, ένα βιβλίο με αφηγήματα, ένα θεατρικό και ένα με δημοσιογραφικά σημειώματα.
Εργάζεται στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και συνεργάζεται με την Αυγή της Κυριακής.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Άδηλον τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Πόσο με πληγώνουν οι Κούροι αυτοί που εγκαταλείφθηκαν γιατί ράγισανΠόσο μου βαραίνουν τα μάτια Δεν είναι άγνοια Ανοησία ή ντροπή Είναι που ξέρω καλά Πως αυτά τα ξαπλωμένα αγάλματα Έδειχναν Πολύ...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER