«Τραγούδια παρατεταμένης ακινησίας» της Έλενας Πολυγένη
Φωτογραφία: Αλέξιος Μάινας

«Τραγούδια παρατεταμένης ακινησίας» της Έλενας Πολυγένη

Κυνηγοί

Η γη
σε θολωτά τοιχώματα
κρύβει το φεγγάρι·

τα χέρια τους χλωμά
παραμερίζουν άηχα
φύλλα του δάσους·

ησυχία· τα κλαδιά
με κοιτάζουν
χωρίς ανάσα.

 

Πιθανότητα μιας συνομιλίας

Φανερώνεται όπως τα
δάκρυα
που λάμπουν στο πλακόστρωτο.

Μέσα τους ανοιγοκλείνει
η αίσθηση του φωτός.

Διακρίνεται μια βουβή,
ημιτελής χειρονομία
προς Κάποιον –
προς Οποιονδήποτε.

Ώσπου να χαθεί.
Να παραδοθεί
–ολοκληρωτικά–
στην επικράτεια
του τσιμέντου.

 

Αποστάσεις

Κέρινα θραύσματα.
Κομμάτια πηχτής σήψης.
Αποδοκιμάζουν την Ύπαρξη
κι ό,τι κι αν καίει μαζί της.
Πάλαι ποτέ φλόγες.
Παραμένουν πιασμένα απ’ την ύλη,
γαντζωμένα σφιχτά
στο ύστερό τους τέλος.

Τα μάτια Του ανοίγονται
τόσο Μακρινά
τόσο Μεγάλα και Κενά
όσο το Διάστημα

 

Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή Δευτερόλεπτα των ζωντανών στιγμών.

 

Η Έλενα Πολυγένη γεννήθηκε στην Πάτρα το 1979. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές, πιο πρόσφατη Η χώρα των παράδοξων πραγμάτων (Το Κεντρί, 2014). Είναι απόφοιτη του εργαστηρίου ποίησης του Ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος και του Τμήματος Λογοτεχνικής Μετάφρασης του ΔΙΕΚ Αμαρουσίου. Προσεχώς θα εκδοθεί η συλλογή της Δευτερόλεπτα των ζωντανών στιγμών.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Άδηλον τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Πόσο με πληγώνουν οι Κούροι αυτοί που εγκαταλείφθηκαν γιατί ράγισανΠόσο μου βαραίνουν τα μάτια Δεν είναι άγνοια Ανοησία ή ντροπή Είναι που ξέρω καλά Πως αυτά τα ξαπλωμένα αγάλματα Έδειχναν Πολύ...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER