Γλυκύπικρον αμάχανον ορπετόν

 

ΙΒΥΚΟΣ

Ο Έρως πάλι, τρυφερά κοιτώντας

κάτω απ’ τα σκοτεινά του βλέφαρα,

με χίλια μάγια στ’ άπειρα

της Κύπριδος τα δίχτυα με πετάει.

Τρέμω καθώς επέρχεται, σαν πάλαι αθλοφόρος

ίππος που στα γεράματα σε άρμα ταχύ

άθελα τον εζέψανε και μπήκε στον αγώνα.

*

Την άνοιξη θάλλουν οι κυδωνιές, το ρέμα

των ποταμών ως τις ποτίζει, εκεί

στον άγιο κήπο των Παρθένων.

Την άνοιξη το κλήμα, κάτω

από κλαδιά σκιερά, βλασταίνει,

γεμίζει φύλλα τρυφερά και άνθη.

Μόνο ο δικός μου έρωτας στιγμή δεν ξαποσταίνει.

Βοριάς φυσά της Κύπριδος, θρακίσιος,

από αστραπές πυρπολημένος, ερεβώδης,

και με σκληρή μανία, αλύπητος, σαλεύει

συθέμελα τα λογικά μου.

ΑΛΚΑΙΟΣ

Μισώ τον Έρωτα. Γιατί στ' αγρίμια δεν επέρχεται βαρύς

και στην καρδιά μου βέλη ρίχνει; Ποιο το κέρδος,

θεός αυτός, έν’ άνθρωπο να πυρπολεί; Ποιον άθλο τάχα

μέγα κερδίζει λεηλατώντας μου τον νου;

ΠΛΑΤΩΝ

Είμαι μήλο. Σ' αγάπησε κάποιος και με ρίχνει σε σένα.

Πες το «ναι», βρε Ξανθίππη, μαραινόμαστε ήδη κι οι δυο μας.

ΒΙΩΝ

Επιτάφιος Αδώνιδος (απόσπασμα)

Ο θρήνος της Αφροδίτης

Μη φεύγεις, Άδωνή μου,

κακότυχε Άδωνή μου, μείνε να σε δω στερνή φορά,

να σ' αγκαλιάσω και τα χείλη μου στα χείλη σου να σμίξω.

Σήκω για λίγο, Άδωνη, ύστατο δωσ’ μου φιλί.

φίλα με όσο το φιλί σου είναι ακόμα ζωντανό,

απ' την ψυχή σου την πνοή στο στόμα μου να πάρω,

στα σωθικά μου να χυθεί,

ν' αρμέξω τη γλυκιά σου αγάπη, να ρουφήξω

τον έρωτα και να φυλάξω τούτο το φιλί

σαν να 'σαι εσύ, Άδωνή μου, μια και φεύγεις,

μου φεύγεις, Άδωνη, μακριά, για τον στυγνό

και άγριο βασιλιά Αχέροντα κι εγώ η μαύρη

ζω, μαζί σου να ’ρθω δεν μπορώ, θεά κι ας είμαι.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Άδηλον τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Πόσο με πληγώνουν οι Κούροι αυτοί που εγκαταλείφθηκαν γιατί ράγισανΠόσο μου βαραίνουν τα μάτια Δεν είναι άγνοια Ανοησία ή ντροπή Είναι που ξέρω καλά Πως αυτά τα ξαπλωμένα αγάλματα Έδειχναν Πολύ...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER