Tρία ποιήματα της Γιώτας Αργυροπούλου

Tρία ποιήματα της Γιώτας Αργυροπούλου

I

Δεν ξέρω πού θαφτήκανε οι πλάνητες
ανέστιοι νεκροί
οι πνιγμένοι.

Κανένας ξύλινος σταυρός δεν θα δηλώνει
τη βάσανό τους επί γης
και τον απελπισμένο διάπλου των υδάτων.
Όταν τους συλλογίζομαι απάτριδες
με τα μωρά στην αγκαλιά
μες στου Αιγαίου τα νερά πνιγμένους
μου ’ρχονται στο μυαλό
τα κατ’ αγρούς μοναχικά οστεοφυλάκια της Ανάφης,
τα μνημόρια.
Διάσπαρτα στις βουνοπλαγιές, μες στα χωράφια
σε τοποθεσίες περίοπτες
εκεί θα τους φαντάζομαι θαμμένους.

Φαντασία ένοχη, για τούτο γενναιόδωρη
να τους προσφέρει μετά θάνατον
αυτήν την καλοσύνη.

II

Δεν ξέρω πού θαφτήκαν τα παιδιά.
Εγώ θα τα φαντάζομαι
–θα έδιναν την άδεια για αυτό οι αρχαιολόγοι–
στο αρχαίο βρεφικό νεκροταφείο της Αστυπάλαιας
που ανασκαμμένο κείτεται στην πλαγιά Κυλίνδρα
στις παρυφές της Χώρας της περίοπτης.
Σε αυτό το φόντο κάποτε φωτογράφισα μια μαυροφόρα
να κατεβαίνει προς τη θάλασσα καβάλα γυναικεία στο γαϊδούρι της.
Εδώ, σε αυτό το ιερό της προστάτιδας του τοκετού Αρτέμιδος Λοχίας,
εγχυτρισμένα θάφτηκαν, για να ’χουν αίσθηση της μήτρας της μητέρας τους,
σε ταφές επάλληλες μες στους αιώνες
κάπου 3.500 μωρά της Μεσογείου.
Ας γίνει εδώ λοιπόν στη Χώρα της Αστροπαλιάς
με το τραγουδισμένο κάστρο
ακόμη μία ταφή βρεφών της Μεσογείου
μια νοερή έστω ταφή.

Και μία μαυροφόρα, Άρτεμις Λοχία ή Ειλείθυια,
καβάλα γυναικεία στο γαϊδούρι της
από το δρόμο θα περνά
θα τα θρηνεί εις τους αιώνες.

ΙΙΙ

Δεν είχαν δει ποτέ τη θάλασσα
μικρά παιδιά με ονόματα ασυνήθιστα
φωνήεντα ανοιχτά
στην άκρη εκεί στην αμμουδιά
γίναν μαύρα λουλούδια.

Μην ξανανθίσεις θάλασσα
μ’ ενός παιδιού το σώμα

Να ’χεις ερατεινά νερά
να ανασκιρτούν οι έφηβοι
ο ήλιος του μεσημεριού
να εξαχνώνει τη δροσιά τους.

Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή Διά Σίκινον, Φολέγανδρον, Ανάφην, Αμοργόν, εκδόσεις Gutenberg.

Σημείωση: Οι στίχοι Μην ξανανθίσεις θάλασσα/ μ’ ενός παιδιού το σώμα είναι από τη συλλογή ποιημάτων της Τασούλας Καραγεωργίου Τι γίναν οι μαστόροι;, εκδόσεις Γαβριηλίδη.

H Γιώτα Αργυροπούλου γεννήθηκε στους Κωνσταντίνους Μεσσηνίας. Σπούδασε Φιλολογία στην Αθήνα και εργάζεται στη Μέση Εκπαίδευση. Ζει στην Καλαμάτα. Έχει εκδώσει τις συλλογές ποιημάτων: Τοιχογραφία της άνοιξης, Καστανιώτης 1998, Νερά απαρηγόρητα, Πλανόδιον 2004, Τοιχογραφία της άνοιξης (συμπληρωμένη έκδοση), Μεταίχμιο 2006, Διηγήματα, Μεταίχμιο 2010, Ποιητών και Αγίων Πάντων, Μεταίχμιο 2013. Ανέκδοτα ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά έντυπα και ηλεκτρονικά. To 2010 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την ποιητική συλλογή Διηγήματα με το βραβείο «Γ. Αθάνας», ενώ η συλλογή Ποιητών και Αγίων Πάντων ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα ισπανικά, τα γερμανικά και τα ουγγρικά.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Σημείωμα που βρέθηκε πάνω σε τραπέζι της οδού Ντέσπερε» της Χλόης Κουτσουμπέλη

Όταν διαβάσεις το σημείωμα αυτό. Αγαπημένε, το ξεκαθαρίζω ευθύς. Υπήρξες αφοπλιστικά αθώος. Ποτέ δεν έπιανες το υπονοούμενο. Όταν έγνεφα ναι, εσύ προέβλεπες βροχή, όταν προκλητικά σε κοίταζα στα...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER