Τρία ποιήματα του Δημήτρη Χ. Φωτόπουλου

Τρία ποιήματα του Δημήτρη Χ. Φωτόπουλου

Διαδοχικοί συνειρμοί

Όλα ήταν τόσο όμορφα στη διάνοιά μου,
συλλογισμοί, επιτομές
και συνειρμοί διαδοχικοί.

Οι διαγνώσεις μου ήταν ακριβείς,
διέκρινα το άσπρο από το μαύρο
το πυρ από τον άνεμο
το πετούμενο από το έρπον
το θήλυ από το άρρεν,
το αβάκιό μου γεμάτο ρούνους και σφήνες,
αριθμούσα με βότσαλα και διάβαζα beth.

Μα ξαπλωμένος καθώς ήμουν
ανάμεσα στα στάχυα -
εγώ, ένας έπηλυς στην άνοιξη
στρίβοντας το τσιγάρο και κοιτάζοντας
τα ακροδάχτυλα των ποδιών μου -
απευθύνθηκαν στη διάνοιά μου τα όνειρα
οι πελαργοί
οι ώριμοι καρποί
και της σελήνης το κόκκινο νερό.

Με ζύγωσαν και με πυροβόλησαν,
με πήραν τα σκάγια στο μέτωπο και από τις οπές
φύτρωσαν ζουμπούλια.
Τώρα μοσχομυρίζω ανάμεσα στα χρώματα
άτεγκτος και αφράτος.

Στις Ώρες, που κοιτούν αμίλητες,
μήνυσα:
στρώστε τραπέζι, αφικνούμαι.

Τις οίδε;

Έφτασα αργά, ήμουν ο τελευταίος.
Στάθηκα και κοίταξα.
Η νύχτα σφηνωμένη στ’ ακροκέραμα, πλάι στην κουκουβάγια,
τ’ αστέρια στίγματα ασημί, τα δέντρα μαύροι στύλοι.
Το σπίτι.
Το πέτρινο σπίτι.
Περπάτησα και μπήκα.
Οι παλιωμένες σανίδες έτριξαν κάτω από τα βήματά μου.
Γύρω από το μακρύ τραπέζι ψυχές.
Πρόσωπα.
Και πάνω τους να αιωρούνται επιρρήματα όπως
Παλαιόθεν, οίκαδε, ενθάδε...
Έλα κοντά άκουσα από στόματα βουβά.
Πλησίασα, πάτησα στην καρέκλα, ξάπλωσα ανάσκελα ανάμεσά τους
στο μακρύ τραπέζι με ανοιγμένα τα σωθικά
σαν ένας Ρέμπραντ του καιρού μου, έκθετος στο μάτι του παρατηρητή
και είδα
τα μελιτζανί παράθυρα, τα μαύρα κάγκελα, το λιμπί.
Είδα την πικροδάφνη, τον ιβίσκο, την ανθισμένη κυδωνιά.
Είδα μαστέλα, κόσες, το σφαγμένο χοιρινό.
Είδα λαδούσες, το δυόσμο και τις πορτοκαλιές.
Είδα σαμάρια, τις κόφες, τα μπαούλα.
Και είδα από το ανοιχτό παράθυρο το σεληνόφωτο να εφορμά
και να χαράζει ανεξίτηλα στον απέναντι τοίχο τις λέξεις
Τις οίδε;

Κύμα
Σαν κύμα έρχεσαι
επάνω μου
και όταν φεύγεις μένει η αρμύρα
στο πρόσωπο καθώς και στην ψυχή μου.

Ο Δημήτρης Χ. Φωτόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο της Λουντ στη Σουηδία και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στις ΗΠΑ. Ταξίδευε από μικρός, καθώς ο πατέρας του εργάστηκε σε ελληνικές πρεσβείες σε χώρες της Ευρώπης. Το 2015 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων Το πέταγμα του φλαμίνγκο από τις εκδόσεις ΑΙΩΡΑ.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER