Τρία ποιήματα του Κώστα Χωρεάνθη
Τρία ποιήματα του Κώστα Χωρεάνθη

Τρία ποιήματα του Κώστα Χωρεάνθη

Πενθούν πνεύμα

Γνώση πικρή καθημερνή
πουλί στου κυνηγού το μάτι
δρομάκηδες τυφλοί στενοί
χωρούν το βήμα του σακάτη.

Παίζουν τ’ ανήξερα παιδιά
κι ολημερίς κλωτσούν τη μοίρα
κρατούνε αταίριαστα κλειδιά
έξω απ’ της άρνησης τη θύρα.

Της γης το πρόσωπο σπαθί
μες στου πελάγου τον καθρέφτη
πού είν’ οι φρουροί που έχουν στηθεί
για του προσώπου μας τον κλέφτη;

Αρχάγγελος με τα φτερά
πενθεί και σκύβει βαρυμένα
θλίψη πικρότερη η λαλιά
τα χαμογέλια δάκρυα ξένα.

1954

Το άστρο του Μπεζούρο*

Λάμπει τ’ αστέρι του Μπεζούρο
του Φτωχολέοντα το σπαθί
το θόλο σκίζοντας το σκούρο
του θεού η γύμνια να φανεί.

Και βάφει το αίμα του Μπεζούρο
την πλάση που έχει λυτρωθεί
κι είναι στη σάρκα μαύρο μούρο
που τ’ ωριμάζουν οι ουρανοί.

Οι λαοί σηκώνουν τον Μπεζούρο
στον ώμο αρχάγγελο σπαθί
της δικαιοσύνης τροβαδούρο
του κόσμου που έχει αναλωθεί.

Και λάμπει το άστρο του Μπεζούρο
ώσπου να μεταμορφωθεί
του θεού το πρόσωπο το σκούρο
και φως καθάριο να φανεί...

31 Οκτωβρίου 1975
*Ύστερα από ξαναδιάβασμα του βιβλίου του Χόρχε Αμάντο Νεκρή Θάλασσα

Φίλοι των ανέμων

Ο ξένος τόπος πάντα μου φέρνει στο νου τα φιλικά μου πρόσωπα
σαν υποφέρουνε στις τέσσερις γωνιές της οικουμένης.
Δεν ξέρω πώς, αλλά θαρρώ μια σκέψη
που περιφέρεται στα κύματα,
αξίζει περισσότερο απ’ όλα τα κοχύλια των ανέμων
κι η ποίηση περιδινείται αδέσποτη πολλές φορές,
κυριαρχημένη από το σχήμα του ανεπίτρεπτου
και του περαστικού.
Τι να σου κάμει ένα σώμα άρρωστο
και μ’ όλη του τη σκέψη και μ’ όλο του το πνεύμα,
όταν δεν βοηθάει ο στεναγμός.
Τι να ζητήσεις από τον άρρυθμο καιρό και τον σακάτη,
που άλλο δεν κάνει παρά
να σε χτυπάει κατάμουτρα με τα σκληρά του δεκανίκια.
Λένε πως είναι όλα μέσα σ’ αυτό το άθλιο παιχνίδι,
που καλεστήκαμε άξαφνα να παίξουμε απροετοίμαστοι,
ανίδεοι, απροστάτευτοι.
Φίλοι μου των ανέμων,
σας καλώ κι αποζητώ τη συντροφιά σας,
το υπομονετικό χαμόγελό σας,
γεμάτο από την πίκρα της ζωής,
γεμάτο από την αγωνία
γι’ αυτό που περιμένεις και δεν σου έρχεται.
Δώσε μου το αίνιγμα της ευφωνότερης γραφής
για να μπορέσω να περάσω
από τα ράμφη στις φτερούγες των πουλιών.
Κάποτε θα παρηγορηθούμε μ’ αυτό που τώρα
ούτε καν υποψιαζόμαστε.

Βούλα, Νοέμβρης του ’92

Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή Λόγια Σιωπής, που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Σ.Ι. Ζαχαρόπουλος.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Αγναντεύοντας μια βουερή θνητότητα» του Ζαχαρία Σώκου

Στενό παπούτσι μνήμη Κωστή Παπαγιώργη Γράφω ποιήματα Κωστή,μη με μαλώνεις,για άδεια καθίσματα μα δεν πειράζει,έτσι κι αλλιώς στις συντροφιέςμαζί γελάνεχώρια κλαίνε χρόνια τώρα,στενό παπούτσι μου χτυπάει τη μνήμηλιγνό φιδάκι...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Το έγραψε στο δέρμα» του Δημήτρη Δημητριάδη

Σύντομα Τα δάκρυα στάζουν μολύβιπέφτουν με κρότο στα γόνατακι όπως με κλαίει, του γελώκι όπως με ντύνει το μικρό κοστούμι του χαϊδεύω το μέτωποαφήνω τον άνεμο να μας σηκώσει πάνω από τον τόπο...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«So long, Marianne – Ποιήματα στη Μαρία» του Σταύρου Σταυρόπουλου

I. Και μετά ήρθες ξανάΚαι αγκάλιασεςΕκείνες τις νεκρές ώρεςΜε μια πυρκαγιά αδιάσειστηΤότε άλλαξαν πολλά πράγματα Τα χρώματα έγιναν ετικέτες χρυσούΟ αναπνευστήρας έσπασεΚαι από μια μεγάλη οθόνηΣτο νότιο μέρος...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: