«Τι ήξεραν και με βάφτισαν Ιωάννη;» του Γιάννη Πλαχούρη

«Τι ήξεραν και με βάφτισαν Ιωάννη;» του Γιάννη Πλαχούρη

η πόλη συνέχιζε την ιστορία με την βροχή
Βασ. Μπατζόγλου, «Μεταίχμιο Γ’»

Πέρασε χθες από εδώ καταιγίδα
Άφησε ανθρώπινη μοναξιά.
Τα ίχνη τα ’πιε ο ποταμός. Οι μάρτυρες;
Βρήκαν το ριζικό τους.
Κάποιους φύτεψε φύκια στον βυθό
άλλους τούς πήγε ως τον γιαλό,
χόρτασε η άμμος.

Ο Ήλιος συνένοχος, σήμερα, λάμπει.
Φόρτωσε τα λάθη στα πάθη του φεγγαριού.

Ζέστη πηχτή, καμιά συμπόνια, χαύνωση
μέρα παρούσα μες στην απουσία της.

Μόνο τα πουλιά υπάρχουν πάντα
λοξά πετάγματα σε γκρίζο και δένδρα,
εικόνες και κελαηδίσματα, αθάνατα
για ν’ απαντούν στην κλειδωμένη γλώσσα
πού πάνε οι αγάπες μας.

Ένα γαρίφαλο είχα, τελευταίο φίλο. 

Το κοιτούσα στον πηγαιμό του.
Τσακισμένη γραμμή, ανθός στον βούρκο 
που ακόμα κι εγώ σε λίγο δεν θα θυμάμαι
πόσα πολλά πρωινά τον είδα
αρχή και τέλος της διαδρομής
άρωμα δίπλα στο σκαλοπάτι μου
διασπώντας τον κύκλο του χώματος. 

Ο θάνατος ζει όσο κρατάνε οι μνήμες.
Τις κοιτάζω που έρχονται. 

Παράμερα στέκουν, ορφανές και ξένες
μες στα παλιά που απλωμένα στεγνώνουν στα σχοινιά τους 
πόθοι, νομίσματα, σεντόνια, συμφορές.

Πίστεψα έφυγαν οριστικά,
Σαλώμη πόλη με ξεγέλασε, τα πέπλα έγδυσε,
κέρδισε δυο λεπίδες πορφύρα και μιαν άβυσσο,
στρόβιλος πέφτει επάνω στο σινί, ήδη γυμνή,
δαγκώνει, λιώνει, καίγεται,
με παίρνει, μ’ έχει
διαμελισμένο έρωτα, άψυχη σάρκα
κι ολοδικό της ρίγος τα νεκρά φιλιά μου. 

 

Ο Γιάννης Πλαχούρης γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα από πατέρα Ηπειρώτη (Τετράκωμο – Τζουμέρκα) και μάνα Μικρασιάτισσα (Αϊβαλί). Εργάστηκε στη δημοσιογραφία (ημερήσιος και περιοδικός Τύπος, ραδιόφωνο) σε διάφορες θέσεις. Έχει γράψει και δημοσιεύσει ποίηση (έντεκα συλλογές), μυθιστόρημα (Ανυπόταχτος), τέσσερα παραμύθια, Καραγκιόζη (Ο Καραγκιόζης και ο Νικοτσάρας), τις σατιρικές Ιστορίες του κυρίου Λαμόγιου, χρονογραφήματα, κριτικές προσεγγίσεις και παρουσιάσεις για το έργο και τα βιβλία πολλών δημιουργών. Ποιήματα και παραμύθια του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, πολωνικά, ρουμάνικα, ουγγρικά, τουρκικά. Υπήρξε συνεργάτης, κατά καιρούς, σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά (ΚΛΠ, Έρευνα, Μανδραγόρας, Εξώπολις, Περίπλους κ.ά.) και ιστοσελίδες (diastixo, fractal, artpress). Πέρασε και από τον συνδικαλισμό (ΠΟΕΣΥ, ΕΣΠΗΤ, Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών). Συμμετείχε επίσης στις διοικήσεις διαφόρων πολιτιστικών φορέων (Αετοπούλειο, ΔΕΠΑ Χαλανδρίου, Κέντρο Μικρασιατικού Ελληνισμού Δήμου Νέας Ιωνίας).

 

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα.

 

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER