Δύο ποιήματα της Μάσα Καλέκο

Δύο ποιήματα της Μάσα Καλέκο

μετάφραση: Αλεξάνδρα Αντωνακάκη

 

Ο ΕΡΗΜΙΤΗΣ

Τον κυνήγησαν με πέτρες.
Χαμογελούσε μες στον πόνο του.
Ήθελε μόνο να είναι, όχι να φαίνεται.
Δεν αφουγκράστηκε κανείς την καρδιά του.

Δεν άκουσε κανείς το κλάμα του.
Έφυγε για την έρημο.
Τον κυνήγησαν με πέτρες.
Έχτισε με αυτές το σπίτι του.

 

ΑΠΟΓΡΑΦΗ

1
Σπίτι δίχως σκεπή
παιδί δίχως κρεβάτι
τραπέζι δίχως ψωμί
αστέρι δίχως φως.

2
Ποτάμι δίχως προβλήτα
βουνό δίχως σκοινί
πόδι δίχως παπούτσι
φυγή δίχως προορισμό.

3
Σκεπή δίχως σπίτι
πόλη δίχως φίλο
στόμα δίχως λέξη
δάσος δίχως άρωμα.

4
Ψωμί δίχως τραπέζι
κρεβάτι δίχως παιδί
λέξη δίχως στόμα
προορισμός δίχως φυγή.

 

Η Mascha Kalѐko γεννήθηκε το 1907 στην πόλη Schidlow (σημερινό Chrzanow) της Πολωνίας και πέθανε το 1975 στη Ζυρίχη. Είναι μία από τις σημαντικότερες γερμανόφωνες ποιήτριες εβραϊκής καταγωγής. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 ακολουθεί τη λογοτεχνική σκηνή του Βερολίνου και συναναστρέφεται με διάσημους ποιητές, όπως τον Έριχ Κέστνερ (Erich Kästner) και την Έλσε Λάσκερ-Σούλερ (Else Lasker-Schüler). Η συλλογή της Λυρικό τετράδιο στενογραφίας (Lyrisches Stenogrammheft) γνωρίζει το 1933 μεγάλη επιτυχία, όμως λογοκρίνεται από τους εθνικοσοσιαλιστές και καταλήγει στη μαύρη λίστα της ανεπιθύμητης λογοτεχνίας. Το 1938 μεταναστεύει στη Νέα Υόρκη και το 1966 εγκαθίσταται στο Ισραήλ. Η ποίησή της εκφράζει σε έναν πολύ εύθραυστο τόνο ποικίλα συναισθήματα, τυπικά για την ποίηση στην εξορία, όπως μελαγχολία, αποξένωση, λύπη και αγάπη. Το ποιητικό της έργο υπηρετεί τη λεγόμενη «ποίηση της χρησιμότητας» (Gebrauchslyrik), δηλαδή ποιήματα που καθρεφτίζουν την καθημερινή ζωή. Ένας από τους πιο γνωστούς στίχους του έργου της αποδεικνύεται προφητικός: «Θα μείνω σιωπηλή, όμως το τραγούδι μου θα συνεχιστεί».

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Ο Μαγιακόφσκι το 1913» της Άννας Αχμάτοβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Δεν σ’ ήξερα στη δόξα σου,θυμάμαι μόνο τη θυελλώδη άνθησή σου,αλλά, ίσως, σήμερα να έχω το δικαίωμαεκείνες τις μακρινές ημέρες να θυμάμαι.Πώς δυνάμωναν στους στίχους σου οι ήχοι,και νέες φωνές...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Ένα ποίημα της Μαρίνας Τσβετάγεβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη   Άτιτλο Να πάλι το παράθυροπου πάλι δεν κοιμούνται.Ίσως κρασί να πίνουνείσως να κάθονται έτσι.Ίσως απλά τα χέρια τους οι δυο να μη χωρίζουν.Το κάθε σπίτι, φίλε μου,έχει τέτοιο παράθυρο. Ω εσύ παράθυρο της νύχτας!Βουή...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Γιώργου Γκανέλη

Ονοματοδοσία Κάποια λευκή νύχταολόκληρος ο κόσμοςθα γίνει μια συρραφήτου υποσυνείδητουένα αερόστατο θλίψηςψηλά στην ανυπαρξία Μπαίνοντας στην άνοιξηείναι φρικτό να μην ακούς πουθενά το όνομά σουωστόσο όταν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: