«Κάλυκες χωρίς άνθη» (πέντε ποιήματα) του Αλέξιου Μάινα

«Κάλυκες χωρίς άνθη» (πέντε ποιήματα) του Αλέξιου Μάινα

 

ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΚΑΛΛΩΠΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΣΤΕΡΝΑ
(2η εκδοχή)

Εικόνες που λέγονται.

Το χρυσόψαρο
θα ’ταν
φλουρί
στα τετράγωνα
νερά
της σιωπηλής
παγόδας.

Ο κισσός (ο κόσμος) 
θα ’ταν απλώς
κισσός.

 

ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΕΡΙΑ

(στην Μ., πρώτο φθινόπωρο)

Τα λευκά δέντρα του κήπου
σαν μέρες
που πέρασα νοσταλγικά.
Η επιφάνεια
κοντά σου.
Αναμονή ή αλλιώς
γεωλογία.
Όλο το απόγευμα
ένα ελάχιστο ανασήκωμα
ινδιάνικης φούστας.

Έτσι, όταν λέω καρδιά
εννοώ την έκθεση
των πελμάτων. 

Άκρα και πρόσωπο
άκρως  
ομοιόμορφα
μοιρασμένα  
μερίδια
ευθύνης.

 

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΥΛΕΣ
(2η εκδοχή)

Εγκλεισμός σε σημείο.

  Όταν μικρύνει ο καιρός και κοπούν τα φύλλα τι μένει;
  Τα κλαδιά.
  Κι αν κοπούν τα κλαδιά και πέσουν;
  Ο κορμός.
  Κι αν σπάσει ο κορμός;
  Οι ρίζες.
  Κι αν τις ξεριζώσει κανείς;
  Τότε τα κυνηγόσκυλα πηγαινοέρχονται στον αέρα χωρίς να
σταματούν να ψάχνουν.

 

ΠΥΛΑΔΗΣ

Είμαστε μόνοι,
λέει ο Ορέστης και με φιλά,
πόσο φοβερά μόνοι
είμαστε.

 

[Από την ανέκδοτη συλλογή Κάλυκες χωρίς άνθη – Αποφατική ποίηση]

Ο Αλέξιος Μάινας (γεν. 1976, Αθήνα) σπούδασε Φιλοσοφία στη Βόννη και δουλεύει ως μεταφραστής. Βιβλία του: Το περιεχόμενο του υπόλοιπου (Γαβριηλίδης, 2011), Το ξυράφι του Όκαμ (Μικρή Άρκτος, 2014).

Φωτό εικαστικού: Αλέξιος Μάινας


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER