«Κάλυκες χωρίς άνθη» (πέντε ποιήματα) του Αλέξιου Μάινα

«Κάλυκες χωρίς άνθη» (πέντε ποιήματα) του Αλέξιου Μάινα


ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΞΥΛΙΝΗ ΠΟΡΤΑ

(2η εκδοχή)

Κίνηση χαμηλών θάμνων.

Σκοτεινιάζει
ή σκοτείνιασε
ή θα σκοτεινιάσει.
Δηλαδή
αϋπνία ή λάσπη με πέτρες.

Σπίτια από τοίχο.
Κυρτά φώτα που ρίχνονται
στο φράχτη 
και χάνονται πριν φτάσουν
το έδαφος.

Σκόρπιες πέτρες.
Πέτρες δίπλα σε
τσίγκο.
Το αδέσποτο ψάχνει
στα σκουπίδια.

Ό,τι έγινε
θα μείνει και για τους δυο μας  
ασαφές.

 

ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΚΑΛΛΩΠΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΣΤΕΡΝΑ
(2η εκδοχή)

Εικόνες που λέγονται.

Το χρυσόψαρο
θα ’ταν
φλουρί
στα τετράγωνα
νερά
της σιωπηλής
παγόδας.

Ο κισσός (ο κόσμος) 
θα ’ταν απλώς
κισσός.

 

ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΕΡΙΑ

(στην Μ., πρώτο φθινόπωρο)

Τα λευκά δέντρα του κήπου
σαν μέρες
που πέρασα νοσταλγικά.
Η επιφάνεια
κοντά σου.
Αναμονή ή αλλιώς
γεωλογία.
Όλο το απόγευμα
ένα ελάχιστο ανασήκωμα
ινδιάνικης φούστας.

Έτσι, όταν λέω καρδιά
εννοώ την έκθεση
των πελμάτων. 

Άκρα και πρόσωπο
άκρως  
ομοιόμορφα
μοιρασμένα  
μερίδια
ευθύνης.

 

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΥΛΕΣ
(2η εκδοχή)

Εγκλεισμός σε σημείο.

  Όταν μικρύνει ο καιρός και κοπούν τα φύλλα τι μένει;
  Τα κλαδιά.
  Κι αν κοπούν τα κλαδιά και πέσουν;
  Ο κορμός.
  Κι αν σπάσει ο κορμός;
  Οι ρίζες.
  Κι αν τις ξεριζώσει κανείς;
  Τότε τα κυνηγόσκυλα πηγαινοέρχονται στον αέρα χωρίς να
σταματούν να ψάχνουν.

 

ΠΥΛΑΔΗΣ

Είμαστε μόνοι,
λέει ο Ορέστης και με φιλά,
πόσο φοβερά μόνοι
είμαστε.

 

[Από την ανέκδοτη συλλογή Κάλυκες χωρίς άνθη – Αποφατική ποίηση]

Ο Αλέξιος Μάινας (γεν. 1976, Αθήνα) σπούδασε Φιλοσοφία στη Βόννη και δουλεύει ως μεταφραστής. Βιβλία του: Το περιεχόμενο του υπόλοιπου (Γαβριηλίδης, 2011), Το ξυράφι του Όκαμ (Μικρή Άρκτος, 2014).

Φωτό εικαστικού: Αλέξιος Μάινας


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Σημείωμα που βρέθηκε πάνω σε τραπέζι της οδού Ντέσπερε» της Χλόης Κουτσουμπέλη

Όταν διαβάσεις το σημείωμα αυτό. Αγαπημένε, το ξεκαθαρίζω ευθύς. Υπήρξες αφοπλιστικά αθώος. Ποτέ δεν έπιανες το υπονοούμενο. Όταν έγνεφα ναι, εσύ προέβλεπες βροχή, όταν προκλητικά σε κοίταζα στα...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER