«Κάλυκες χωρίς άνθη» (πέντε ποιήματα) του Αλέξιου Μάινα
«Κάλυκες χωρίς άνθη» (πέντε ποιήματα) του Αλέξιου Μάινα

«Κάλυκες χωρίς άνθη» (πέντε ποιήματα) του Αλέξιου Μάινα

 

ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΚΑΛΛΩΠΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΣΤΕΡΝΑ
(2η εκδοχή)

Εικόνες που λέγονται.

Το χρυσόψαρο
θα ’ταν
φλουρί
στα τετράγωνα
νερά
της σιωπηλής
παγόδας.

Ο κισσός (ο κόσμος) 
θα ’ταν απλώς
κισσός.

 

ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΕΡΙΑ

(στην Μ., πρώτο φθινόπωρο)

Τα λευκά δέντρα του κήπου
σαν μέρες
που πέρασα νοσταλγικά.
Η επιφάνεια
κοντά σου.
Αναμονή ή αλλιώς
γεωλογία.
Όλο το απόγευμα
ένα ελάχιστο ανασήκωμα
ινδιάνικης φούστας.

Έτσι, όταν λέω καρδιά
εννοώ την έκθεση
των πελμάτων. 

Άκρα και πρόσωπο
άκρως  
ομοιόμορφα
μοιρασμένα  
μερίδια
ευθύνης.

 

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΟΥΛΕΣ
(2η εκδοχή)

Εγκλεισμός σε σημείο.

  Όταν μικρύνει ο καιρός και κοπούν τα φύλλα τι μένει;
  Τα κλαδιά.
  Κι αν κοπούν τα κλαδιά και πέσουν;
  Ο κορμός.
  Κι αν σπάσει ο κορμός;
  Οι ρίζες.
  Κι αν τις ξεριζώσει κανείς;
  Τότε τα κυνηγόσκυλα πηγαινοέρχονται στον αέρα χωρίς να
σταματούν να ψάχνουν.

 

ΠΥΛΑΔΗΣ

Είμαστε μόνοι,
λέει ο Ορέστης και με φιλά,
πόσο φοβερά μόνοι
είμαστε.

 

[Από την ανέκδοτη συλλογή Κάλυκες χωρίς άνθη – Αποφατική ποίηση]

Ο Αλέξιος Μάινας (γεν. 1976, Αθήνα) σπούδασε Φιλοσοφία στη Βόννη και δουλεύει ως μεταφραστής. Βιβλία του: Το περιεχόμενο του υπόλοιπου (Γαβριηλίδης, 2011), Το ξυράφι του Όκαμ (Μικρή Άρκτος, 2014).

Φωτό εικαστικού: Αλέξιος Μάινας


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Ένα ποίημα της Μαρίνας Τσβετάγεβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Κάποιος από πέτρα, άλλος από πηλό,μα εγώ ασημώνομαι και λάμπω!Δουλειά μου η παραπλάνηση, εγώ είμαι η Μαρίνα.ΕΓΩ, φθαρτός θαλασσινός αφρός. Κάποιος από πηλό, ο άλλος από σάρκα– γι’...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Το μπλοκάκι του ποιητή»* της Τασούλας Καραγεωργίου

Στον Τίτο Πατρίκιο Ήτανε τότε που ένα ρίγος τον κυρίευσε–φόβοςμην αποκαλυφθούν τα μυστικά χαράγματα–κι ένιωσεν αίφνης –καθώς διάβαινε την πύλη–σαν να σαλέψανε τα βλοσυρά ανάγλυφα λιοντάρια στο υπέρθυροκαι σαν να...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Δύο ποιήματα της Ανδρονίκης Γωγοπούλου

Άθικτα όνειραΑκουμπούν στην αγκαλιά μου φοβισμένα τα όνειρά μουΕγώ τα δένω σε δεμάτια Τα κρύβω σε ερήμων εφήμερα ποτάμια Τα θάβω σε κρυφά νερά της άμμουΤα ψάχνω σε μέρες άνυδρες Τα όνειρά μου...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: