Πέντε ποιήματα του Βαγγέλη Ευαγγελίου

ΟΛΙΓΑΡΚΗΣ
Στον Γιάννη Βαρβέρη

Στον πληθυντικό δε μίλησα ποτέ σε άνθρωπο. Δεν είχε να κάνει με την ευγένεια. Έχει να κάνει με την ψευδαίσθηση. Πώς γίνεται ένα δέντρο να το βλέπεις δάσος; Τη μονωδία να τη φωνάζεις χορωδία; Ξέρω να διακρίνω το πλήθος. Να διακρίνω το μεγάλο αριθμό προσώπων ανάμεσα σε μία μάσκα. Το πλήθος έχει μέσα του το ήθος. Και ως ανήθικος θα σας μιλώ στον Ενικό.

Ο ΣΩΣΙΑΣ ΤΩΝ ΣΤΙΓΜΩΝ
Στον Οδυσσέα Ελύτη

To βασικό μου πλεονέκτημα είναι πως με θεωρείτε νεκρό τις νύχτες. Το βασικό μου μειονέκτημα είναι πως σας θεωρώ ζωντανούς κάθε στιγμή. Τρώω κατά καιρούς κουτόχορτο, αλλά γενικά είμαι σαρκοφάγος. Το ότι τρώω κουτόχορτο, ναι, με κάνει κανίβαλο. Το ότι εσείς δεν έχετε σάρκα, τι σας κάνει; Δεν κάνω έρωτα σε κρεβάτια. Φοβάμαι την τεράστια απόσταση που έχουν από τον ουρανό. Γι' αυτό προτιμώ τα σύννεφα. Δένομαι συναισθηματικά με τα άψυχα! Όπως με το παραδείγματος χάριν και το συν τοις άλλοις. Άλλωστε πίσω από μία άψυχη αυλαία υπάρχουν άνθρωποι έτοιμοι να δώσουν την ψυχή τους. Δεν πιστεύω στον Θεό, διότι μέσα σε μία ολόκληρη μέρα μπορώ να συναντήσω πολλούς. Πιστεύω, λοιπόν, στους Θεούς. Ερωτεύομαι στιγμές για να τις σκοτώσω αργότερα.

ΕΚΤΑΦΗ ΟΥΡΑΝΩΝ
Στην Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Θα σου ξεθάψω ουρανούς από ικανοποίηση. Από ανάγκη για ζωή κι από ζωής ανάγκη. Θα σου ξεθάψω ουρανούς που κρύβω από πιτσιρικάς. Σαν τα σκυλιά τα κόκαλα• σαν το εγώ το είναι. Σαν το νερό κοχύλια• σα μάνα το παιδί της απ' τους κατακτητές. Θα σου ξεθάψω ουρανούς με σύννεφα από χώμα. Να 'χεις για γλάστρα το μυαλό, για λίπασμα εμένα. Θα σου ξεθάψω ουρανούς• γέρους, σοφούς, ομορφονιούς που ψάχνουνε για ταίρι. Που για ταλέντο έχουν ψιθυριστούς ψιθύρους. Γύρω από σένα πάντα θα κάνουν όλο γύρους. Θα σου ξεθάψω ουρανούς που δε γεννήθηκαν ακόμα• μα περιμένουν στη σειρά να αλλάξουνε τον κόσμο• σαν τα χαμόγελα τη μέρα• σα ρίζες μες στην πόλη και σαν καλές ειδήσεις που γράψαν οι ανθρώποι. Για να φτάσεις ουρανούς, απ' τα μάτια πάρε χρώμα, και για να γεμίσει ο νους, φίλα με γλυκά στο στόμα.

ΟΣΟ ΖΕΙΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ
Στον Γιάννη Κοντό

Δεν έχω παιδικές μνήμες. Επειδή μεγάλωσα ανάποδα. Με θυμάμαι μεγάλο να μικραίνω σιγά σιγά. Πρώτα πέθανα και ύστερα γεννήθηκα. Σκαρφαλωμένος στη Σοφία με τα κλαδιά ετοιμόρροπα. Εξωτερικά ήμουν παιδί. Εσωτερικά, ένα λιοντάρι με μαγκούρα. Έψαχνα αυτό που δεν είχα χάσει. Επειδή το είχαν χάσει οι άλλοι. Άνοιγα εσωτερικές καταπακτές κρυφά από τους ουρανούς σας. Και πάντα έβρισκα το ίδιο. Στιγμές που θα με σκότωναν. Όσο ζεις πεθαίνεις. Αυτό κάποτε με φόβισε. Τόσο πολύ, που με άνοιξα να δω τι έχω μέσα μου. Να ξέρω τι θα χάσω όταν πεθάνω νέος. Βρήκα πολλές λέξεις. Με ανάγκασαν να γίνω ποιητής. Τις μάζεψα όλες κι έφυγα. Για εκεί που θ' αγαπούσα και κάποιον άλλον εκτός από μένα. Βρήκα ένα δέντρο τεράστιο και ανέβηκα με τη γλώσσα. Και κάπου εκεί στο βάθος είδα εσένα, πιο όμορφο από ποτέ. Ήθελες να σε ακολουθήσω πίσω στα ηλικιωμένα μου χρόνια. Τότε που ο μπαμπάς μού είχε πάρει ποδήλατο από το στέρημά του. Με τις λέξεις μου στον ώμο σου σε έβλεπα να φτάνεις στο θάνατο. Όσο ζεις πεθαίνεις κι εσύ αυτό το ζούσες ήδη. Όλοι αυτοί οι τεράστιοι κορμοί γύρω σου ήξερες πως θα γίνουν χαρτί μια μέρα, για σένα! Για να διαβάζουν τα ποιήματά σου αυτοί που όσο ζουν πεθαίνουν. Τι πιο ποιητικό να πεθάνεις από ένα ποίημα που δε γράφτηκε για σένα.

Ο Βαγγέλης Ευαγγελίου νιώθει αμηχανία όταν τον ρωτούν με τι ασχολείται. Τους στέλνει στην προσωπική του ιστοσελίδα και τους λέει να απαντήσουν οι ίδιοι. Ο ίδιος, κάποιες φορές, δηλώνει ποιητής. Όχι ακριβώς αυτός. Αλλά το ποιώ(ν) του. www.vaeva.gr

Εικαστικό: ατελιέ diastixo.gr ©

 

Τα σχόλια σας  

#1 Σοφία Πολίτου - Βερβ 19-03-2015 11:24
Τον Βαγγέλη Ευαγγελίου τον γνώρισα μέσω διαδικτύου, μέσα από έναν ¨διαγωνισμό" ποίησης, που ο ίδιος είχε διοργανώσει, πριν μερικά χρόνια, Εκτιμώ απεριόριστα τη δουλειά του, την παρουσία του, θαυμάζω την ποιότητα και αισθητική της ηλεκτρονικής προβολής του, την ευαισθησία του, τον εύστοχο σουρρεαλισμό του. Είναι φορές που αισθάνομαι σαν να είμαστε μακρινά αδέρφια. Το κάθε αδέρφι με τα χαρίσματά του, αλλά, με τις ίδιες συγκινησιακές ρίζες, να επικοινωνούν γόνιμα, αόρατα και εξ αποστάσεως.
Πολύ χαίρομαι με τα "πέντε ποιήματά" του.
Με Εκτίμηση,
Σοφία Πολίτου - Βερβέρη
Παράθεση

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Άδηλον τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Πόσο με πληγώνουν οι Κούροι αυτοί που εγκαταλείφθηκαν γιατί ράγισανΠόσο μου βαραίνουν τα μάτια Δεν είναι άγνοια Ανοησία ή ντροπή Είναι που ξέρω καλά Πως αυτά τα ξαπλωμένα αγάλματα Έδειχναν Πολύ...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER