ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ της Elzbieta Stüdemann

ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ της Elzbieta Stüdemann

**

Η λέξη ελευθερώνω
από την υποχρέωση στην κυριολεξία;
Το περιοριστικό
καθαρή έννοια,
της στενότητας της σύμβασης
στη δύσπνοια της αντικειμενικότητας

αν αποθηκεύει μόνο μια αλήθεια
και ως κριτήριο
για την αλήθεια η απολογία σου ισχύει...

Επειδή το τραπέζι για το οποίο μιλάς
ποτέ δεν θα είναι ένα τραπέζι
αλλά αυτό που βλέπω...

Το τραπέζι μου από το παράθυρο, όπου
στηρίζω το κεφάλι σαν άγρυπνος φρουρός
και ικετεύω τη μέρα
τελικά να έρθει...

**

Αν είχα την πείνα να έρθω πιο κοντά
ο κόσμος στη σκέψη μου θα διαχωριζόταν
στα όρια της μνείας
διαποτίζοντας την ψυχή στην εργασία
– να εισάγω τις λέξεις
όπως οι εγκαταλειμμένες κατοικίες
που αερίζονται με δική τους αναπνοή.
Από τους ξεθωριασμένους τοίχους
ζωγραφίζω εικόνες
σαν να είναι φευγαλέες εντυπώσεις.

Παραμένει σε κάθε λέξη
ένα κομμάτι του εαυτού μου
ώστε ο κόσμος να είναι πάντα
εντός του εύρους της εμπειρίας μου;

Όταν λέω ότι είναι νύχτα
την ακούω προσεκτικά μέχρι
που αποτυπώνεται στη σιωπή των τριζονιών,
ευωδιά λεπτή από μολόχα,
αισθάνομαι την καλοκαιρινή ζέστη της ημέρας
που εξακολουθεί να φέρει την ουσία μέσα της.

Όταν λέω το φεγγάρι είναι εκεί,
– το παρατηρώ,
όπου φαίνεται το πιο λαμπρό.
Όταν λέω: το σπίτι,
ξέρω πώς είναι,
να είσαι στο σπίτι σου,
ταπεινός για την τύχη σου.

Όταν λέω: Αγάπη
– σκέψου κάτι που ποτέ δεν σβήνει
κάτι που δεν πρέπει ποτέ να λείπει, όπως το νερό
το ψωμί, ο αέρας και το φως...

Η Elzbieta Stüdemann γεννήθηκε το 1949 στην Πολωνία και από το 1974 ζει στη Γερμανία, όπου εργάζεται ως καθηγήτρια της πολωνικής γλώσσας σε πανεπιστήμιο. Ποίησή της έχει δημοσιευτεί σε διάφορες ανθολογίες.

Εικαστικό: Asleep της Εύης Τσακνιά

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Η αυτοβιογραφία μου» της Ελένης Χωρεάνθη

Γεννήθηκα στο Λυκοχώριμικρό χωριό –Προσήλια– Αγία Βαρβάρα τώρασε μια πλαγιά του όρους Παναιτωλικού Είδα το λυκαυγές και το λυκόφωςτον απέραντο αγνάντεψα μαγικόκαθάριο κόσμοτα χρόνια της αθωότητας...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Στον σκύλο του Κατσάλοφ»* του Σεργκέι Γεσένιν

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη   Δώσ’ μου, το πατουσάκι σου για γούρι, Τζιμ,τέτοια πατούσα πουθενά δεν είδα.Κάτω απ’ το φεγγάρι πάμε ν’ αλυχτήσουμε στον ήσυχο, γλυκό καιρό… Καλό και ξακουστό το αφεντικό σου.Πολλοί πάνε στο σπίτι...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: