ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 

ΚΑΡΤΕΡΙ
Τη νύχτα καρτερούσα το θάνατο.
Κι ύστερα ονειρεύτηκα εμένα
πως περπατούσα στο δωμάτιό μου
αλλά δεν ήμουν βέβαιη
ότι ήμουν ζωντανή.
Αν είχα πεθάνει
πώς θα το ήξερα;
Αφού δεν θα είχα ξυπνήσει
για να το μάθω.
Μπορεί αυτή που περπατούσε
στο δωμάτιό μου
να ήταν η ανάμνησή μου
σε κάποια της επιστροφή.

 

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ ΔΕΝ ΕΠΕΣΕ
Βαριά καρδιά, βαθιά ψυχή, μαύρη ζωή, λευκή φυλή.
Άσπρα δόντια, άσπρες πατούσες, άσπρες ανάστροφες χεριών, μαύρη φυλή.
Φροντίδες πολλές, σκοτούρες φριχτές για μια άσπρη ζωή
καλύτερη από τη χτεσινή.
Τρουμπέτες γυαλιστερές, καινούργιοι ρυθμοί, ζωηροί χοροί
να ξεπεράσουνε με τη μαυρίλα τους σαν θύελλα βουερή
το άσπρο τους εφιαλτικό, βασανιστικό όνειρο.
Νέα Υόρκη, πολύχρωμη, βουερή, πολύμορφη γεννήτρα,
σε πνίγουν τα παιδιά σου.
Σκάβουνε τα σωθικά σου και τους περνάνε σιδερένιες γραμμές,
που σε σχίζουν από την ανατολή στη δύση
Τρυπάνε τα σπλάχνα σου για να στεριώσουνε μέσα τους βαθιά
πανύψηλους σιδερένιους ουρανοξύστες
κι αυτοί με τις κορφές τους σου τρυπάνε τον ουρανό τη μέρα
και με τα φωτερά τους παράθυρα σου κρύβουν τ' άστρα τη νύχτα.
Ποτέ δεν θα λευτερωθείς από τους θορύβους σου
από το τρέξιμο της ζωής πάνω στα πολύκοσμα πεζοδρόμιά σου.
Οι αναστεναγμοί σου από το βάρος που σηκώνεις στις πλάτες σου
δεν ακούγονται.
Φωνάζουν οι άνθρωποί σου δυνατά
και δεν ακούνε το στεναγμό σου
τη δικιά σου φωνή τη σκέπασε το αχ της ανθρώπινης βιάσης.
Ο ήλιος σου στη δύση του είναι κόκκινος
και στην ανατολή του ασημένιος.
Το φεγγάρι σου είναι κίτρινο
και κολυμπάει στα ποτάμια σου
τις μοναχικές του αχτίδες.

Εικαστικό: ατελιέ diastixo.gr ©


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER