ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

 

ΚΑΡΤΕΡΙ
Τη νύχτα καρτερούσα το θάνατο.
Κι ύστερα ονειρεύτηκα εμένα
πως περπατούσα στο δωμάτιό μου
αλλά δεν ήμουν βέβαιη
ότι ήμουν ζωντανή.
Αν είχα πεθάνει
πώς θα το ήξερα;
Αφού δεν θα είχα ξυπνήσει
για να το μάθω.
Μπορεί αυτή που περπατούσε
στο δωμάτιό μου
να ήταν η ανάμνησή μου
σε κάποια της επιστροφή.

 

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ ΔΕΝ ΕΠΕΣΕ
Βαριά καρδιά, βαθιά ψυχή, μαύρη ζωή, λευκή φυλή.
Άσπρα δόντια, άσπρες πατούσες, άσπρες ανάστροφες χεριών, μαύρη φυλή.
Φροντίδες πολλές, σκοτούρες φριχτές για μια άσπρη ζωή
καλύτερη από τη χτεσινή.
Τρουμπέτες γυαλιστερές, καινούργιοι ρυθμοί, ζωηροί χοροί
να ξεπεράσουνε με τη μαυρίλα τους σαν θύελλα βουερή
το άσπρο τους εφιαλτικό, βασανιστικό όνειρο.
Νέα Υόρκη, πολύχρωμη, βουερή, πολύμορφη γεννήτρα,
σε πνίγουν τα παιδιά σου.
Σκάβουνε τα σωθικά σου και τους περνάνε σιδερένιες γραμμές,
που σε σχίζουν από την ανατολή στη δύση
Τρυπάνε τα σπλάχνα σου για να στεριώσουνε μέσα τους βαθιά
πανύψηλους σιδερένιους ουρανοξύστες
κι αυτοί με τις κορφές τους σου τρυπάνε τον ουρανό τη μέρα
και με τα φωτερά τους παράθυρα σου κρύβουν τ' άστρα τη νύχτα.
Ποτέ δεν θα λευτερωθείς από τους θορύβους σου
από το τρέξιμο της ζωής πάνω στα πολύκοσμα πεζοδρόμιά σου.
Οι αναστεναγμοί σου από το βάρος που σηκώνεις στις πλάτες σου
δεν ακούγονται.
Φωνάζουν οι άνθρωποί σου δυνατά
και δεν ακούνε το στεναγμό σου
τη δικιά σου φωνή τη σκέπασε το αχ της ανθρώπινης βιάσης.
Ο ήλιος σου στη δύση του είναι κόκκινος
και στην ανατολή του ασημένιος.
Το φεγγάρι σου είναι κίτρινο
και κολυμπάει στα ποτάμια σου
τις μοναχικές του αχτίδες.

Εικαστικό: ατελιέ diastixo.gr ©


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Άδηλον τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Πόσο με πληγώνουν οι Κούροι αυτοί που εγκαταλείφθηκαν γιατί ράγισανΠόσο μου βαραίνουν τα μάτια Δεν είναι άγνοια Ανοησία ή ντροπή Είναι που ξέρω καλά Πως αυτά τα ξαπλωμένα αγάλματα Έδειχναν Πολύ...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER