ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Ιβάν Γκολ

ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ του Ιβάν Γκολ

 

ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
Πόσοι και πόσοι στις νυχτερινές κάμαρες μέσα
δεν ξεστρώνουν με τα εύθραυστα χέρια τους
τα μολυβένια σεντόνια

Τυφλό το μάτι του εκκρεμούς
η μοναξιά
κρέμεται από το σπανιολέτο
και το παντζούρι
χτυπάει σάμπως λαβωμένου άγγελου φτερούγα

Όσοι δεν κοιμούνται περιμένουν
περιμένουν τον άνεμο
του κόσμου το τέλος περιμένουν

Αχ να και η αυγή με χρώματα σμέουρου:
τη στυφή ξαναπαίρνει η ζωή γεύση του αίματος

 

ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ
Τελευταίο βλέμμα
εκκολαπτήριο πάνω από την πόλη
τόσο μακριά και τόσο κοντά
είσαι άραγες εσύ το άστρο το μεγαλύτερο
ή η κάμαρα η πιο μικρή
που μένει ξάγρυπνη στη γη;

Είσαι κόσμος πύρινος
στα εξεγερμένα ποτάμια
στα όρη τα φλεγόμενα
από τις απαρχές των αιώνων;

Είσαι η στενή σοφίτα
όπου η μοναδική της λάμπα φέγγει
την ωχρή κεφαλή που έχει σκύψει
φοβισμένη πάνω απ' τη λευκή σελίδα;

Άστρο συμπάντειο
που μίκρυνες κι έγινες ανθρώπειο
ο διαβάτης που περνά σε χαιρετάει.

 

Ο ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΗΣ
Εφύτεψα κομήτες
και των άστρων έσπειρα τον σπόρο
στους παρθένους αγρούς

Με αερόλιθους έχτισα το σπίτι μου
και είδα απ' τον φεγγίτη μου
τον κόσμο να γυρνάει γύρω μου

Ήπια το τονωτικό κρασί της μεσημβρίας
και στης σημύδας τα κλαδιά έψησα
τους υπέροχους κορυδαλλούς της
καρυκευμένους με καρδούλες μπουμπουκιών

Τα λιβάδια ξερνάνε την ψυχή
οι λιποθυμισμένες παπαρούνες σκορπάνε το αίμα τους
φυλλορροεί το ρόδο των ανέμων
και οι κόκκινες πέστροφες αυτοκτονούν όντας αιχμάλωτες

Από παλιά περίμενα την πιο μεγάλη μέρα
όπου των αστεριών ο θερισμός
θα μ' έφερνε θεός να γίνω

Ήδη όμως σκληραίνουν τα χέρια μου
αδειάζουν τα μάτια μου
σαπίζουν τα δόντια μου
και η γη τη σκόνη της αλέθοντας γυρίζει πάντα

Ο Yvan Goll (1891-1950) είναι μοναδική περίπτωση μεγάλου ποιητή σε δύο γλώσσες, καθώς έγραψε υπερρεαλιστικά ποιήματα στα γαλλικά και εξπρεσιονιστικά ποιήματα στα γερμανικά. Στα ελληνικά κυκλοφορούν μεταφράσεις των έργων του φιλοτεχνημένες από τον Ε.Χ. Γονατά και τον Δ.Π. Παπαδίτσα.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Ένα ποίημα της Μαρίνας Τσβετάγεβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Κάποιος από πέτρα, άλλος από πηλό,μα εγώ ασημώνομαι και λάμπω!Δουλειά μου η παραπλάνηση, εγώ είμαι η Μαρίνα.ΕΓΩ, φθαρτός θαλασσινός αφρός. Κάποιος από πηλό, ο άλλος από σάρκα– γι’...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Το μπλοκάκι του ποιητή»* της Τασούλας Καραγεωργίου

Στον Τίτο Πατρίκιο Ήτανε τότε που ένα ρίγος τον κυρίευσε–φόβοςμην αποκαλυφθούν τα μυστικά χαράγματα–κι ένιωσεν αίφνης –καθώς διάβαινε την πύλη–σαν να σαλέψανε τα βλοσυρά ανάγλυφα λιοντάρια στο υπέρθυροκαι σαν να...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Δύο ποιήματα της Ανδρονίκης Γωγοπούλου

Άθικτα όνειραΑκουμπούν στην αγκαλιά μου φοβισμένα τα όνειρά μουΕγώ τα δένω σε δεμάτια Τα κρύβω σε ερήμων εφήμερα ποτάμια Τα θάβω σε κρυφά νερά της άμμουΤα ψάχνω σε μέρες άνυδρες Τα όνειρά μου...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: