ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ της Ελένης Μαρινάκη

 

ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Είναι η ψυχή μου κόκκινη σκουριά
λιωμένο σίδερο.

Είναι η ψυχή μου άσπρη γάζα
κι απορροφά το πέλαγος.

Έπειτα έρχεται σκοτάδι
και το ποίημα
βρέφος που δε γεννήθηκε ακόμα
θηλάζει αίμα
το νερό που το ποτίζω.

(Νοέμβριος 2014)

 

ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ
Και τούτο το μπλοκάκι
είναι θάλασσα
που πάνω της αφήνω
τα λόγια μου
άσπρα νερά, μαύρα νερά
και πουθενά μία ακτή
ένα λιμάνι
να σταματήσει αυτή η εξορία
να μην έχω τόπο
να μην έχω οδό
να γυρίσω στο σπίτι μου.

(Οκτώβριος 2013)

 

ΣΤΟ ΚΕΝΟ
Χαμογελάς στο καλοκαίρι·
δε φαίνεται η θάλασσα
δε φαίνεται το νήμα που σε τραβά
σαράντα χρόνια τώρα
τυλίγει φύκια στη φωλιά
σε ταριχεύει.

Κι εγώ στην άκρη μια σκιά
που μεγεθύνει την εικόνα
γίνεται η φωτογραφία έρημος
ρευστό σκοτάδι
ανάμνηση κάποιας ζωής
που δεν την έζησα.

(Αύγουστος 2013)

 

Η Ελένη Μαρινάκη γεννήθηκε και ζει στα Χανιά. Σπούδασε γραφιστική και ζωγραφική
στην Αθήνα, όπου και εργάστηκε αρκετά χρόνια. Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές
και έχει γράψει την εισαγωγή και τα ποιητικά σχόλια σε δύο φωτογραφικά λευκώματα. Ποιήματά της έχουν παρουσιαστεί το 2006 σε θεατρική παράσταση στο θέατρο «Κυδωνία», που έχει έδρα τα Χανιά. Παράλληλα ασχολείται και με τα εικαστικά.

 

Εικαστικό: sans famille - Γιώργος Φερμελετζής ©

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Άδηλον τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Πόσο με πληγώνουν οι Κούροι αυτοί που εγκαταλείφθηκαν γιατί ράγισανΠόσο μου βαραίνουν τα μάτια Δεν είναι άγνοια Ανοησία ή ντροπή Είναι που ξέρω καλά Πως αυτά τα ξαπλωμένα αγάλματα Έδειχναν Πολύ...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER