ΕΞΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ της Κέλλυς Μαλαμάτου

ΕΞΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ της Κέλλυς Μαλαμάτου
ΕΠΙ ΕΡΕΙΠΙΩΝ

Και συχνά τελευταία
καθόταν ανάμεσα στα συντρίμμια.
Από παιδί, βλέπεις, αγαπούσε τα ερείπια.
Ίσως, γιατί αυτά του έδιναν τη δυνατότητα
να φαντάζεται ή να ανασκευάζει.
Ίσως, γιατί αυτά του μάθαιναν την καταστροφή.

Σήμερα κάθεται ανάμεσα
σε σπασμένα δίκτυα
θρυμματισμένους λαούς
διαρρηγμένες αμοιβές
διάτρητα όνειρα.

Του λείπει όμως πλέον η φαντασία.
Γι' αυτό αναρωτιέται μοναχά
τι είναι πιο επώδυνο.
Tο σπάσιμο ή η συγκόλληση.
Ο πόνος άραγε ή η επιδιόρθωσή του.
Και τείνει πάντα προς το δεύτερο.
Όπως αυτή η κολόνα του ερειπωμένου κλειστού μαγαζιού.
Όπως αυτή η κολόνα δωρικού ρυθμού μιας χώρας
που γέρνει.


ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Ο άνθρωπος αυτός
που περπατά απέναντι στο πεζοδρόμιο
κάθε πρωί πριν βγει
πριν καταφέρει δηλαδή να βγει
επιτελεί μια επίπονη πράξη συναρμολόγησης.
Συνδέει τα χέρια του στο σώμα
το σώμα στο κεφάλι
τα πόδια του στο σώμα
το σώμα του στο σώμα.
Κάποιες φορές μπερδεύεται.
Άλλες, ξεχνά να πάρει μαζί του
τη φωνή ή τα μαλλιά του
τα δόντια ή τα γεννητικά του όργανα.

Η μόνη του ελπίδα
πως τούτο το Σεπτέμβρη
‒μόνο Σεπτέμβρη άλλωστε‒
μετά από μια σχέση με το θέρος
κατόπιν θερινής εκεχειρίας.
Η μόνη του ελπίδα λοιπόν
πως τούτο το Σεπτέμβρη
η συναρμολόγηση θα είναι επιτυχής.
Tουτέστιν μόνιμη.


ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ

̶ Τι θα πάρετε, κύριε;
̶ Τα συνηθισμένα.
Λίγο κενό, λίγη ασυμμετρία και ένα μήλο.
Α, ναι, και ένα μαχαίρι, παρακαλώ, να κόψω
κάτι εξογκωμένες παιδικές και εφηβικές μου αντιρρήσεις
που εμποδίζουν την κατάποση.
Αυτά προς το παρόν και το λογαριασμό.
Προπάντων το λογαριασμό.


ΑΠΟΣΥΝΔΕΣΗ

Λυπάμαι.
Αυτό το ποίημα
δε θα γραφτεί.
Οι λέξεις του
πέρλες που ανήκανε
σε περιδέραιο πολύτιμο
σκορπίστηκαν στο δάπεδο.

Κι εσύ τις κοιτάς
βουβή, ανέκφραστη
λες και το κόσμημα αυτό
δεν ήτανε ποτέ
δικό σου.


ΠΕΡΙ ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΗΣ

Και ο νέος όμορφος πλανόδιος πωλητής μιας κόλλας
που την πουλούσε με τόσο ζήλο
σου είπε: «Πάρε, είναι πανίσχυρη».
«Τι να κολλήσω;» του απάντησες.
«Κολλάει τον ήλιο με το φεγγάρι;
Κολλάει χιόνια με φλόγες;
Κολλάει εκείνο με το άλλο;
Το άλλο με το άλλο, το κολλάει;
Κολλάει πρόσωπα, χρόνια κομμένα στα δυο
που σε κοιτάζουν εκλιπαρώντας για μία ένωση;
Σπασμένες μνήμες, το χρόνο με το χρόνο, τον κολλάει;»

Κι ο πωλητής απομακρύνθηκε χαμογελώντας
κι αφήνοντάς σου πάνω στο τραπέζι
το απροσδόκητο και μια κλεψύδρα.


ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ

Σε μια ουρά
σε μια γιορτή
σε ένα λεωφορείο
ο ποιητής
βγάζει από την τσέπη του ένα μακρύ στίχο από μετάξι
κι ενώνει τα χέρια των ανθρώπων.
Ύστερα παίρνει μία σβήστρα
σβήνει τις γραμμές του ανέφικτου από τα πρόσωπα
κι αφού βουτήξει το μελάνι του στο θάνατο
τονίζει τις φωνές της αντίστασης.
Τέλος, αφήνει μία λέξη κόκκινη ελεύθερη στον ουρανό.
Και αποτραβιέται ξανά ο ίδιος
στην άκρη του ανείπωτου.

[Προδημοσίευση από τη συλλογή Σημεία ρήξης.]


Η Κέλλυ Μαλαμάτου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1973. Έχει σπουδάσει Γλωσσολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή Αθέατες μεταβάσεις (Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2011), για την οποία τιμήθηκε με το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή «Μαρία Πολυδούρη» του Δήμου Καλαμάτας.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Δύο ποιήματα της Ελένης Λιντζαροπούλου

Ιερουσαλήμ Γιατί με έλκει Και κάνει την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά Η θέα –και μόνον– του τόπου Σου;Βλέπω τις πέτρες Τους υπόσκαφους Τάφους Κι ανακαλώ την πατρίδα μου στην μνήμη Και τότε βλέπω ΕσέναΠου...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Υπάρχει μια μέρα ευτυχισμένη» του Νικάνορ Πάρα

μετάφραση: Αντωνία Γουναροπούλου Να διασχίσω βάλθηκα αυτό το βράδυΤους έρημους δρόμους του μικρού μου χωριούΜε συνοδεία μου τ’ όμορφο σούρουποΠου ’ναι ο μόνος φίλος που μου απομένει.Όλα είναι όπως παλιά, το φθινόπωροΚι η...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Ο ποιητής» της Άννας Αχμάτοβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Αυτός ο ίδιος που έλεγε πως έχει ματιά αλόγου,λοξοκοιτάζει, παρατηρεί, βλέπει, αναγνωρίζει,και να που τώρα σαν λιωμένο διαμάντιδακρύζουν οι λάκκοι, αναστενάζει ο πάγος. Στο λιλά σούρουπο...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: