Πέντε ποιήματα του Νίκου Κοτσαμπουγιούκη

Πέντε ποιήματα του Νίκου Κοτσαμπουγιούκη

 

ΕΡΩΤΙΚΟ
Η πένα,
ως παραδομένη ερωμένη στα εκστατικά χέρια,
εκρέει μ' ορμή υγρούς μελανούς χυμούς,
επιφωνήματα και στίξεις,
αράδες, γράμματα και λόγια,
εις τα λευκά γραμμοειδή σεντόνια.
Τελείωσα.

 

ΕΙΧΑ ΕΝΑ
Εγώ είχα ένα.
Εσύ μετράς, όλο μετράς.
Εγώ και συ. Εσύ κι αυτοί.
Και μεις. Και σεις.
Όλο μετράς.
Αυτά που λες, αυτά που θες.
Μετράς τα πόσα, τα τόσα.
Όλο μετράς.
Εγώ είχα ένα.
Κι αυτό σ' το χάρισα.
Εγώ είχα κανένα.
Και έγινα τα πάντα.

 

ΣΑΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ, ΣΑΝ ΜΑΥΡΕΣ ΤΡΥΠΕΣ
Φαντάσματα, σαν μισέψαμε ο ένας τον άλλο, έτσι να υπάρχουμε.
Μέσα σου να περνώ, μέσα μου να περνάς.
Να μη σ' αγγίζω, να μη μ' αγγίζεις.
Έτσι να υπάρχουμε.
Μαύρες τρύπες, απόλυτος αδιαπέραστος όγκος,
σαν αγαπήσαμε, εγώ εσένα, εσύ εμένα.
Έτσι να υπάρχουμε.
Ν' αγκαλιαζόμαστε, να συνθλιβόμαστε.
Μονάχα έτσι να υπάρχουμε.
Θυσία της ζωής, θυσία του θανάτου.

 

Η ΣΤΙΓΜΗ
Θα 'ρθει η στιγμή που θα 'μαστε το σούρουπο, πρωί πρωί.
Θα 'ρθει η στιγμή που θα 'μαστε ο Ήλιος μες στο βράδυ.
Θα 'ρθει η στιγμή να πλάσουμε εμείς τη μέρα.
Εμείς τη νύχτα.
Τη ζωή όλη.
Θα 'ρθει η ξεχασμένη στιγμή, η φυλαγμένη στιγμή, η στιγμή που δεν έγινε ποτέ.
Η στιγμή των πάντων.
Το στίγμα της το αιώνιο να χαραχτούμε.
Αυτή η στιγμή.

Ο Νικόλαος Κοτσαμπουγιούκης (κιχεμ) γεννήθηκε το 1974 στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε Πληροφορική κι έχει διδάξει σε ιδιωτική σχολή και σχολείο. Παρακολούθησε σεμιναριακά μαθήματα για την τέχνη της αφήγησης και του παραμυθιού. Γράφει ποίηση και παραμύθια.

 

(Έργο του Γιώργου Καρακάσογλου από την πρώτη του ατομική έκθεση με τίτλο «Μεταμορφώσεις του Πνεύματος» στην Αίθουσα Τέχνης «Καπλανών 5, 11/03 – 05/04/14)

 

Τα σχόλια σας  

#1 anonomiros 14-03-2014 10:52
Πόσο όμορφα! Συγχαρητήρια!
Παράθεση

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Το έγραψε στο δέρμα» του Δημήτρη Δημητριάδη

Σύντομα Τα δάκρυα στάζουν μολύβιπέφτουν με κρότο στα γόνατακι όπως με κλαίει, του γελώκι όπως με ντύνει το μικρό κοστούμι του χαϊδεύω το μέτωποαφήνω τον άνεμο να μας σηκώσει πάνω από τον τόπο...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«So long, Marianne – Ποιήματα στη Μαρία» του Σταύρου Σταυρόπουλου

I. Και μετά ήρθες ξανάΚαι αγκάλιασεςΕκείνες τις νεκρές ώρεςΜε μια πυρκαγιά αδιάσειστηΤότε άλλαξαν πολλά πράγματα Τα χρώματα έγιναν ετικέτες χρυσούΟ αναπνευστήρας έσπασεΚαι από μια μεγάλη οθόνηΣτο νότιο μέρος...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Ρέκβιεμ» της Μαρίνας Τσβετάγεβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Πόσοι να ’χουν πέσει μέσα σ’ αυτό βάραθροπου έχει ανοίξει μακριά!Κοντεύει η ώρα να χαθώμέσα σ’ αυτή τη γη. Όλα θα νεκρωθούν, τραγούδια και αγώνες,που ήταν τόσο λαμπερά ή είχαν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: