«Επιγράμματα Ερωτικά»

2
Αυτήν που πυρπολεί τις πολιτείες, τη μυριάκριβη Σθενελαΐδα,
αυτήν που αρμέγει το χρυσάφι από όσους θέλουν,
γυμνή μου την απίθωσε στο πλάι μου ολονυχτίς το όνειρο
και μου τη χάρισε ως της αγαπητής αυγής τα δώρα.
Ουδέποτε σ' αυτή τη βάρβαρη εγώ δε θα προσπέσω,
ούτε ολομόναχος θα κλάψω,
όταν κοιμάμαι όλα αυτά της τα χαρίζω.
(Στην Εταίρα Σθενελαΐδα)

Αντιπάτρου Θεσσαλονικέως
3(2)
Πέρασε ο όρθρος, Χρύσιλλα. Από ώρα ο αυγινός αλέκτορας
φέρνει λαλώντας την αυγή τη φθονερή.
-Χειρότερος κι απ' τα ορνίθια γίνεσαι κι εσύ, που εμένα διώχνεις
απ' το σπίτι σου πετώντας με σε νεαρούς πολλούς συντρόφους.
Γερνάς, Τιθωνέ! Έτσι, λοιπόν, κι εσύ την ερωμένη σου Ηώ,
έτσι αυγινή την πέταξες από την κλίνη σου;
(Στην Εταίρα Χρύσιλλα)

Σταφυλίου Φλάκκου
5(4)
Ότι δεν έδωκε αμοιβή ο Φλάκκος στην πιστή τη Νάπη
για τους νυχτερινούς μας έρωτες έχω τον λύχνο μάρτυρα πιστό
κι ότι πλάι στην κλίνη της τώρα μαραίνομαι, υπομένοντας
τα αίσχη της επίορκης, τ' ακατονόμαστα,
να, Φλάκκε, που σε λιώνουν οι φροντίδες άγρυπνο,
κι άδικα χώρια εξαιτίας μας καιγόμαστε.
(Σε κάποια Εταίρα)

Ρουφίνου
4(13)
Της Ευρώπης το φιλί, ακόμα κι ως τα χείλη μας κι αν έρθει,
είναι πραγματικά γλυκό, ακόμα κι αν αγγίξει μιαν ακρούλα από το στόμα.
Και δεν αγγίζει με τις άκρες των χειλιών, αλλά ρουφώντας σου το στόμα,
σου τηνε βγάζει από τα νύχια την ψυχή...
(Στην Εταίρα Συρώπη)

Ονέστου
20(19)
Ο γάμος δε μ' ευχαριστεί ούτε με κόρη, ούτε με καμιά γριά.
Την κόρη τηνε συμπονώ, την άλληνε την τρέμω...
Παράτα με! Μήτε άγουρη μήτε σταφιδιασμένη, αλλά μια
έμπειρη στης Κύπριδας τα ωραία δώματα...
(Ερωτική παραίνεση)

Ποσειδίππου
(1)
Κεκροπικό λαγήνι, ραίνε την πολύδροση του βάκχου ικμάδα,
ραίνε. Ας δροσιστεί η συμβολική μας πρόποση.
Ας σιγήσει ο Ζήνων, ο σοφός ο κύκνος, και η Μούσα του Κλεάνθη.
Κι ας τραγουδάει για χάρη μας ο γλυκόπικρος ο Έρωτας.
(Σε κρασοκανάτα)
(2)
Μη λες πως μ' αγαπάς με πιθανά δάκρυα, Φιλαινίδα,
ξέρω. Ναι, δεν αγαπάς κανέναν πιο πολύ από μένα,
όση ώρα πλάι μου πλαγιάζεις. Κι αν άλλος σε κρατούσε,
θα του 'λεγες πως αγαπάς εκείνον πιο πολύ από μένα.
(Στην πόρνη Φιλαινίδα)
(21)
Τον τρίχρονο Αρχιάνακτα που 'παιζε γύρω στο πηγάδι,
το κούφιο τον παρέσυρε είδωλο της μορφής του
κι απ' το νερό μούσκεμα το παιδί τ' άρπαξε η μητέρα,
θαρρώντας πως απ' τη ζωή έχει μεράδι ακόμα.
Και δεν εμίανε τις νύμφες το κακόμοιρο, αλλά στα γόνατα
πλάγιασε της μητέρας, κι έχει βαθύ τον ύπνο...

Πλάτωνος
1
Τ' αστέρια κοιτάζεις, αστέρι μου. Μακάρι ουρανός
να γινόμουν, και μ' άπειρα μάτια εσένα να βλέπω.
2
Αυγερινός στους ζωντανούς έλαμπες πρώτα,
και τώρα στους νεκρούς λάμπεις Αποσπερίτης.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER