Δύο ποιήματα της Χλόης Κουτσουμπέλη

Ύστερα ξαπλώσαμε σε κάτι που έμοιαζε κρεβάτι
μα έπλεε και κολυμπούσαμε σε στρώμα
είχαμε συναντηθεί σε ένα κτίριο που έγερνε
αποστάσεις σου είπα
κι έβαλα ανάμεσα ένα λευκό μαντήλι
μετά όλα έγιναν γρήγορα
θαρρείς μακριά και κάπου ξένα
θαρρείς και ήσουν άλλος κι όχι εσύ.
Όταν χτύπησε το πρωί στην ώρα του
ντύθηκα βουβά στο μπάνιο.
Έξω στο δρόμο
ένας γερανός σήκωνε το όνειρο.
Παράνομο παρκάρισμα
εξήγησε ο υπάλληλος στην ρεσεψιόν
χωρίς να σηκώσει καν τα μάτια
απ' την μέρα του.

Η ΜΟΙΡΑ
Πως όλα ήταν ήδη χαραγμένα
στην παλάμη του χαρτιού μου
οι δρόμοι, οι πλατείες
το γρήγορο φιλί στο ασανσέρ
η πόλη που ρουφάει βροχή
οι καμάρες οι λακκούβες
οι τεράστιες ομπρέλες
μανιτάρια πιο πάνω και απ' τα κτίρια
το πρώτο άγγιγμα μες στο ταξί
ο τρόπος που θα σάλιωνες στην άκρη το τσιγάρο
ο τρόπος που θα με παρατούσες μόνη στον σταθμό
ακόμα και αυτό το ποίημα
που από πριν έσταζε σε μια γωνιά.

Εγώ το μόνο που όφειλα.
Να σε κατασκευάσω.

Η Χλόη Κουτσουμπέλη γεννήθηκε το 1962 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Νομική στο ΑΠΘ. Έχει δημοσιεύσει έξι ποιητικές συλλογές, ένα μυθιστόρημα, ένα θεατρικό, δύο βιβλία για παιδιά. Τελευταία της ποιητική συλλογή: Στον αρχαίο κόσμο βραδιάζει πια νωρίς, εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2012.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Άδηλον τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Πόσο με πληγώνουν οι Κούροι αυτοί που εγκαταλείφθηκαν γιατί ράγισανΠόσο μου βαραίνουν τα μάτια Δεν είναι άγνοια Ανοησία ή ντροπή Είναι που ξέρω καλά Πως αυτά τα ξαπλωμένα αγάλματα Έδειχναν Πολύ...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER