Επτά ποιήματα της Ιωάννας Μουσελιμίδου

 

      ΙΙ

Οι λέξεις

δεν είναι πουλιά.

Είναι λεπίδες

καλά ακονισμένες,

αγαπημένε μου,

όπως κι οι αβάσταχτες σιωπές σου.

Μπήγονται βαθιά στη σάρκα.

 

     ΙΙΙ

Νύχτες πανσέληνες,

πληγές ολόγιομες

που στάζουν αίμα.

 

       ΙV

Ρήμα γυμνό

λιποθυμώ

στην κοίτη του κορμιού σου.

 

       V

Έθαψα ουρανό

στο χώμα το αμίλητο

το χρόνο

σέρνοντας

άδειο κέλυφος.

 

     VI

Απούσα

εντός μου

στο σχήμα σου

εσαεί

θα χύνομαι.

 

   VII

Ερωτεύτηκα σφόδρα

μια ανελέητη σιωπή.

Και εξέπνευσα στα σπλάχνα της.

 

   VIII

Εγώ

Δεν είμαι

Πια.

 

ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ

Ο πόθος του ελάχιστου

ψευδαίσθηση κι αυτός.

Η μόνη ίσως αλήθεια

η έλξη του κενού,

έτσι όπως ερημώνουν

οι ιδανικοί έρωτες

στα διάκενα των ποιημάτων.

 

ΑΙΝΙΓΜΑ

               στη Δώρα

Εκείνη

που πάντα λείπει.

Χωρίς ίχνη,

χωρίς σκιά,

χωρίς όλα τα δίχως της.

Με μόνη τη γύμνια της απουσίας της.

 

Και καθένα από τα θέλω της

μια ιδανική αυτοχειρία.

 

ΙΧΝΟΓΡΑΦΙΑ

Σε θαύμα βαθύσκιωτου έρωτα

λαμπυρίζει το αίμα της,

ανάγλυφα τοπία

ταξιδεύουν στα χείλη.

 

Το μελάνι διασχίζει

το λαβύρινθο της λευκής αγωνίας.

 

Με οδηγό την αδηφάγα μνήμη

σχεδιάζει ίχνη

στα καλειδοσκόπια των λέξεων,

για να πληγώσει τη σάρκα του χρόνου.

 

ΕΚΣΤΑΣΗ

Έξαφνα

Ρόδα τρυφερά

Σαν αίμα

Πλημμύρισαν το δωμάτιο.

 

Πορφυρό το κρεβάτι

Οι τοίχοι να ευωδιάζουν

προσμονή αθωότητας.

 

Κι εγώ έκπληκτη

από το θαύμα

τα μάτια να στρέφω

στον καθρέφτη

μήπως επιτέλους

αντικρίσω το πρόσωπό μου.

 

ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΑ

Η λέξη πόσο σκληρή,

δεν σου χαρίζεται εύκολα.

Ματώνεις

Για να είναι αυτή.

 

Την αναγνωρίζεις,

Σε υποδέχεται.

Με τις εγκάρσιες τομές

Κάθε φορά

Στο έσω και το έξω δέρμα.

 

Και ο πανικός ύστερα

πώς να τις κρύψεις,

να διαφυλάξεις

το δικό σου ιερό μυστήριο.

 

ΥΠΑΡΧΕΙΣ;

Να παλεύεις

να υπάρξεις-

η ζωή σου

Λέξεις διαμελισμένες,

Συλλαβές αιμάσσουσες,

Φθόγγοι μετεωρίτες.

Και οι φλέβες

Έτοιμες να εκραγούν

Μες στο ποίημα.

 

Υπάρχεις;

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER