Επτά ποιήματα της Ιωάννας Μουσελιμίδου

ΕΠΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

        Ι

Σχίζω

τις φλέβες μου

και ρέει ο πόθος σου

στο χρώμα της θλίψης.

 

      ΙΙ

Οι λέξεις

δεν είναι πουλιά.

Είναι λεπίδες

καλά ακονισμένες,

αγαπημένε μου,

όπως κι οι αβάσταχτες σιωπές σου.

Μπήγονται βαθιά στη σάρκα.

 

     ΙΙΙ

Νύχτες πανσέληνες,

πληγές ολόγιομες

που στάζουν αίμα.

 

       ΙV

Ρήμα γυμνό

λιποθυμώ

στην κοίτη του κορμιού σου.

 

       V

Έθαψα ουρανό

στο χώμα το αμίλητο

το χρόνο

σέρνοντας

άδειο κέλυφος.

 

     VI

Απούσα

εντός μου

στο σχήμα σου

εσαεί

θα χύνομαι.

 

   VII

Ερωτεύτηκα σφόδρα

μια ανελέητη σιωπή.

Και εξέπνευσα στα σπλάχνα της.

 

   VIII

Εγώ

Δεν είμαι

Πια.

 

ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ

Ο πόθος του ελάχιστου

ψευδαίσθηση κι αυτός.

Η μόνη ίσως αλήθεια

η έλξη του κενού,

έτσι όπως ερημώνουν

οι ιδανικοί έρωτες

στα διάκενα των ποιημάτων.

 

ΑΙΝΙΓΜΑ

               στη Δώρα

Εκείνη

που πάντα λείπει.

Χωρίς ίχνη,

χωρίς σκιά,

χωρίς όλα τα δίχως της.

Με μόνη τη γύμνια της απουσίας της.

 

Και καθένα από τα θέλω της

μια ιδανική αυτοχειρία.

 

ΙΧΝΟΓΡΑΦΙΑ

Σε θαύμα βαθύσκιωτου έρωτα

λαμπυρίζει το αίμα της,

ανάγλυφα τοπία

ταξιδεύουν στα χείλη.

 

Το μελάνι διασχίζει

το λαβύρινθο της λευκής αγωνίας.

 

Με οδηγό την αδηφάγα μνήμη

σχεδιάζει ίχνη

στα καλειδοσκόπια των λέξεων,

για να πληγώσει τη σάρκα του χρόνου.

 

ΕΚΣΤΑΣΗ

Έξαφνα

Ρόδα τρυφερά

Σαν αίμα

Πλημμύρισαν το δωμάτιο.

 

Πορφυρό το κρεβάτι

Οι τοίχοι να ευωδιάζουν

προσμονή αθωότητας.

 

Κι εγώ έκπληκτη

από το θαύμα

τα μάτια να στρέφω

στον καθρέφτη

μήπως επιτέλους

αντικρίσω το πρόσωπό μου.

 

ΙΕΡΟΤΕΛΕΣΤΙΑ

Η λέξη πόσο σκληρή,

δεν σου χαρίζεται εύκολα.

Ματώνεις

Για να είναι αυτή.

 

Την αναγνωρίζεις,

Σε υποδέχεται.

Με τις εγκάρσιες τομές

Κάθε φορά

Στο έσω και το έξω δέρμα.

 

Και ο πανικός ύστερα

πώς να τις κρύψεις,

να διαφυλάξεις

το δικό σου ιερό μυστήριο.

 

ΥΠΑΡΧΕΙΣ;

Να παλεύεις

να υπάρξεις-

η ζωή σου

Λέξεις διαμελισμένες,

Συλλαβές αιμάσσουσες,

Φθόγγοι μετεωρίτες.

Και οι φλέβες

Έτοιμες να εκραγούν

Μες στο ποίημα.

 

Υπάρχεις;

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Ένα ποίημα της Μαρίνας Τσβετάγεβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη   Άτιτλο Να πάλι το παράθυροπου πάλι δεν κοιμούνται.Ίσως κρασί να πίνουνείσως να κάθονται έτσι.Ίσως απλά τα χέρια τους οι δυο να μη χωρίζουν.Το κάθε σπίτι, φίλε μου,έχει τέτοιο παράθυρο. Ω εσύ παράθυρο της νύχτας!Βουή...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Γιώργου Γκανέλη

Ονοματοδοσία Κάποια λευκή νύχταολόκληρος ο κόσμοςθα γίνει μια συρραφήτου υποσυνείδητουένα αερόστατο θλίψηςψηλά στην ανυπαρξία Μπαίνοντας στην άνοιξηείναι φρικτό να μην ακούς πουθενά το όνομά σουωστόσο όταν...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Δύο ποιήματα του Φιόντορ Ιβάνοβιτς Τιούτσεφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Άτιτλο Με νου Ρωσία δε νογάςμε πήχη δεν μετριέται.Ιδιαίτερη στ’ ανάστημα – σου απομένει μόνο να την εμπιστευθείς.   Το πιο γνωστό ποίημα του Τιούτσεφ είναι ένα πατριωτικό τετράστιχο, γραμμένο πάνω σε ένα κομμάτι...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: