Ο ΑΣΠΡΟΣ ΤΟΙΧΟΣ

Ο ΑΣΠΡΟΣ ΤΟΙΧΟΣτης Φλώρας Αντωνακοπούλου

Άστραψε ο τοίχος κάτασπρος στις σαϊτιές του ήλιου.

Άσπρο πολύ, θαμπώσανε τα μάτια μου, δεν έβλεπα μπροστά μου.

Κι εκεί, σαν νεύμα φωτεινό, ίχνος,

το χέρι εκείνου που μ’ επέβλεπε να συναινεί στο χρώμα. 

Τα δέντρα ακίνητα στο φως, μ’ εσπεριδοειδών ανθούς παχύ το στρώμα

Κι εγώ εκεί να επιτηρώ αυτά που εκείνος φύτεψε και πότισε και ράντισε

και που ‘ναι τώρα;

Στον άσπρο τοίχο άφηνε αόρατο σημάδι

κάθε που φτάναμε, κάθε που φεύγαμε.

με φίλημα ιερό τον άσπρο τοίχο χαιρετούσε,

κι εγώ παράξενα κοιτούσα, δεν ένιωθα τι σήμαινε απώλεια .

Ήξερε εκείνος, το είχε νιώσει από καιρό,

μαύρο βουνό τα σωθικά του να πιέζει.

Ήταν εκείνη που έλειπε, παντού παρούσα

σάλευε στα δέντρα, στους ανθούς, στον άσπρο τοίχο.

Τώρα εικόνα ιερή, αόρατη, των δυο τους χωνεμένη 

πάντα εκεί, κάθε που φτάνω, κάθε που φεύγω,

εκείνης που εγκατέλειψε πιο πρώτη τον αγώνα

κι εκείνου που ακολούθησε μετά

αφήνοντας λευκό τον κάτασπρο τον τοίχο.

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr