«Νορβηγία, 22 Ιουλίου 2011» της Ιωάννας Καρατζαφέρη

«Νορβηγία, 22 Ιουλίου 2011» της Ιωάννας Καρατζαφέρη

Από τα σπασμένα τζάμια σου

κύλησαν στο πρόσωπό σου

εξορυγμένα μάτια

και γλίστρησε η ζωή

για να χωθεί

στη συγκλονισμένη γη.

Έμεινες άναυδη,

ανυπεράσπιστη, απροετοίμαστη.

Και άπειρη πρωτεύουσα

με ένα μεγάλο

μαύρο ερωτηματικό

στo τρομαγμένο βλέμμα Σου.

Η ζωή σου

θα είναι άλλη.

Οτόγια

Στο νωπό σου χώμα

που φύτρωνε τρυφερό χορτάρι

και φάνταζαν

χρωματιστά ευωδιαστά λουλούδια

έπεσαν χωρίς πνοή,

μια μέρα του μεσοκαλόκαιρου,

διάτρητα από σφαίρες

εφηβικά κορμιά

που γιόρταζαν ομαδικά

την ύπαρξή τους

μέσα στη φύση.

Ποτέ πριν δεν είδες παιδιά

να τρέχουν να κρυφτούν στους θάμνους σου

κι έναν οπλοφόρο βουτηγμένο στο μίσος

να τα φωνάζει να βγουν από την κρυψώνα

και να τα γεμίζει σφαίρες.

Ποτέ πριν δεν είδες παιδιά

να βουτάνε στη θάλασσα

για να ξεφύγουν από τα βόλια

ενός τρελού

κι εκείνος να τα σκοτώνει

με τα όπλα που είχε φορτώσει

τους ώμους του

και τις σφαίρες που είχε

γεμίσει τις τσέπες του.

Ο αφρός της θάλασσας

στο νησί σου, Οτόγια,

από τώρα και στον

ατέρμονα χρόνο θα είναι κόκκινος

από νεανικό αίμα.

Ποτέ πριν δεν είδες μια νέα

σαβανωμένη με άσπρο σεντόνι

με το λαιμό μια ματωμένη στοά

διαπερασμένη από σφαίρες μίσους,

με τα ξανθά μαλλιά,

κόκκινα από το αίμα,

μπερδεμένα με λεπτούς

βλαστούς και τρυφερά φύλλα,

με τα γαλανά της μάτια

να τρέχουν πάνω σε μια

ματωμένη κορδέλα για να

φτάσουν στο άπειρο

κι ένα σκυμμένο, συντριμμένο νέο

να αντικρίζει άφωνος τον

θάνατο που κάλπαζε

πάνω της,

ν’ ακούει τα ξέπνοα λόγια της

πε θαί νω πε θαί νω πε θαί νω

το βλέπω στον τρόμο των ματιών σου.

Νορβηγία, 22 Ιουλίου 2011

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Η αυτοβιογραφία μου» της Ελένης Χωρεάνθη

Γεννήθηκα στο Λυκοχώριμικρό χωριό –Προσήλια– Αγία Βαρβάρα τώρασε μια πλαγιά του όρους Παναιτωλικού Είδα το λυκαυγές και το λυκόφωςτον απέραντο αγνάντεψα μαγικόκαθάριο κόσμοτα χρόνια της αθωότητας...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Στον σκύλο του Κατσάλοφ»* του Σεργκέι Γεσένιν

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη   Δώσ’ μου, το πατουσάκι σου για γούρι, Τζιμ,τέτοια πατούσα πουθενά δεν είδα.Κάτω απ’ το φεγγάρι πάμε ν’ αλυχτήσουμε στον ήσυχο, γλυκό καιρό… Καλό και ξακουστό το αφεντικό σου.Πολλοί πάνε στο σπίτι...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: