Νέα ποιήματα του Γιώργου Λίλλη

Νέα ποιήματα του Γιώργου Λίλλη

Λίγο μετά τα χαράματα, με τους καθρέφτες των άστρων
ν΄ αντιστρέφουν το χωμάτινο προσωπείο μας
εκεί που ο πρώτος καρπός της ένωσης
είναι ένα φανταστικό οικόσημο σε αβύσσους ασύλητες.
Όσο κι αν σε ξαφνιάζει αυτή η περιήγηση
δεν είμαστε παρά ξεχασμένα μονογράμματα
επιζώντες κατακλυσμών. Αγαπημένη.
Μαθητής ήμουν, κι ακόμα παραμένω
αθόρυβος χρονομέτρης, φυλακισμένος
στον κήπο των ρόδων. Αναχωρεί η ζωή σαν πλοίο
που το καταπίνει η απόσταση, οι κουρτίνες της θάλασσας
κλείνουν και παραμένουμε αγκαλιά.
Ο χρόνος, ο διορατικός σκοπευτής επινοεί την ωριμότητα. Σιγή.

 

ΜΟΝΑΚΡΙΒΗ

της Μαριελένας

Απέραντοι ουρανοί πέφτουν και σκεπάζουν με αναλλοίωτο
χρώμα το άσυλο. Αξιοπρέπεια; Περηφάνια;
Τα εγκαταλελειμμένα σου ορυχεία.

Δεν γίνεται να τελειώσει κάποιος τόσο εύκολα
δεν γίνεται να χτίζεις για αιώνες τείχη, αγνοώντας
στο βάθος του χρόνου τη δύναμη της αγάπης
που σμικρύνει τα επιτεύγματα και ισοπεδώνει τις προσπάθειες
που ενώ εσύ λες σκοτάδι εκείνη αντεκδικείτε με φως
και πείθεσαι για το αιώνιο αποτέλεσμα.

Ότι χάθηκε εκείνη την μέρα, η μνήμη το έχει μεταμορφώσει
σε μελάνι, για να χτίσεις με λέξεις ότι αόρατο σε περιβάλλει.
Στην εντατική ευχήθηκες στην ζωή που εκείνοι δεν έζησαν
να καρφώσεις αχτίδες σε κάθε σκιά, σε κάθε θλίψη.
Δεν είσαι ορφανή όταν τόσα χείλη σε τραγουδούν.
Δεν υπάρχει ορφάνια στην αγάπη. Και ξέρεις ν΄ αγαπάς.

ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ

Σ’ κείνους που έχασαν τα πάντα κι όμως ακόμα αντέχουν.

ΑΛΗΘΙΝΟ

Αφουγκράζεσαι με ποιο τρόπο η πεταλούδα μετατρέπει
την φθορά ομορφιά, για να έχεις ευκαιρίες να ξεδιαλύνεις
τις υποθέσεις του τώρα, αφού και η καρδιά σμίγει κάποτε
με τις δυνάμεις της Σελήνης και τα δάκρυα ενώνονται
με τα υπόγεια ποτάμια της Στυγός. Τα χέρια σου αναζητούν
τη δύναμη της προφητείας, ν’ αγγίξεις το αληθινό σου πρόσωπο
παρ’ όλο που η σάρκα σε ωθεί ν’ ακολουθείς τα ένστικτα
κι όχι όσα σε ταυτίζουν με τα σύννεφα. Εσύ που ακολουθείς το σημάδι
για να αναγνωρίσεις κάποτε τον εαυτό σου στον άγρυπνο
καθρέφτη, άσε τη μυρωδιά των τριαντάφυλλων να εισβάλει
διακριτικά στο άδειο σου κρεβάτι.

Ο Γιώργος Λίλλης γεννήθηκε το 1974 στο Bielefeld της Γερμανίας, όμως μεγάλωσε στην Αθήνα και αργότερα στο Αγρίνιο, τόπο καταγωγής του. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και το μυθιστόρημα Ίχνη στο Χιόνι. Ασχολήθηκε με την βιβλιοκριτική και το δοκίμιο σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά. Από το 1996 ζει στη Γερμανία.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Η αυτοβιογραφία μου» της Ελένης Χωρεάνθη

Γεννήθηκα στο Λυκοχώριμικρό χωριό –Προσήλια– Αγία Βαρβάρα τώρασε μια πλαγιά του όρους Παναιτωλικού Είδα το λυκαυγές και το λυκόφωςτον απέραντο αγνάντεψα μαγικόκαθάριο κόσμοτα χρόνια της αθωότητας...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Στον σκύλο του Κατσάλοφ»* του Σεργκέι Γεσένιν

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη   Δώσ’ μου, το πατουσάκι σου για γούρι, Τζιμ,τέτοια πατούσα πουθενά δεν είδα.Κάτω απ’ το φεγγάρι πάμε ν’ αλυχτήσουμε στον ήσυχο, γλυκό καιρό… Καλό και ξακουστό το αφεντικό σου.Πολλοί πάνε στο σπίτι...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: